Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1814724

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 28 czerwca 2012 r.
V SA/Wa 1418/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura.

Sędziowie WSA: Piotr Kraczowski (spr.), Jarosław Stopczyński.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi B. F. - (...) na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia (...) maja 2012 r. nr (...) w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z (...) maja 2012 r. o nieuwzględnieniu protestu skarżącej B. F. - (...), dotyczące oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie. Rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym B. F. - BETA (...) (zwana dalej: skarżącą) złożyła (...) września 2011 r. wniosek (o numerze (...)) o dofinansowanie projektu "(...)" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 - 2013, Oś priorytetowa 1. Badania i rozwój nowoczesnych technologii, Działanie 1.4: Wsparcie projektów celowych.

Pismem z (...) lutego 2012 r. skarżąca została poinformowana przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP), że wniosek został oceniony pozytywnie i uzyskał 80,67 punktów, ale ze względu na wyczerpanie środków finansowych przeznaczonych na finansowanie projektów w tej rundzie aplikacyjnej podpisanie umowy wsparcia nie jest możliwe, do dofinansowania zatwierdzone zostały bowiem projekty, które uzyskały minimum 97,67 punktów.

Projekt skarżącej na 10 ocenianych kryteriów merytorycznych fakultatywnych tylko we dwóch nie otrzymał maksymalnej liczby punktów. Kryterium nr 1 "Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo - rozwojowych" zostało ocenione na 21,67 pkt (na maksymalną liczbę 40 pkt) oraz kryterium nr 10 dotyczące posiadania jednego z akredytowanych certyfikatów jakości zostało oceniona na 0 pkt (do zdobycia 1 pkt).

Pismem z (...) lutego 2012 r. skarżąca złożyła protest, w którym wniosła o przeprowadzenie ponownej analizy wniosku w zakresie kryterium nr 1 "Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo - rozwojowych" i przyznanie maksymalnej ilości punktów. W jego uzasadnieniu wskazała, że jej wniosek jest kontynuacją wniosku o udzielenie wsparcia zgłoszonego 8 kwietnia 2011 r., a oba te wnioski zawierają identyczne cechy nowości, wzrost użyteczności produktu oraz możliwość wdrożenia i opłacalność. Skarżąca podkreśliła, że w ramach oceny wniosku z 8 kwietnia 2011 r. Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (NCBiR) powołało eksperta zewnętrznego, który ocenił powyższe kryterium na 1 na maksymalną ocenę, czyli 40 punktów. W związku z tym skarżąca złożyła wniosek o podtrzymanie powyższej oceny także przy ocenie wniosku złożonego 30 września 2011 r.

Po rozpoznaniu protestu Instytucja Pośrednicząca - NCBiR pismem z (...) maja 2012 r. poinformowała skarżącą, że jej protest nie został uwzględniony. Jak wynika z uzasadnienia rozstrzygnięcia, w procesie rozstrzygania protestu powołany został ekspert zewnętrzny, którego opinia stanowi podstawę rozstrzygnięcia. W zakresie kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 1 "Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo - rozwojowych" ocena została podniesiona do 30 punktów, w efekcie czego przedmiotowy projekt uzyskał 89 punktów, który jednak nie uzyskał 97,67 punktów i nie znalazł się na Liście projektów rekomendowanych do dofinansowania.

Na powyższe rozstrzygnięcie NCBiR 15(...) czerwca 2012 r. skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uwzględnienie skargi i przekazanie sprawy do Instytucji Pośredniczącej do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu skarżąca zarzuciła:

- naruszenie § 10 pkt 1 i 2 Procedury odwoławczej w ramach POIG (Załącznik nr 4.4. do Szczegółowego opisu Priorytetów POIG) oraz z art. 30b ust. 1 w zw. z art. 30a ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712; dalej: u.z.p.p.r.), poprzez nieodniesienie się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez skarżącą w treści protestu z 28 lutego 2012 r.;

- naruszenie przepisu art. 26 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 2 u.z.p.p.r. poprzez nie zapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów i narzucenie przez Instytucję Pośredniczącą wymogów nieujętych w tzw. Przewodniku po kryteriach wyboru oraz przeprowadzenie błędnej, nierzetelnej oceny projektu w zakresie kryterium nr 1 poprzez dokonanie oceny w sposób dowolny nieznajdujący potwierdzenia w zapisach wniosku.

