Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 60541

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Białymstoku
z dnia 27 sierpnia 1997 r.
SA/Bk 1298/96

UZASADNIENIE

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 1997 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Przewozów Międzynarodowych I.­T. - Jacka Ć. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 22 lipca 1996 r. w przedmiocie wymiaru cła

oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia 22 lipca 1996 r. Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w Białymstoku z dnia 11 stycznia 1996 r. uchylającą decyzję z dnia 21 września 1995 r. wymierzającą Przedsiębiorstwu Przewozów Międzynarodowych I.­T. - Jackowi Ć. należności celne i podatkowe od towaru w związku z brakiem potwierdzenia jego wywozu za granicę.

W uzasadnieniu wskazano, iż decyzja organu I instancji jest prawidłowa. Wprowadzony na polski obszar celny towar nie był poddany rewizji celnej, zaś odprawa celna została dokonana na podstawie przedstawionych przez przewoźnika dokumentów, z których wynikało, że towarem wprowadzonym na polski obszar celny są lody.

W związku z ustaleniem na etapie postępowania odwoławczego, iż przedmiotem przywozu mogły być nie lody lecz alkohol, co wynika ze wszczętego postępowania karnego, zaistniała podstawa do uchylenia decyzji na podstawie art. 132 kpa, ponieważ zachodzi konieczność ustalenia, jaki faktycznie towar był przedmiotem obrotu.

W skardze na powyższą decyzję skarżący Jacek Ć. zarzucił naruszenie prawa materialnego art. 21, 22 i 23 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne (tekst jednolity: Dz. U. z 1994 r. Nr 71, poz. 312) i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Skarżący utrzymuje, iż sam fakt wniesienia aktu oskarżenia przeciwko niemu nie mógł stanowić podstawy uchylenia decyzji, ponieważ dopiero wyrok w sprawie będzie stanowić podstawę do zmiany stanowiska w sprawie. Dopóki wyrok nie zapadł, decydujące winny być dokumenty, na podstawie których dokonano odprawy, zaś podnoszony w toku postępowania fakt kradzieży towaru winien skutkować umorzenie postępowania.

W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w decyzji.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 23 ustawy Prawo celne z dnia 28 grudnia 1989 r. (tekst jednolity: Dz. U. z 1994 r. Nr 71, poz. 312 z późn. zmianami) cło wymierza się według stanu towaru i jego wartości celnej z dnia dokonania zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Oznacza to, że cło powinno być wymierzone od towaru będącego faktycznie przedmiotem obrotu.

Wobec tego, iż w toku postępowania celnego ujawnione zostały okoliczności, z których wynikało, iż faktycznie przedmiotem przywozu mógł być inny towar niż wynikało to z dokumentów przedstawionych w dniu odprawy celnej, organy celne zasadnie przyjęły, iż okoliczność ta winna być wyjaśniona. Uchylenie decyzji w takiej sytuacji nie może być uznane za naruszenie prawa, jako że okoliczność powyższa nie była wcześniej znana i nie objęte to zostało zakresem postępowania.

Wbrew stanowisku skarżącego nie można podzielić poglądu, iż dopiero wyrok w sprawie karnej będzie rozstrzygający, w związku z tym zajęte przez organy celne stanowisko co do możliwości wyjaśnienia, jaki towar był przedmiotem obrotu w sytuacji, gdy została dokonana odprawa celna na podstawie dokumentów jest przedwczesne.

Organy celne w toku prowadzonego postępowania mają obowiązek ustalić jaki towar był przedmiotem przywozu, a skoro istnieją wątpliwość co do autentyczności dokumentów stwierdzających ten fakt, to przeprowadzenie w tym zakresie postępowania celnego jest niezbędne i organy mogą je prowadzić niezależnie od toczącego się postępowania karnego.

Z powyższych względów Sąd uznał, iż skarga jest nieuzasadniona i tym samym podlegała oddaleniu stosownie do art. 27 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z dnia 11 maja 1995 r.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.