Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1446122

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 31 maja 2013 r.
IV SA/Wa 2525/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. o sprostowanie uzasadnienia wyroku z dnia 14 lutego 2013 r. wydanego w sprawie ze skargi J. R. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia (...) sierpnia 2012 r. nr (...) w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści postanawia: - odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 lutego 2013 r. (IV SA/Wa 2525/12) uchylił - zaskarżone przez J. R. - postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia (...) sierpnia 2012 r. (nr (...)) i poprzedzające je postanowienie tego organu z (...) września 2912 r. (nr (...)).

Pismem z dnia 8 maja 2013 r. skarżący złożył wniosek o sprostowanie uzasadnienia powyższego wyroku. Wskazał, że Sąd bezpodstawnie przypisał mu wypowiedź, która - zgodnie z twierdzeniem skarżącego, jest autorstwa Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, a nie skarżącego.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) sprostowanie wyroku (z urzędu lub na wniosek strony) ma na celu usunięcie niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, jakie mogą pojawić się w orzeczeniu. Powołane wyżej nieprawidłowości muszą mieć jednak charakter oczywisty, tj. niebudzący jakichkolwiek wątpliwości. Nie podlega również sprostowaniu mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2010 r., I OZ 490/10, publ. na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sprostowanie wyroku nie może zatem prowadzić do merytorycznej zmiany orzeczenia. W takim przypadku następowałaby bowiem niedozwolona ingerencja w treść rozstrzygnięcia poprzez zastosowanie procedury rektyfikacyjnej. W ocenie Sądu, niezależnie od jeszcze innych argumentów, w niniejszej sprawie sprostowanie wyroku miałoby właśnie taki skutek.

W niniejszej sprawie J. R. domaga się sprostowania uzasadnienia wyroku Sądu przez zmianę fragmentu uzasadnienia w którym bezpodstawnie przypisano mu twierdzenie na temat (...). Tymczasem, tego rodzaju zastrzeżenia co do uzasadnienia wyroku nie mogą być uwzględnione w drodze instytucji sprostowania wyroku, określonej w art. 156 § 1 p.p.s.a. Zmiany w treści uzasadnienia wyroku, których domaga się skarżący, nie stanowiłyby w istocie sprostowania oczywistej omyłki, ale dotyczyłyby merytorycznej treści wyroku, co należy uznać za niedopuszczalne. Zastrzeżenia w tym zakresie mogą być bowiem poddane kontroli sądowej jedynie przez złożenie środka odwoławczego, tj. skargi kasacyjnej.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.