Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2695203

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 11 lipca 2019 r.
V KK 334/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Jerzy Grubba.

Sentencja

Sąd Najwyższy na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2019 r., sprawy S.Ć. skazanego z art. 197 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. i art. 11 § 2 k.k. i in. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 14 stycznia 2019 r., sygn. akt IV Ka (...) zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego (...) w S. z dnia 9 lutego 2018 r., sygn. akt VI K (...)

Postanowił:

1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,

2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. S.M. - Kancelaria Adwokacka w S. - kwotę 442,80 (czterysta czterdzieści dwa i 80/100) zł, w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia dla obrońcy z urzędu za sporządzenie i wniesienie kasacji,

3. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie faktyczne

Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym.

Skarżący tylko pozornie podnosi w niej zarzuty związane z naruszeniem prawa procesowego, których miałby dopuścić się Sąd Odwoławczy, gdy w istocie skierowana jest ona przeciwko ustaleniom faktycznym i ocenom dokonanym przez

Sąd I - instancji. Kasacja została zatem wywiedziona wbrew treści art. 519 k.p.k., który zezwala na wnoszenie tego nadzwyczajnego środka odwoławczego jedynie od wyroków sądów odwoławczych oraz art. 523 § 1 k.p.k., który nie dopuszcza skarżenia w tym postępowaniu ustaleń faktycznych.

Konstrukcyjnie kasacja odnosi się do wad orzeczenia Sądu Odwoławczego w zakresie rozpoznania postawionych w apelacji zarzutów oraz prawidłowości sporządzenia przez ten Sąd uzasadnienia wyroku.

Rzecz jednak w tym, że uzasadnienie Sądu Odwoławczego, choć zawiera wstępną i w istocie zbędną część odnoszącą się do ogólnych zasad rządzących postępowaniem odwoławczym oraz kolejną, analizującą wady apelacji w zakresie postawienia zarzutów naruszenia konkretnych przepisów, to przedstawia również - na k. 4 - najistotniejsze powody, dla których nie można podzielić argumentacji apelującego opartej na linii obrony oskarżonego. Wywody te nie są zbyt obszerne ale i sprawa niniejsza w świetle dowodu z rozpoznania skazanego przez pokrzywdzoną i złożenia zeznań, które znalazły potwierdzenie przede wszystkim w opiniach biegłych z zakresu genetyki i medycyny sądowej, a także zeznaniach

R.G. opisującego w jakim była stanie, gdy ją spotkał i co mu przekazała na temat zdarzenia, a także natychmiastowego zawiadomienia policji, nie jawi się jako szczególnie skomplikowana.

Obrona w kasacji przede wszystkim skupia się i w istocie ogranicza, do kwestionowania ustaleń faktycznych dokonanych w sprawie przez Sad Rejonowy, co w postępowaniu kasacyjnym jest niedopuszczalne. W swej argumentacji popada zresztą w liczne sprzeczności, z jednej strony akcentując bezsporny stan głębokiego upojenia alkoholowego pokrzywdzonej, co musiało mieć niewątpliwy wpływ na jej zdolność do zapamiętania i odtworzenia szczegółów zdarzenia, z drugiej zaś zakłada premedytację w konstruowaniu przez nią wersji zdarzeń niekorzystnej dla skazanego, który był dla niej przecież osobą całkowicie obcą, z którym nigdy nie spotkała się w przeszłości. Najistotniejsze jednak jest tu to, że wszystkie obiektywne dowody zebrane w sprawie potwierdziły wiarygodność zeznań pokrzywdzonej

Z tych względów brak podstaw do uznania zasadności zarzutów kasacyjnych, choćby w minimalnym stopniu.

Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.