Orzeczenia sądów
Opublikowano: OSNKW 1974/4/79

Wyrok
Sądu Najwyższego
z dnia 15 listopada 1973 r.
N 29/73

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: sędzia płk J. Gawrysiak (sprawozdawca). Sędziowie: ppłk W. Morawski, sędzia Sądu Wojsk. (del.) ppłk J. Dyda.

Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: płk J. Bilicki.

Sentencja

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 1973 r. na rozprawie sprawy Jerzego M., prawomocnie skazanego za przestępstwo określone w: 1) art. 208 k.k. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 1.200 zł grzywny, 2) art. 286 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, łącznie na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 1.200 zł grzywny, z powodu rewizji nadzwyczajnej wniesionej przez Prezesa Izby Wojskowej Sądu Najwyższego na niekorzyść skazanego od wyroku Wojskowego Sądu Garnizonowego w N. z dnia 27 czerwca 1973 r.,

uwzględniając rewizję nadzwyczajną, zmienił zaskarżony wyrok przez:

1) poprawienie opisu i kwalifikacji prawnej przypisanego skazanemu czynu określonego w art. 208 k.k. na art. 329 § 2 k.k. i przyjęcie, że skazany w pierwszych dniach sierpnia 1972 r. w N. samowolnie zabrał z magazynu kompanijnego broń wojskową typu kbks,

2) podwyższenie wymierzonej skazanemu kary pozbawienia wolności za ten czyn do 2 lat i 6 miesięcy oraz kary łącznej do 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 1.200 zł grzywny,

i z tymi zmianami wyrok ten utrzymał w mocy.

Uzasadnienie faktyczne

(...) Prawomocnym wyrokiem Wojskowego Sądu Garnizonowego w N. z dnia 27 czerwca 1973 r. Jerzy M. został skazany za przestępstwa określone w:

1) art. 208 k.k. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 1.200 zł grzywny, a mianowicie za to, że w pierwszych dniach sierpnia 1972 r. w N., działając w zamiarze przywłaszczenia sobie broni małokalibrowej typu kbks, włamał się do magazynku broni, skąd następnie broń tę wartości 1.380 zł zabrał,

2) art. 286 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, w szczególności za to, że w tym samym czasie, po wejściu w posiadanie tej broni przez okres kilku dni, nie mając wymaganego zezwolenia, był w posiadaniu tej broni, przechowując ją w N. do dnia 6 sierpnia 1972 r., kiedy to broń ta została przypadkowo znaleziona przez nieletnich chłopców i oddana do Komendy Miejskiej MO w N.

Prezes Izby Wojskowej Sądu Najwyższego zarzuca w rewizji nadzwyczajnej obrazę przepisów prawa materialnego oraz wymierzenie rażąco niewspółmiernej kary i domaga się zmiany zaskarżonego wyroku przez poprawienie kwalifikacji prawnej przpisanego skazanemu czynu z art. 208 k.k. na art. 329 § 2 k.k. oraz przez podwyższenie wymierzonej za ten czyn skazanemu kary jednostkowej i kary łącznej pozbawienia wolności.

Na rozprawie w postępowaniu co do rewizji nadzwyczajnej przedstawiciel Naczelnej Prokuratury Wojskowej poparł rewizję nadzwyczajną, natomiast obrońca wniósł o oddalenie tej rewizji.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W rewizji nadzwyczajnej zasadnie zarzuca się, że sąd pierwszej instancji dopuścił się obrazy przepisów prawa materialnego przez to, iż przypisany skazanemu czyn w pkt 1 wyroku zakwalifikował jako przestępstwo określone w art. 208 k.k., zamiast zakwalifikować ten czyn z art. 329 § 2 k.k.

Przy ocenie prawnej działania skazanego sąd pierwszej instancji nie rozważył, czy zagarnięta przez skazanego broń stanowi broń wojskową, czy też takiej broni nie stanowi.

W związku z powyższym należy wskazać, że broń wojskowa - to broń palna o określonym kalibrze, określonych właściowościach balistycznych i taktyczno-technicznych, używająca określonych nabojów, uznana za obowiązującą w wojsku. Broń wojskowa - w zależności od przeznaczenia - dzieli się na broń bojową i broń ćwiczebną, w którą wyposaża się wojsko.

Broń bojowa - to broń wojskowa odpowiadająca podstawowym wymaganiom taktyczno-technicznym, narzędzie walki służące do niszczenia siły żywej, sprzętu i umocnień nieprzyjaciela.

Broń ćwiczebna - to broń wojskowa przeznaczona do ćwiczeń, musztry, szkolenia ogniowego i specjalnego, najczęściej nie nadająca się do użycia bojowego. W czasie szkolenia ogniowego jako broni ćwiczebnej używa się też broni małokalibrowej (patrz Mała Encyklopedia Wojskowa, tom I, s. 179-187).

Analiza wskazań zawartych w cytowanej Małej Encyklopedii Wojskowej daje podstawę do wyrażenia następującego poglądu prawnego: broń małokalibrowa typu kbks, będąca na wyposażeniu wojska, jest bronią wojskową w rozumieniu art. 329 § 2 k.k. Sprawca samowolnego zabrania broni wojskowej - swoistego rodzaju mienia społecznego popełnia przestępstwo określone w art. 329 § 2 k.k., a nie przestępstwo określone w art. 199 lub 200 lub też 208 k.k. Dla bytu przestępstwa określonego w art. 329 § 2 k.k. nie ma bowiem znaczenia sposób i cel działania sprawcy.

Przechodząc na grunt konkretnej sprawy, należy stwierdzić, że skoro skazany samowolnie zabrał małokalibrową broń typu kbks, czyli broń wojskową, to działaniem swym wyczerpał znamiona przestępstwa określonego w art. 329 § 2 k.k. Dlatego też należało poprawić opis i kwalifikację prawną przypisanego skazanemu w pkt 1 zaskarżonego wyroku czynu z art. 208 k.k. na art. 329 § 2 k.k.

W rewizji nadzwyczajnej zasadnie również zarzuca się, że sąd pierwszej instancji wymierzył skazanemu rażąco niewspółmiernie łagodną karę jednostkową za samowolne zabranie broni wojskowej oraz karę łączną.

Skazany był już uprzednio karany sądownie za przestępstwo określone w art. 208 k.k. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 4 lata i 4.000 zł grzywny. Przypisanego mu czynu - samowolnego zabrania broni wojskowej skazany dopuścił się w okresie zawieszenia wykonania kary, co dobitnie świadczy o jego niepoprawności. Nie bez znaczenia dla wymiaru kary jest również i to, że zabierając broń wojskową skazany działał z włamaniem do magazynu i w celu przywłaszczenia tej broni. Należy ponadto podnieść, że skazany zamierzał przesłać tę broń na adres swego miejsca zamieszkania, co mogło stworzyć niebezpieczeństwo dla porządku prawnego.

Przytoczonych wyżej okoliczności, przemawiających na niekorzyść skazanego, sąd pierwszej instancji nie docenił przy wymiarze kary. Dlatego też Sąd Najwyższy - uwzględniając rewizję nadzwyczajną - podwyższył wymierzoną skazanemu karę jednostkową za przestępstwo określone w art. 329 § 2 k.k. i karę łączną do 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.