Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2145798

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 19 października 2016 r.
IV SA/Wr 413/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 19 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg K. P. na uchwałę Rady Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. z dnia (...) września 2015 r., nr (...) w przedmiocie szczegółowych warunków ukończenia studiów pierwszego i drugiego stopnia, jednolitych magisterskich oraz formy egzaminu dyplomowego postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 23 lipca 2016 r. K. P., zwana dalej stroną lub skarżącą, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na § 6a uchwały nr (...) Rady Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. z dnia 21 września 2015 r. w przedmiocie szczegółowych warunków ukończenia studiów pierwszego i drugiego stopnia jednolitych magisterskich oraz formy egzaminu dyplomowego.

Skarżąca zarzuciła zakwestionowanemu aktowi naruszenie art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz § 35 ust. 1 Regulaminu studiów na Uniwersytecie W. Podkreśliła również, że zasady przeprowadzenia egzaminu dyplomowego na niestacjonarnych (zaocznych) studiach prawa drugiego stopnia są odmienne od trybu stosowanego w odniesieniu do pozostałych studentów wydziału. Ponadto, w ocenie skarżącej, dwukrotne przeprowadzenie egzaminu z tego samego zakresu pozostaje w sprzeczności w obowiązującą zasadą, że raz zaliczone zajęcia w ramach danego toku studiów nie podlegają ponownemu zaliczeniu.

Z tych przyczyn skarżąca wniosła o uchylenie przedmiotowej uchwały w zakresie odnoszącym się do ustalenia zasad przeprowadzenia egzaminu dyplomowego na niestacjonarnych studiach prawa drugiego stopnia oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

W odpowiedzi na skargę organ w pierwszej kolejności wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na fakt, że jej przedmiotem jest akt niepodlegający kontroli sądu administracyjnego. W przypadku zaś nie uwzględnienia tego stanowiska, wniósł o oddalenie skargi.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl art. 3 § 2 pkt 1 - 7 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów praw, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego.

Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Do katalogu aktów szczególnych należy zaliczyć również ustawę z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 572 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie p.s.w.), która w określonych przypadkach dopuszcza możliwość sądowej kontroli działalności publicznych oraz niepublicznych szkół wyższych, mając na względzie zasadę autonomii wyrażoną w art. 4 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z postanowieniami prawa o szkolnictwie wyższym skarga do sądu administracyjnego przysługuje na działalność organów uczelni obejmującą:

- decyzje w sprawach przyjęcia na studia pierwszego, drugiego i trzeciego stopnia oraz decyzje podjęte przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego (art. 207 ust. 1 p.s.w.);

- prawomocne orzeczenia odwoławczej komisji dyscyplinarnej (art. 221 p.s.w.).

Przedmiotem swojej skargi w niniejszej sprawie strona uczyniła § 6a uchwały Rady Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. z dnia 21 września 2015 r., nr (...) w przedmiocie szczegółowych warunków ukończenia studiów pierwszego i drugiego stopnia jednolitych magisterskich oraz formy egzaminu dyplomowego. W kontekście przywołanych przepisów - tak prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak i prawa o szkolnictwie wyższym - należy uznać, że skarga została złożona na akt niepodlegający kontroli sądu administracyjnego. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że zaskarżona uchwała została wydana przez radę wydziału, a więc jeden z organów kolegialnych uczelni publicznej, którego szczegółowe kompetencje określa statut uczelni, z wyjątkiem spraw uregulowanych w ustawie (art. 60 ust. 1, art. 68 ust. 1 i 2 p.s.w.). Po drugie, uchwały rady wydziału uczeni publicznej podjęte w zakresie jej kompetencji stanowiących są wiążące dla kierownika, pracowników, doktorantów i studentów tej jednostki (art. 68 ust. 3 p.s.w.).

Odwołując się zatem do zasady autonomii uczelni wyższych należy podkreślić, że rady wydziału szkoły wyższej są wewnętrznymi aktami podejmowanymi w sprawach przewidzianych w jej statucie względnie w ustawie ustrojowej, których moc wiążąca została ograniczona do społeczności akademickiej danego wydziału uczelni. Przy czym istotnym jest również, że rada wydziału, podobnie jak senat uczelni jako organ kolegialny uczelni publicznej w żadnej mierze nie może być utożsamiany z organem administracji publicznej albowiem nie mieści się on w strukturze ustrojowej ani administracji rządowej, ani samorządu terytorialnego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 listopada 2011 r., sygn. akt III SA/Lu 579/11 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 grudnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 1215/11).

Zatem zakwestionowanej przez skarżącą uchwały nie można było zakwalifikować jako mieszczącej się w katalogu aktów i czynności wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a. czy też w powołanych przepisach ustawy szczególnej - prawa o szkolnictwie wyższym.

Analizując przedmiotową sprawę również przez pryzmat regulacji art. 147 § 1 p.p.s.a., należy podkreślić, że przepis ten dotyczy wyłącznie aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz aktów organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej, do których w żaden sposób nie można zaliczyć zaskarżonej uchwały.

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że przepisy ustawy - prawo o szkolnictwie wyższym przewidują możliwość podważenia uchwały rady uczelni w trybie określonym w art. 68 ust. 4 i 5 p.s.w. Zgodnie z tym przepisem od takiej uchwały kierownikowi podstawowej jednostki organizacyjnej służy odwołanie do senatu uczelni. Senat uczelni uchyla uchwałę rady sprzeczną z ustawą, statutem, uchwałą senatu, regulaminami i innym przepisami wewnętrznymi uczelni lub naruszają ważny interes uczelni.

Ponadto stosownie do treści art. 36 p.s.w., minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego stwierdza nieważność uchwały organu kolegialnego uczelni lub decyzji rektora uczelni, z wyłączeniem decyzji administracyjnej - w przypadku stwierdzenia jej niezgodności z przepisami prawa lub statutem uczelni, nie później niż w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania uchwały lub decyzji. Akt nadzoru wydany w tym zakresie przez ministra podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, który w ten sposób - pośrednio - może odnieść się do zgodności z prawem uchwały organu kolegialnego szkoły wyższej. Jednakże o konieczności podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego, a wcześniej zainicjowania odpowiedniego postępowania wyjaśniającego decyduje wyłącznie właściwy w sprawie minister.

Wobec powyższego skargę wniesioną na akt niepodlegający kontroli sądu administracyjnego należało uznać za nieuprawnioną i podlegającą odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.