W uzasadnieniu skargi skarżąca - podobnie jak w proteście - zwróciła uwagę, że jej wniosek z (...) kwietnia 2011 r. przedstawiający identyczne cechy nowości, wzrostu użyteczności produktu oraz możliwości wdrożenia i opłacalności, jak przedmiotowy wniosek z (...) września 2011 r. uzyskał maksymalną ocenę 40 punktów. Skarżąca przytoczyła treść ocen eksperta zewnętrznego powołanego w ramach rozpoznawania protestu z wniosku skarżącej z (...) kwietnia 2011 r. i zarzuciła, że obecna ocena tego kryterium jest nieprawidłowa. W opinii skarżącej, ocena Instytucji Pośredniczącej tego samego kryterium nie może być różna, a jeżeli wniosek został już raz oceniony pozytywnie to nie może być ta ocena przy powtórnym rozpatrywaniu zmieniana, ponieważ podważa to sens procedury odwoławczej.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik NCBiR podniosła, że ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z prawem i wniosła o jej oddalenie. Zwróciła się także o zasądzenie od skarżącej na rzecz NCBiR zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Przepis art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r., wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Nie budzi wątpliwości Sądu, iż skarżąca złożyła skargę do Sądu w ustawowym terminie, po wyczerpaniu środków odwoławczych i otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, jak również załączyła doń wymaganą dokumentację oraz uiściła wymagany wpis sądowy. Powyższe znajduje potwierdzenie w aktach niniejszej sprawy. Z tego też względu, wobec spełnienia wszystkich ustawowych wymogów, skarga mogła być przedmiotem rozpoznania przez Sąd stosownie do art. 30c ust. 3 z.p.p.r.

Przechodząc do wyjaśnienia motywów podjętego rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności przypomnieć należy, iż zgodnie z przepisem art. 29 u.z.p.p.r. podstawę rozpoznawania wnioskowanego projektu stanowi konkurs realizowany w oparciu o kryteria wskazane w ogłoszeniu opublikowanym na stronie internetowej ogłaszającej instytucji: zarządzającej, pośredniczącej lub wdrażającej. W rozpoznanej sprawie kryteria wyboru projektów określone zostały w Regulaminie przeprowadzania konkursu w ramach POIG Priorytet 1: Badania i rozwój nowoczesnej technologii; Działanie 1.4 Wsparcie projektów celowych, zwanym dalej "Regulaminem" oraz stosownie do § 7 ust. 2 pkt 7 Regulaminu, w Przewodniku po kryteriach wyboru POIG 1.4, zwanym dalej "Przewodnikiem". Procedura odwoławcza określona została w załączniku nr 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 - 2013.

W rozpoznawanej sprawie zarzuty skargi sprowadzają się do dokonania przez organy oceniające wniosek nieprawidłowej jego oceny w zakresie kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 1 "Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo - rozwojowych". Jako powód błędnej oceny organu polegającej na nieprzyznaniu temu kryterium maksymalnej liczby 40 punktów, skarżąca wskazuje to, że jej wniosek z (...) września 2011 r. jest kontynuacją wniosku z (...) kwietnia 2011 r., a w związku z tym kryterium nr 1 było już oceniane na maksymalną liczbę punktów i ocena ta powinna zostać podtrzymana, zważywszy na takie same uzasadnienie wniosku w tym zakresie.

