Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 13 grudnia 2006 r.
IV SA/Wr 703/06

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA-Wanda Wiatkowska-Ilków (spr).

Sędziowie: NSA-Tadeusz Kuczyński, WSA-Małgorzata Masternak-Kubiak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 13 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyjęcia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia (...) r. Nr (...) Komendant Wojewódzki Policji we W., na podstawie art. 135k ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. Nr z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.), odmówił przyjęcia odwołania złożonego przez sierż.szt. J. C. od orzeczenia nr (...) Komendanta Powiatowego Policji w Z. Ś. z dnia (...) r. ze względu na to, że zostało ono wniesione po terminie.

W motywach rozstrzygnięcia podał, iż w dniu (...) r. Komendant Powiatowy Policji w Z. Ś. wydał orzeczenie nr (...) o uznaniu sierż.szt. J. C. winnym naruszenia dyscypliny służbowej i wymierzył mu karę wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe. Powyższe orzeczenie zostało doręczone obwinionemu w dniu (...) r., co potwierdził składając na nim własnoręczny podpis. Od dnia (...) r. rozpoczął się więc bieg siedmiodniowego terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie z zawartym w orzeczeniu pouczeniem obwinionemu przysługiwało prawo złożenia odwołania do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w Z. Ś.

W dniu (...) r., wbrew treści pouczenia, sierż. szt. J. C. osobiście złożył odwołanie (datowane na dzień (...) r.) w sekretariacie Komendanta Komisariatu Policji w K. Z. Odwołanie do Komendanta Powiatowego Policji w Z. Ś. wpłynęło w dniu (...) r., a więc 1 dzień po terminie.

W skardze na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu J.C. zarzucił, że narusza ono art. 135k ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji poprzez bezzasadne uznanie, że odwołanie od orzeczenia Komendanta Powiatowego Policji w Z. Ś. nr (...) z dnia (...) r. wniesione zostało z naruszeniem terminu, w związku z czym wniósł o jego uchylenie w całości.

Skarżący podniósł, że odwołanie wniósł w ostatnim dniu ustawowego terminu przewidzianego do jego wniesienia, tj. w dniu (...) r., z zachowaniem obowiązującej drogi służbowej, tzn. złożył je w sekretariacie Komisariatu Policji w K. Z.

Tak więc, jak wskazał, uznać należy, iż odwołanie zostało złożone z zachowaniem ustawowego terminu.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji we W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z obowiązującymi w dacie ich wydania przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Sąd administracyjny nie może oprzeć tej kontroli o kryterium słuszności, czy sprawiedliwości społecznej.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), określającym zakres kognicji sądu administracyjnego, przedmiotem zaskarżenia do sądu mogą być m.in. wskazane w tym przepisie postanowienia.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia (...) r. Nr (...), którym odmówił przyjęcia odwołania założonego przez skarżącego od orzeczenia Komendanta Powiatowego Policji w Z. Ś. z dnia (...) r. w sprawie wymierzenia kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe.

Wskazać należy, iż zgodnie z art. 135k ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.) postępowanie dyscyplinarne jest dwuinstancyjne. Od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji obwinionemu przysługuje odwołanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia orzeczenia.

W myśl ust. 2 tego artykułu odwołanie składa się do wyższego przełożonego dyscyplinarnego za pośrednictwem przełożonego, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji.

Z kolei wyższy przełożony dyscyplinarny odmawia przyjęcia odwołania, w drodze postanowienia, jeżeli zostało wniesione po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalne. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne (ust. 3).

Niewątpliwym jest, że w niniejszej sprawie organem I instancji jest Komendant Powiatowy Policji w Z. Ś., zaś wyższym przełożonym dyscyplinarnym, o którym mówi przepis, Komendant Wojewódzki Policji we W.

Bezspornym jest również to, że odwołanie od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji skarżący złożył drogą służbową w dniu (...) r., tj. z zachowaniem siedmiodniowego terminu, do Komendanta Komisariatu Policji w K. Z., co potwierdza materiał dowodowy zgromadzony w sprawie.

Zauważyć jednakże należy, iż w ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji znajduje się przepis, który stanowi, że "w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego, dotyczące wezwań, terminów, doręczeń i świadków, z wyłączeniem możliwości nakładania kar porządkowych. (...)" (art. 135p ust. 1).

W art. 125 Kodeksu postępowania karnego mowa jest o tym, że pismo omyłkowo wniesione przed upływem terminu do niewłaściwego sądu, prokuratora, organu Policji albo innego organu postępowania przygotowawczego uważa się za wniesione z zachowaniem terminu.

W rozważanej sprawie, po odpowiednim zastosowaniu powyższego przepisu do sytuacji skarżącego Sąd uznał, iż jednostki, o których przepis ten mówi należy potraktować sensu largo i przyjąć na korzyść strony skarżącej, że organem Policji w jego rozumieniu będzie również Komendant Komisariatu Policji w K. Z. Tak więc stwierdzić należy, iż wniesione przez J. C. odwołanie zostało złożone z zachowaniem terminu przewidzianego do dokonania tej czynności.

Na marginesie dodać trzeba, że skoro w postanowieniu z dnia 23 grudnia 1997 r. sygn. akt II AKz 141/97 (OSA 1998/7-8/40), pozostającym aktualnym na tle obecnej regulacji prawnej, Sąd Apelacyjny w Katowicach wyraził pogląd, że przepis art. 110 k.p.k. (obecnie w zmienionej wersji art. 125 k.p.k.) w żadnej mierze nie ogranicza możliwości skorzystania z zawartych w nim uprawnień jedynie do osób nieobeznanych z prawem, a dotyczy także prokuratora (...), który przed upływem terminu omyłkowo skierował pismo procesowe do niewłaściwego sądu, utwierdza on tylko w przekonaniu, iż skarżący, jako osoba nieobeznania z prawem nie powinien ponieść ujemnych konsekwencji z powodu wniesienia odwołania do niewłaściwego organu. Tym bardziej, że czynności tej dokonał w przewidzianym do tego terminie.

Wobec powyższego zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a wystąpiły przesłanki do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.