Orzeczenia sądów
Opublikowano: OSNwSK 2010/1/1627

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 31 sierpnia 2010 r.
V KZ 44/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia J. Matras.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie J. W. skazanego z art. 278 § 1 i 5 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 31 sierpnia 2010 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w P. z dnia 26 maja 2010 r., sygn. akt II AKo 42/10, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie VI K 757/06 Sądu Rejonowego w K., na podstawie art. 530 § 3 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.

postanowił

zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w P. odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w K. w sprawie VI K 757/06 wobec faktu, że autor wniosku o wznowienie postępowania, wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez sporządzenie i podpisanie tego wniosku przez adwokata, w zakreślonym terminie braku tego nie uzupełnił (k. 234). W zażaleniu skazany podniósł szereg argumentów dotyczących niesłuszności wydanego w sprawie wyroku skazującego i nieprawidłowości procesowych, ale także podkreślił, że nie stać go na adwokata z wyboru.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jest oczywiste, że skazany, wezwany do uzupełnienia braku formalnego własnoręcznie sporządzonego i złożonego wniosku o wznowienie, w zakreślonym terminie braku tego, tj. sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania przez adwokata, nie uzupełnił, pomimo że wcześniej - z uwagi na sytuację majątkową - ustanowiony skazanemu obrońca z urzędu nie stwierdził podstaw do sporządzenia i złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Skoro zatem skazany skorzystał z prawa do korzystania z obrony z urzędu na tym etapie postępowania, to podniesione w zażaleniu argumenty dotyczące niemożności ustanowienia obrońcy z wyboru nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia zażalenia, albowiem nie ma możliwości ustanowienia kolejnego obrońcy z urzędu tylko dlatego, że poprzedni obrońca postąpił wbrew woli skazanego i nie złożył wniosku o wznowienie postępowania. Postępowanie o wznowienie postępowania karnego oparte jest na sformalizowanych podstawach prawnych, a obowiązkiem obrońcy jest ustalenie, czy istnieją prawne podstawy do wznowienia postępowania, a nie czynienie zadość pragnieniom skazanego, jeśli te nie mają oparcia w okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. W sytuacji gdy skazany w zakreślonym mu terminie nie uzupełnił formalnego braku swego wniosku, obowiązkiem przewodniczącego wydziału było odmówienie przyjęcia takiego wniosku. Argumenty podniesione w zażaleniu nie dotyczą zresztą tego faktu, a w tym trybie nie mogą stanowić przedmiotu rozważań Sądu Najwyższego.

Z tych powodów postanowiono jak wyżej.