Powyższe zarzuty Sąd uznał za chybione. Po pierwsze wskazać należy, że każdy z wniosków z (...) kwietnia 2011 r. i (...) września 2011 r. został złożony w dwóch różnych rundach aplikacyjnych Działania 1.4. Sąd to nabory zamknięte dla których przewidziano określoną kwotę środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach danej rundy aplikacyjnej. W ramach takiego naboru w zależności od jakości i ilości projektów następuje określony limit punktowy dający podstawę do umieszczenia projekty na Liście projektów rekomendowanych do dofinansowania. Pierwszy wniosek skarżącej z (...) kwietnia 2012 r. został zgłoszony w ramach I rundy 2011 r., który należało składać w terminie od 7 marca do 8 kwietnia 2011 r. i na który przeznaczono środki w wysokości 199.030.000,00 zł. W ramach tego zamkniętego naboru limit punktowy uprawniający do umieszczenia projektu na Liście projektów rekomendowanych do dofinansowania wynosił 93 punkty. Zaznaczyć także należy, że sprawa wniosku skarżącej z (...) kwietnia 2011 r. ostatecznie zakończyła się prawomocnym wyrokiem tutejszego Sądu z 15 marca 2012 r. sygn. akt 240/12 oddalającym skargę na rozstrzygnięcie NCBiR z (...) stycznia 2012 r. Natomiast wniosek z niniejszej sprawy skarżąca złożyła (...) września 2011 r. w odpowiedzi na ogłoszenia naboru wniosków do działania 1.4 czyli II rundy aplikacyjnej, który należało składać w terminie od 29 sierpnia do 30 września 2011 r. i na który przeznaczono środki także w wysokości 199.030.000,00 zł. W ramach tego zamkniętego naboru limit punktowy uprawniający do umieszczenia projektu na Liście projektów rekomendowanych do dofinansowania wynosił 97,67 punktów.

W związku z powyższym skarżąca nie może twierdzić, że jej wniosek jest "wnioskiem kontynuacyjnym", ponieważ sprawa jej pierwotnego wniosku zakończyła się, a złożenie nowego wniosku oznacza przystąpienie do nowego konkursu, przy którego ocenie pracują nowi eksperci, którzy nie mają podstaw prawnych do odnoszenia się do ocen dotyczących innego wniosku. Zwrócił już na to uwagę tutejszy Sąd w przywołanym wyroku z 15 marca 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 240/12.

Sąd za niezasadny uznał także zarzut naruszenia § 10 pkt 1 i 2 Procedury odwoławczej, w myśl którego - przekazana wnioskodawcy pisemna informacja o rozpatrzeniu protestu zawiera treść rozstrzygnięcia w przedmiocie protestu i szczegółowe uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia; uzasadnienie zawiera odniesienie się do każdego z zarzutów podnoszonych w obrębie poszczególnych kryteriów. W przedmiotowej sprawie skarżąca formułując zarzut naruszenia powyższego przepisu pominęła, że w proteście z (...) lutego 2012 r. w istocie nie sformułowała jakiegokolwiek zarzutu w sposób określony przez § 6 ust. 2 pkt 4 Procedury odwoławczej - protest powinien zawierać wyczerpujące określenie zarzutów odnośnie do przeprowadzonej oceny wniosku o dofinansowanie projektu ze wskazaniem zakresu naruszenia oraz uzasadnieniem prezentowanego stanowiska z powołaniem się na informacje zawarte we wniosku o dofinansowanie, załącznikach do wniosku lub wyjaśnieniach stanowiących integralną część wniosku. Tym samym skarżąca nie może NCBiR zarzucać niewypełnienia obowiązków określonych w § 10 Procedury odwoławczej skoro sama nie sporządziła protestu w sposób określony w § 6 Procedury odwoławczej. Zwrócić jednak należy uwagę, że pomimo tego NCBiR powołało eksperta zewnętrznego, który dokonał ponownej oceny kryterium merytorycznego nr 1 i podniósł pierwotną punktację do 30 punktów.

Mając na uwadze powyższe Sąd za chybione uznał zarzuty dotyczące naruszenia przywołanych w skardze przepisów Procedury odwoławczej, jak też przepisów art. 26 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 oraz art. 30a i art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r., ponieważ uzasadnienie dokonanych ocen zawarte w informacji przekazanej skarżącej zostało przedstawione w sposób jasny i wyczerpujący.

Odnosząc się do wniosku pełnomocnika organu o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania od skarżącej na rzecz organu, Sąd wskazuje, że przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości zasądzenia kosztów postępowania na rzecz organu w sprawie toczącej się przed sądem pierwszej instancji (p. art. 200 p.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze Sąd działając w oparciu o art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. oddalił skargę.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.