Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 7 kwietnia 2005 r.
IV SA/Wr 9/05

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. C. na pismo Dowódcy Jednostki Wojskowej (...) we W. z dnia (...) r. Nr - w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości dotyczących treści rozkazu personalnego wyznaczającego na stanowisko służbowe postanawia: odrzucić skargę

Uzasadnienie faktyczne

Rozkazem personalnym nr (...) Dowódcy (...) Korpusu Obrony Powietrznej z dnia (...) r. wyznaczono por. G. C. na wskazane stanowisko służbowe pouczając go o możliwości odwołania się od tej decyzji do Dowódcy Sił Powietrznych.

Pismem z dnia (...) r. G. C. na podstawie art. 113 § 2 k.p.a. wniósł do Dowódcy (...) Korpusu Obrony Powietrznej o wyjaśnienie treści rozstrzygnięcia zawartego w w.w. rozkazie personalnym z (...) r.

Pismem Dowódcy Jednostki Wojskowej (...) we W. z dnia (...) r. wyjaśniono G. C. wątpliwości związane z treścią rozkazu z dnia (...) r. G. C. zapoznał się z nim w dniu (...) r. (oświadczenie wnioskodawcy).

Pismem z dnia (...) r. G. C. powołując się na art. 113 § 3 k.p.a. wniósł zażalenie do Dowódcy Sił Powietrznych na postanowienie Dowódcy (...)Korpusu Obrony Powietrznej z dnia (...) r., a wobec braku odpowiedzi - zażalenie do Ministra Obrony Narodowej.

Pismem Sekretariatu Ministra Obrony Narodowej z dnia (...) r. zażalenie to przesłano - zgodnie z właściwością - do Dowódcy Sił Powietrznych.

Pismem Dowódcy Sił Powietrznych z dnia (...) r. przedstawiono G. C. stanowisko tego organu w kwestii podnoszonych przez stronę wątpliwości dotyczących powołanego na wstępie rozkazu personalnego nr (...). Z pismem tym skarżący - jak oświadczył - zapoznał się w dniu (...) r.

Pismem z dnia (...) r. G. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Dowódcy (...) Korpusu Obrony Powietrznej w sprawie wyjaśnienia wątpliwości co do rozkazu personalnego Dowódcy (...) Korpusu Obrony Powietrznej z dnia (...) r., żądając uchylenia zarówno tego postanowienia, jak i decyzji organu I instancji w części dotyczącej ustalenia okresu kadencji na stanowisku służbowym oraz określenie okresu tej kadencji na okres (...) lat.

Pismem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia (...) r. wezwano G. C, by wyjaśnił, czy przedmiotem jego skargi jest pismo Dowódcy (...) Korpusu Obrony Powietrznej z dnia (...) r., czy też pismo Dowódcy Sił Powietrznych w W, z dnia (...) r. stanowiące efekt zażalenia z dnia (...) r.

W odpowiedzi G. C, pismem z dnia (...) r. jednoznacznie oświadczył, że przedmiotem skargi jest pismo Dowódcy (...)Korpusu Obrony Powietrznej z dnia (...) r.

W odpowiedzi na skargę, organ zaskarżony przez G. C, tzn. Dowódca Jednostki Wojskowej (...) we W. wniósł o odrzucenie skargi lub umorzenie postępowania.

Pismem skarżącego z dnia (...) r. poinformowano Sąd o bezprzedmiotowości postępowania w rozważanym zakresie wobec pomyślnego dla skarżącego załatwienia sprawy co do jej istoty poprzez wydanie decyzji satysfakcjonującej skarżącego.

Pismem organu z dnia (...) r. wniesiono o umorzenie postępowania w związku z korzystnym dla skarżącego instancyjnym rozstrzygnięciem sprawy co do jej istoty i o rozstrzygnięcie o kosztach.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Gdyby przyjąć, że zarówno pismo Dowódcy Jednostki Wojskowej nr (...) we W., jak i pismo Dowódcy Sił Powietrznych w W. nie wykazują formalnych cech postanowienia w rozumieniu art. 124 § 1 i 2 k.p.a., tzn. nie zawierają wyodrębnionego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku oraz pouczenia co do środka odwoławczego (zaskarżenia) to należałoby uznać, że organy pozostają w bezczynności w zakresie załatwienia wniosku skarżącego, co po uruchomieniu i wyczerpaniu procedury zażaleniowej uprawniałoby wnioskodawcę do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu w załatwieniu sprawy. Jednakże skarżący nie skarży bezczynności organu.

Z drugiej strony, nie przesądzając w tym miejscu, czy zaskarżone pismo Dowódcy Jednostki Wojskowej nr (...) we W. z (...) r. mimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej dla postanowienia (art. 124 k.p.a.) jest postanowieniem i gdyby taką możliwość przyjąć, to stwierdzić należałoby, że zgodnie z art. 113 § 2 i 3 k.p.a., do wydania postanowienia zawierającego wyjaśnienie treści decyzji właściwy jest organ, który wydał budzącą wątpliwości decyzję. Na postanowienie to służy zażalenie do organu wyższego stopnia a następnie, skarga do sądu administracyjnego na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skarżący jednoznacznie oświadczył, że przedmiotem jego skargi jest pismo organu pierwszoinstancyjnego w sprawie, a mianowicie Dowódcy Jednostki Wojskowej nr (...) we W., z dnia (...) r.

Tymczasem zgodnie z przepisami Rozdziału 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść tylko na ostateczne w toku instancji rozstrzygnięcia, wyczerpujące środki zaskarżenia służące w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Wymogów tych nie spełnia skarga na rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne, co jest równoznaczne z jej niedopuszczalnością.

Sąd nie mógł uwzględnić wniosku o umorzenie postępowania, gdyż niezależnie od tego, że rozstrzygnięcie organu dotyczyło innego przedmiotu niż objęty treścią skargi wystąpienie wskazanych przyczyn przesądzających o niedopuszczalności skargi, musiało skutkować jej odrzuceniem.

Sąd nie mógł uwzględnić wniosku organu w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach, gdyż w postępowaniu w I instancji sądowej koszty postępowania zasądza się od organu w razie uwzględnienia skargi i tylko na rzecz skarżącego (art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu) oraz w razie umorzenia postępowania.

W związku z przedmiotem badanego rozstrzygnięcia administracyjnego Sąd nie mógł również ustosunkowywać się procesowo do decyzji ustalającej skarżącemu okres kadencji.

Niezależnie od dopuszczalności skargi na tego rodzaju decyzje w ogólności, skarga i tak podlegałaby odrzuceniu z powodu niewyczerpania administracyjnego toku instancji.

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 ustawy - Prawo o postępowaniu..., orzeczono jak w sentencji.