IV SAB/Wa 237/18 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2510449

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2018 r. IV SAB/Wa 237/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na bezczynność Wojewody (...) w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia:

1.

umorzyć postępowanie sądowe;

2.

zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego;

3.

zasądzić od Wojewody (...) na rzecz (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. kwotę 497 zł (czterysta dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. w dniu 19 kwietnia 2018 r. wniosła skargę na bezczynność Wojewody (...) w rozpatrzeniu wniosku o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dla obywatela (...) B. J.

W piśmie z dnia 4 czerwca 2018 r. skarżąca spółka cofnęła skargę w przedmiotowej sprawie wskazując, że w dniu (...) kwietnia 2018 r. Wojewoda (...) wydał zezwolenie na pracę cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Strona skarżąca wniosła o umorzenie postępowania sądowego oraz o zasądzenie od Wojewody (...) kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych (pismo k. 18 - 20).

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, który jednakże uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w powyższym przepisie.

Skuteczne cofnięcie skargi obliguje więc Sąd do umorzenia postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.

Sąd z urzędu zwrócił skarżącej spółce cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł, zgodnie z regulacją art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. W tym miejscu należy zauważyć, iż wprawdzie w niniejszej sprawie umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego nastąpiło na skutek cofnięcia skargi przez stronę skarżącą, to zachodziły jednocześnie przesłanki do umorzenia postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. znajduje zastosowanie w przypadku, gdy w wyniku wniesienia skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. - organ wyda akt z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do którego pozostawał w bezczynności. O powyższym przesądziła uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r. o sygn. I OPS 6/08 (opubl. "Orzecznictwo NSA i wojewódzkich sądów administracyjnych" z 2009 r. Nr 4, poz. 63). W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, że organ uchybił miesięcznemu terminowi do rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Spółka złożyła kompletny wniosek do Wojewody (...) w dniu (...) marca 2018 r. Wniosek spółki został rozpatrzony przez organ administracji publicznej w dniu (...) kwietnia 2018 r., a zatem dopiero po wniesieniu skargi na bezczynność organu. Należy podzielić pogląd, iż działanie organu dokonane po wniesieniu skargi na jego bezczynność, które ową bezczynność usuwa - jak w niniejszej sprawie - należy oceniać i kwalifikować jako działanie samokontrolne skutkujące zaistnieniem przesłanki bezprzedmiotowości postępowania, ale jednocześnie gwarantującej stronie skarżącej zwrot poniesionych kosztów postępowania. Przegraną stroną procesu jest bowiem organ, który - w wyniku wniesienia skargi przez stronę - usunął stan niezgodności z prawem. Na zasądzone koszty postępowania składa się wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika strony skarżącej ustalone w oparciu o regulację § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265 j.t.) - 480 zł, powiększone o opłatę skarbową w kwocie 17 zł.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.