Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 15 listopada 2006 r.
IV SA/Wr 671/06

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków.

Sędziowie: NSA Tadeusz Kuczyński, WSA Lidia Serwiniowska (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 15 listopada 2006 r. sprawy ze skargi A. N. na decyzję Wojewody D. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie utraty statusu bezrobotnego oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) r. nr (...) wydaną na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm.) oraz art. 104 k.p.a., Starosta J. orzekł o utracie przez A. N. statusu osoby bezrobotnej z dniem (...) r. z powodu odmowy przyjęcia propozycji wykonywania robót publicznych.

W uzasadnieniu podał, że z posiadanych dokumentów wynika, że A. N. odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji wykonywania robót publicznych. Zgodnie z przepisami wyżej wymienionej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w takim przypadku następuje utrata statusu osoby bezrobotnej zaś odzyskanie tego statusu może nastąpić po upływie co najmniej 90 dni w wyniku ponownej rejestracji.

W odwołaniu od tej decyzji skarżący podniósł, że przyczyną odmowy przyjęcia propozycji wykonywania robót publicznych jest konieczność opieki nad ciężko chorą matką, którą w dniu (...) r. Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w J. G. zaliczył do grona osób o znacznym stopniu niepełnosprawności, zaś orzeczenie w tym przedmiocie wydał na stałe.

Nadto podał, że jednym ze wskazań orzeczenia jest konieczność stałej opieki nad matką innej osoby, a także zwrócił uwagę na trudne warunki lokalowe, w których żyje wraz z matką.

Po rozpatrzeniu powyższego odwołania zaskarżoną decyzją z dnia (...) r. nr (...), wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 z 2004 r. z późn. zm.), Wojewoda D. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu wskazał, że stosownie do art. 33 ust. 4 pkt 3 wyżej wskazanej ustawy, traci status bezrobotnego na okres 90 dni osoba, która odmówiła bez nieuzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, lub robót publicznych.

Jak dalej podał organ odwoławczy przez odpowiednie zatrudnienie, w myśl art. 2 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy, należy rozumieć zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, które podlegają ubezpieczeniom społecznym i do wykonywania których bezrobotny ma wystarczające kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu, a stan zdrowia pozwala mu na ich wykonywanie oraz łączny czas dojazdu do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu zbiorowego nie przekracza 3 godzin.

Z kolei roboty publiczne - to przede wszystkim zatrudnienie bezrobotnego w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, mające na celu reintegrację zawodową i społeczną, w rozumieniu przepisów o zatrudnieniu socjalnym.

Wobec tego, utrata statusu osoby bezrobotnej w oparciu o przedstawione uregulowania prawne następuje wówczas, gdy bezrobotny otrzymując propozycję odpowiedniego zatrudnienia bez uzasadnionej przyczyny odmówi jego przyjęcia. Pozbawiając w takiej sytuacji statusu bezrobotnego, organ zatrudnienia musi wykazać w sposób nie budzący wątpliwości, iż faktycznie powyższe przesłanki do utraty statusu wystąpiły łącznie, co winno znaleźć uzasadnienie w motywach wydanej w tym zakresie decyzji administracyjnej.

Nadto wskazano, że organ I instancji słusznie przyjął, iż A. N. odmówił przyjęcia propozycji pracy w ramach robót publicznych bez uzasadnionej przyczyny. W aktach bezrobotnego znajduje się bowiem obszerna korespondencja tegoż z Powiatowym Urzędem Pracy w J. G. w zakresie wypełniania podstawowych obowiązków osoby bezrobotnej z równoczesnym sprawowaniem opieki nad chorą matką. W jednym z pism Urząd wskazał, iż sprawowanie takiej opieki nie utrudnia A. N. podjęcia zatrudnienia, ponieważ Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w K. informował o możliwościach uzyskania pomocy w postaci usług opiekuńczych dla jego matki i nadal taką formę pomocy deklaruje. A. N. przyjął powyższe do wiadomości i pozostając w ewidencji osób bezrobotnych potwierdzał swoją gotowość do podjęcia zatrudnienia. Zatem z zachowania strony wywnioskować należy, iż posiadanie statusu osoby bezrobotnej nie będzie stanowiło przeszkody w sprawowaniu opieki nad matką.

Mając na względzie wyżej powołane okoliczności organ odwoławczy orzekł jak w sentencji decyzji.

W skardze na tę decyzję A. N. oświadczył, iż opiekę nad chorą matką sprawuje samotnie. Podtrzymał zarzuty i twierdzenia zawarte w odwołaniu dodając, że Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. w piśmie z dnia (...) r. wskazał, "iż nie można jednoznacznie stwierdzić, że konieczna jest opieka nad matką przez 24 godziny" na dobę, z czym skarżący się nie zgadza.

