Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 59128

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Szczecinie
z dnia 8 czerwca 2000 r.
SA/Sz 640/99

UZASADNIENIE

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie, po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2000 r. sprawy ze skargi Romana Z. na decyzję Izby Skarbowej w S. - Ośrodek Zamiejscowy w K. z dnia 5 marca 1999 r. Nr […] w przedmiocie podatku od towarów i usług:

oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Izba Skarbowa w S. - Ośrodek Zamiejscowy w K. decyzją z dnia 5 marca 1999 r., wydaną w postępowaniu odwoławczym utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w S. z dnia 30 grudnia 1998 r., mocą której organ ten określił zobowiązanie podatkowe Romana Z. w podatku od towarów i usług za sierpień 1997 r. w kwocie 4.267 zł będącej zaległością podatkową.

Z dokonanych ustaleń wynika, że Roman Z. rozpoczął działalność gospodarczą od 28 lipca 1997 r. dokonując zgłoszenia identyfikacyjnego osoby fizycznej prowadzącej samodzielnie działalność (NIP-1) z równoczesnym oświadczeniem o wyborze zwolnienia od podatku od towarów i usług oraz deklaracją o przewidywanej wartości sprzedaży w 1997 r. w kwocie 20.000 zł. W wyniku przeprowadzonej kontroli urząd skarbowy ustalił, że Roman Z. w dniu 25 sierpnia 1997 r. dokonał transakcji sprzedaży ciągnika siodłowego za kwotę 57.000 zł bez naliczenia podatku VAT (rachunek Nr […]). Kwota powyższej transakcji przekroczyła kwotę wymienioną w art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.) w proporcji do okresu prowadzonej działalności, tj. kwotę 33.333 zł [80000/12 x 5], wobec czego nadwyżka w kwocie 23.667 zł podlegała zgodnie z art. 14 ust. 6 i 7 ustawy VAT opodatkowaniu według stawki 22% przewidzianej z art. 18 ust. 1 tej ustawy. Ponieważ Roman Z. nie naliczył i nie odprowadził do urzędu skarbowego należnego od tej nadwyżki podatku VAT, jak również nie złożył zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R deklaracji VAT-7 i nie zaprowadził ewidencji zakupu i sprzedaży, konieczne było wydanie decyzji na podstawie art. 21 § 3 ordynacji podatkowej określającej wysokość zobowiązania i zaległości w tym podatku według wyliczenia:

23.667 x 22% : 122 = 4.267 zł.

Izba skarbowa nie podzieliła stanowiska odwołania, że nie pierwsza, lecz następna sprzedaż mogła podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, wyjaśniając, że w świetle art. 14 ust. 6 i 7 ustawy VAT o utracie zwolnienia podatkowego decyduje przekroczenie kwoty sprzedaży obliczonej w proporcji do okresu prowadzonej działalności od kwoty 80.000 zł określonej w art. 14 ust. 1 ustawy VAT.

Od decyzji izby skarbowej Roman Z. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się jej uchylenia. Skarżący wywodzi, że w sytuacji gdy wartość pierwszej czynności sprzedaży przekroczyła "limit" uprawniający do korzystania ze zwolnienia od podatku VAT, nie było możliwe dokonanie zgłoszenia rejestracyjnego "w połowie rachunku". Skarżący wyjaśnia, że w swoim postępowaniu kierował się objaśnieniami komentarza do ustawy VAT pod redakcją prof. Witolda M., twórcy ustawy VAT, w którym na str. 219 do art. 14 ust. 6 podano, że: "W przypadku gdy podatnik zwolniony podmiotowo na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 1 osiągnie w rachunku narastającym kwotę wartości sprzedaży uprawniającą do zwolnienia, jest opodatkowany od chwili dokonania następnej czynności".

W odpowiedzi na skargę izba skarbowa wniosła o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Zgodnie z art. 14 ust. 6 ustawy VAT podatnik rozpoczynający wykonywanie czynności określonych w art. 2 w ciągu roku podatkowego może wybrać zwolnienie od podatku, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży towarów nie przekroczy w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, kwoty określonej w ust. 1 pkt 1, to jest kwoty 80.000 zł. Natomiast zgodnie z art. 14 ust. 7 omawianej ustawy jeżeli faktyczna wartość sprzedaży towarów, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, przekroczy w ciągu roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1 pkt 1, zwolnienie określone w ust. 6 traci moc z dniem przekroczenia tej kwoty. Opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad wartość określoną w zdaniu poprzednim, a obowiązek podatkowy powstaje z dniem przekroczenia tej wartości. Z przytoczonej regulacji wynika jednoznacznie, że w dniu przekroczenia "limitu" następuje utrata zwolnienia podatkowego i powstaje obowiązek podatkowy, w tym obowiązek opodatkowania nadwyżki sprzedaży ponad ten "limit", czyli ponad wartość sprzedaży towarów ustaloną w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży w roku podatkowym od kwoty 80.000 zł. W rozpatrywanej sprawie "limit" zwolnienia podatkowego (33.333 zł) oraz nadwyżkę podlegającą opodatkowaniu (23.667 zł) ustalono prawidłowo i zgodnie z powołanymi przepisami określono zobowiązanie podatkowe skarżącego. Powołany w sprawie Komentarz do ustawy VAT prof. Witolda M. w przywołanym fragmencie jest niepełny, bowiem z dalszej części tego Komentarza na str. 219 wynika wyraźnie, że "Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przekroczenia tej kwoty".

Reasumując zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a skarga z braku podstaw do uwzględnienia podlega oddaleniu na mocy art. 27 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.