Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 54746

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 15 maja 2000 r.
IV SAB 143/99

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA A. Gliniecki.

Sędziowie NSA: Z. Flasińska, Z. Niewiadomski.

Protokolant: D. Jackiewicz.

Uzasadnienie faktyczne

Stosownym pismem z kwietnia 1999 r., jak twierdzi strona skarżąca, a strona przeciwna temu nie przeczy - pełnomocnik Spółki Akcyjnej "D." z siedzibą w P. wniósł o stwierdzenie nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa z dnia 26 stycznia 1961 r. przejmującego na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości byłej Firmy "D. - Chemiczne Fabryki " Spółka Akcyjna w P., położonej w W. przy ul. S. nr 4.

W związku z niezałatwieniem sprawy, pełnomocnik Spółki Akcyjnej "D." z siedzibą w P. pismem z dnia 28 czerwca 1999 r. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu administracji państwowej.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że mimo wezwań Ministra do załatwienia sprawy, tj. wydania żądanego rozstrzygnięcia, rozstrzygnięcie takie nie zostało podjęte.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nadesłał odpis swojego postanowienia z dnia 9 marca 2000 r., zawieszającego postępowanie w sprawie do czasu skompletowanie dokumentów dotyczących "działalności tej spółki" ( brak pełnego wypisu z rejestru handlowego).

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zasadnie podniesiono w uzasadnieniu skargi, że organy administracji zobowiązane są w myśl art. 35 § 1 kpa do załatwienia indywidualnych spraw obywateli (jednostek administracyjnych) bez zbędnej zwłoki, nie później niż w 2 miesiące w przypadku spraw szczególnie skomplikowanych.

Niezależnie jednak od czasu trwania zwłoki w załatwieniu sprawy podjęcie rozstrzygnięcia o zawieszeniu postępowania w sprawie oznacza, iż bezczynność organu ustaje, a Sąd nie może uwzględnić skargi na bezczynność i zadośćuczynienie żądaniu skargi zobowiązania organu do wydania decyzji w określonym terminie i dlatego orzeczono jak w sentencji z mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.