Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1106704

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 18 stycznia 2012 r.
IV SA/Wa 1701/11

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Usługowo Handlowe "(...)" D. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Usługowo Handlowe "(...)" D. S. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia (...) sierpnia 2011 r. znak: (...) w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie faktyczne

W skardze z dnia 12 września 2011 r. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia (...) sierpnia 2011 r. znak: (...) D. S. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Usługowo Handlowe "(...)" D. S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia (...) marca 2011 r., nakładającą na skarżącego, jak na odbiorcę odpadów przywiezionych nielegalnie bez dokonania zgłoszenia, karę pieniężną w wysokości 50.000 zł.

Uzasadniając żądanie zastosowania ochrony tymczasowej skarżący wskazał, że źródło jego utrzymania stanowi działalność gospodarcza pod nazwą Przedsiębiorstwo Usługowo Handlowe "(...)". W 2009 r. działalność ta przyniosła dochód w wysokości 28.405,81 zł. Był to ostatni rok, w którym skarżący osiągnął dochód. W 2010 r. strata wyniosła 11.264,02 zł, a w 2011 r. - do lipca - strata wyniosła 130,34 zł D. S. podał, że jest w stanie funkcjonować dzięki oszczędnościom z wcześniejszych lat, gospodarstwo domowe prowadzi z matką, a wysokość nałożonej kary przekracza roczny dochód, wypracowany w 2009 r. Podniósł także, że obecnie dostosowuje prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą do obowiązujących unormowań prawnych, co wymaga odpowiedniego czasu i nakładów finansowych. Podjęcie działań zmierzających do wyegzekwowania nałożonej na niego kary pieniężnej postawiłoby skarżącego w dramatycznej sytuacji, ponieważ mogłoby doprowadzić go do upadłości.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie natomiast do treści art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Jak wskazano, zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ostateczna decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia (...) sierpnia 2011 r. utrzymuje w mocy decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia (...) marca 2011 r., nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości 50.000 zł. Decyzję tę wydano na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów (Dz. U. Nr 124, poz. 859 ze zm.).

W ocenie Sądu wymierzona D. S. kara pieniężna z mocy prawa nie podlega wykonaniu do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoaministracyjnego w przedmiotowej sprawie. W konsekwencji niedopuszczalne jest zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej przewidzianej przez art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Powyższy wniosek należy wyprowadzić z treści art. 35 ust. 1 ustawy o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów, zgodnie z którym wykonanie kary pieniężnej nałożonej przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska ulega zawieszeniu do czasu uprawomocnienia się decyzji.

Powołany przepis nie odnosi się do sytuacji, w której od decyzji wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o nałożeniu kary pieniężnej nie złożono odwołania do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska. Wówczas bowiem decyzja organu stopnia wojewódzkiego podlega wykonaniu na ogólnych zasadach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego.

O uprawomocnieniu się decyzji wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska można natomiast mówić, gdy od decyzji tej wniesiono odwołanie, a Generalny Inspektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję i:

1.

w ustawowo przewidzianym terminie nie wniesiono skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na ostateczną decyzję organu odwoławczego,

2.

prawomocnym orzeczeniem wojewódzkiego sądu administracyjnego (w przypadkach przewidzianych w art. 188 i 189 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego) oddalono lub odrzucono skargę na ostateczną decyzję organu odwoławczego, bądź też umorzono postępowanie sądowowaministracyjne w sprawie ze skargi na tę decyzję.

Zdaniem Sądu, w zakresie skutków wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na ostateczną decyzję organu administracji, art. 35 ust. 1 ustawy o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów stanowi przepis szczególny w stosunku do art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W przedmiotowej sprawie wniesiono w ustawowym terminie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, utrzymującą w mocy decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska o nałożeniu na D. S. kary pieniężnej. Stosownie do treści art. 35 ust. 1 ustawy o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów, wykonanie tej kary ulega zawieszeniu do czasu uprawomocnienia się decyzji organu stopnia wojewódzkiego, a więc do czasu uprawomocnienia się orzeczenia Sądu kończącego postępowanie w przedmiotowej sprawie, które pozostawi w obrocie prawnym zaskarżoną decyzję.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.