Orzeczenia sądów
Opublikowano: OSNwSK 2010/1/1633

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 31 sierpnia 2010 r.
V KZ 50/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia H. Gradzik.

Sentencja

Sąd Najwyższy na posiedzeniu w dniu 31 sierpnia 2010 r., po rozpoznaniu zażalenia skazanego M. M. na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w S. z dnia 25 czerwca 2010 r., sygn. akt II AKo 24/10, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania postanowił: nie uwzględnić zażalenia.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku M. M. o wznowienie postępowania z tego powodu, że nie spełnia on warunków formalnych. Nie został bowiem sporządzony przez adwokata, co stanowi, określony w art. 545 § 2 k.p.k. wymóg skuteczności złożenia wniosku.

W zażaleniu skazany nie przeczy tej bezspornej przecież okoliczności. Utrzymuje natomiast, że skazujący go wyrok jest niesprawiedliwy, bo oparty na błędnie ustalonym stanie faktycznym.

Nie ma żadnych podstaw do uwzględnienia zażalenia. Przedmiotem zaskarżonego postanowienia była wszak tylko kontrola formalnych warunków złożonego przez skazanego wniosku. W tym względzie stan sprawy jest oczywisty. Do rozpoznania mógł być przyjęty wyłącznie taki wniosek, który zostałby sporządzony i podpisany przez adwokata. Wobec niespełnienia tego warunku wniosek samego skazanego podlegał odmowie przyjęcia na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 2 k.p.k.