Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1619255

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 25 kwietnia 2013 r.
V CZ 144/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Mirosław Bączyk.

Sędziowie SN: Józef Frąckowiak (sprawozdawca), Dariusz Zawistowski.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "Z." w Ś. Z. przeciwko Teresie P., Zdzisławowi P., Tadeuszowi D., Irenie D., Zdzisławie S. i Urszuli M. o wydanie nieruchomości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 kwietnia 2013 r., zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Okręgowego w J. G. z dnia 5 września 2012 r. (...), oddala zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w J. G. odrzucił skargę pozwanych wskazując, że jest ona niedopuszczalna, gdyż wartość zaskarżenia określona w skardze kasacyjnej przez pozwanych wynosi 6 770 zł, co biorąc pod uwagę, iż jest to sprawa o prawa majątkowa czyni ich skargę niedopuszczalną w świetle art. 3982 § 1 k.p.c. W zażaleniu pozwani wnieśli o uchylenie tego postanowienia wskazując, że w rozpoznawanej sprawie chodzi o rozgraniczenie nieruchomości, a w takich sprawach zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest dopuszczalna bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Pozwani w uzasadnieniu swojego zażalenia powołali orzeczenia Sądu Najwyższego (postanowienie z dnia 5 lutego 2002 r. II CZ 147/2001 Izba Cywilna Biuletyn Sądu Najwyższego 2002/6 oraz z dnia 28 stycznia 2009 r. IV CNP 114/2008 LexPolonica nr 3851391), które ich zdaniem wskazują na dopuszczalność złożonej przez nich skargi kasacyjnej. Zgodnie z powołanymi orzeczeniami gdy sąd rozstrzygając o roszczeniu windykacyjnym lub negatoryjnym w wyroku zamieszcza postanowienie o rozgraniczeniu nieruchomości, to od takiego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia. W rozpoznawanej sprawie sąd nakazał pozwanym wydanie nieruchomości i nie orzekał w ogóle o rozgraniczeniu nieruchomości. W tej sytuacji, to że pozwani uważają, iż sąd powinien orzec o takim rozgraniczeniu jest bez znaczenia, tym bardziej, że chodzi o części nieruchomości (dachu na określonym budynkiem) do wykonania wyroku nie potrzeba żadnego rozgraniczania, a tylko pozwani mają opuścić cudzą nieruchomość, którą zajmują bez tytułu prawnego. Jest to więc sprawa o prawa majątkowe do której stosuje się art. 3982 § 1 k.p.c. i prawidłowo Sąd Okręgowy, działając na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., odrzucił skargę kasacyjną powodów.

Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.