Podał, że chciałby zatrudnić opiekunkę, ale nie dysponuje pomieszczeniem, które nadawałoby się do stałego przebywania w nim osoby niepełnosprawnej. Stwierdził, że jest w stanie udowodnić, iż ani jego mieszkanie, ani mieszkanie jego matki nie spełniają podstawowych warunków, jakie powinno spełniać mieszkanie.

Podniósł także, iż twierdzenie jakoby z matką posiadali pokój z kuchnią jest łamaniem prawa, bo są to dwa rozdzielone ogólnodostępną klatką schodową mieszkania, za które wnoszą oddzielne opłaty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Ustawa ta w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 i w § 3, a także na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 omawianej ustawy. Kontrola ta obejmuje badanie zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Takie wady i uchybienia, zdaniem Sądu, nie występują w niniejszej sprawie. Skarga zatem jest bezzasadna.

Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia sprawy stanowią przepisy ustawy dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 3 tej ustawy starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac, o których mowa w art. 73a, prac interwencyjnych lub robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu lub przygotowaniu zawodowym w miejscu pracy; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 90 dni.

Z dokonanej analizy akt sprawy wynika, że A. N. zarejestrowany jest w Urzędzie Pracy jako bezrobotny od dnia (...) r. W Karcie Rejestracyjnej Bezrobotnego, a dokładnie w rubryce D tej Karty, zatytułowanej "stawiennictwo w urzędzie pracy i propozycje przedłożone bezrobotnemu", z datą (...) r. odnotowana została złożona A. N. propozycja wykonywania robót publicznych oraz fakt rezygnacji z tej propozycji, który skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem.

W aktach sprawy znajduje się również Karta referencyjna, z której wynika, że roboty publiczne miałyby obejmować wykonywanie zadań na stanowisku: robotnik instalacji wodociągowych i kanalizacji w Miejskim Zakładzie Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w K. z adnotacją skarżącego, iż nie przyjmuje oferty pracy ze względu na konieczność opieki nad ciężko chorą matką.

Skarżący w niniejszej sprawie powołał się na konieczność opieki nad matką. Okoliczność ta miałaby uzasadniać odmowę skarżącego przyjęcia propozycji wykonywania robót publicznych. Tymczasem z akt sprawy wynika, iż istnieje szereg dowodów na to, że właściwe organy administracji mogą udzielić skarżącemu pomocy w sprawowaniu opieki nad chorą matką. Fakt ten jest skarżącemu znany, o czym świadczy materiał dowodowy.

I tak, np. w piśmie z dnia (...) r. skierowanym do Powiatowego Urzędu Pracy w J.G. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w K. informuje, iż A. N. był kilkakrotnie informowany przez pracownika socjalnego o możliwości uzyskania pomocy w postaci usług opiekuńczych dla matki, ale nigdy nie był tą formą pomocy zainteresowany.

Z kolei pismem z dnia (...) r. A. N. zwrócił się o refundację kosztów związanych opieką nad matką. W odpowiedzi Powiatowy Urząd Pracy w J. G. poinformował skarżącego, że refundacja taka może nastąpić dopiero po udokumentowaniu poniesionych kosztów. Mimo tego skarżący nie przedstawił żadnej dokumentacji potwierdzającej wydatki poniesione w związku z opieką nad matką.

Powiatowy Urząd Pracy w J. G. w piśmie z dnia (...) r. poinformował A. N., że w jego przypadku sprawowanie opieki nad chorą matką nie utrudnia podjęcia zatrudnienia, gdyż Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w K. informował o możliwości uzyskania pomocy w postaci usług opiekuńczych i nadal tę formę pomocy deklaruje. Równocześnie w piśmie tym Urząd Pracy zwrócił się do A. N. o kontakt z Doradcą Zawodowym, który udzieli fachowej pomocy i porady w wyborze odpowiedniego zatrudnienia, jak również przygotuje go do aktywnego poszukiwania pracy.

Prezentowana przez skarżącego postawa, tj. oświadczana gotowość podjęcia zatrudnienia jest wyłącznie gotowością pozorną. Poza korzyścią związaną z posiadaniem statusu osoby bezrobotnej w postaci m.in. ubezpieczenia zdrowotnego, o czym świadczyć może pismo skarżącego z dnia (...) r. znajdujące się w aktach sprawy, nie był on zainteresowany podjęciem zatrudnienia.

Zatem organ orzekający słusznie stwierdził, że skarżący bez uzasadnionej przyczyny odmówił przyjęcia oferty robót publicznych. Skoro bowiem regularnie potwierdzał swą gotowość podjęcia zatrudnienia i w żaden sposób nie wykazał, iż opieka nad chorą matką mu to uniemożliwia należało wyciągnąć wobec niego konsekwencje przewidziane w cytowanym na wstępie przepisie art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

W związku z tym co wyżej powiedziano Sąd stwierdził, iż wydając zaskarżoną decyzję organ orzekający w niczym nie uchybił przepisom obowiązującego prawa.

Stosownie więc do art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlegała oddaleniu, co orzeczono w sentencji wyroku.