K 885/46 - Wyrok Sądu Najwyższego - OpenLEX

K 885/46 - Wyrok Sądu Najwyższego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: OSN(K) 1947/2/43

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1946 r. K 885/46

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Prezes K. Bzowski; Sędziowie: J. Jamontt (sprawozdawca), B. Korsak; Prokurator: St. Błeszyński.

Sentencja

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu kasacji Franciszka J. osk. z art. 257 k. k., założonej od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 18 lutego 1946 r. na mocy art. 529 k. p. k. kasację oskarżonego oddalił.

Uzasadnienie faktyczne

Kasacja oskarżonego zarzuca obrazę art. 493 § 1 lit. "b" w związku z art. 332 § 1 i § 2 lit. "b" k. p. k. - przez pominięcie dowodu ze świadka Edmunda P., pomimo że dowód ten nie był znany oskarżonemu tak wcześnie, by miał go powołać w I instancji, gdyż nie znał adresu tego świadka, wskazał go natomiast w apelacji i na rozprawie odwoławczej, przy czym świadek był wezwany na rozprawę, lecz się nie stawił.

Uzasadnienie prawne

Zarzut powyższy nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem: 1) ani przed rozprawą główną w Sądzie Grodzkim, ani na samej rozprawie oskarżony nie powoływał się na świadka P.; 2) powody zaniechania tego dowodu w I instancji oskarżony podał dopiero w apelacji, wobec czego przypadek wymieniony w art. 493 § 1 lit. "a" k. p. k. w sprawie niniejszej nie zachodzi; 3) wezwanie świadka na rozprawę odwoławczą nastąpiło w trybie art. 490 k. p. k., czyli w toku czynności przygotowawczych do rozprawy, a nie na mocy postanowienia Sądu; 4) odmowę zbadania świadka odwodowego Sąd Okręgowy uzasadnił zgodnie z art. 493 § 1 lit. "b" k. p. k., do czego był uprawniony, ponieważ zarządzenie prezesa Sądu (art. 47 § 2 k. p. k.), jako nie będące orzeczeniem sądowym, sądu wyrokującego nie wiązało.

Z powyższych względów kasacja ulega oddaleniu.