IV SA/Po 901/19 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3046862

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 stycznia 2020 r. IV SA/Po 901/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Asesor WSA Maria Grzymisławska-Cybulska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Ł. T. na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego z dnia (...) lipca 2019 r. nr (...) w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę

Uzasadnienie faktyczne

Pismem sporządzonym dnia (...) września 2019 r. Ł. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego z dnia (...) lipca 2019 r. nr (...) w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.

W związku z treścią skargi, zwrócono się do Ł. T. o jednoznaczne wskazanie, czy intencją złożonej przez niego skargi z dnia (...) września 2019 r. jest jak wskazano w niej literalnie "zaskarżenie decyzji (...) z dnia (...) lipca 2019 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej", czy też intencją Skarżącego było wniesienie skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w (...) w związku nie załatwieniem sprawy odwołania od decyzji Dyrektora Zakładu Karnego z dnia (...) lipca 2019 r. nr (...).

Skarżącego pouczono na podstawie art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 - dalej jako: p.p.s.a.), że na podstawie art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie i co do zasady skarga na decyzję organu I instancji jest skargą niedopuszczalną.

Skarżącemu udzielono terminu 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że jak literalnie wskazano, złożona skarga dotyczy decyzji Dyrektora Zakładu Karnego nr (...) z dnia (...) lipca 2019 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

Wezwanie to doręczono Skarżącemu na wskazany przez niego w piśmie z dnia (...) listopada 2019 r. adres "ul. (...), (...)" (k. 28 akt sąd.). Wezwanie doręczono na wskazany w skardze adres skarżącego w dniu (...) grudnia 2019 r. i z uwagi na nieobecność adresata awizowano je. Jak wynika z adnotacji na dowodzie doręczenia, przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej (...) o czym w dniu (...) grudnia 2019 r. umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Ponownie przesyłkę awizowano w dniu (...) grudnia 2019 r. W dniu (...) stycznia 2020 r. zadecydowano o zwrocie przesyłki nadawcy (k. 33 akt sąd.).

W tej sytuacji, wobec braku odpowiedzi na wezwanie Sądu, należało przyjąć, że tak jak wskazał skarżący, jego wolą było wniesienie skargi na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego nr (...) z dnia (...) lipca 2019 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na te akty jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

Skarga złożona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu, bowiem skarżący wniósł do Sądu skargę na decyzję organu I instancji, od której przysługiwało odwołanie.

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie.

Z powołanego przepisu wynika, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jako przedwczesne jest niedopuszczalne. Dla wypełnienia warunku wyczerpania środków zaskarżenia bezwzględnie konieczne jest uprzednie rozpoznanie wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2009 r., sygn. akt II GSK 947/08, Legalis).

W sytuacji zaś, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2007 r., sygn. akt II GSK 136/07, Legalis).

W niniejszej sprawie skargę złożono na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego z dnia (...) lipca 2019 r. nr (...) w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, która jest decyzją wydaną przez organ I instancji, od której przysługuje odwołanie. Wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej rozpoznał Dyrektor Zakładu Karnego decyzją wydaną na podstawie art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1330, z późn. zm.), zgodnie z którym odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji (ust. 1), do której stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a odwołanie rozpoznaje się w terminie 14 dni. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 - dalej jako: k.p.a.). W myśl art. 17 pkt 3 k.p.a. organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w pkt 1 i 2 tego przepisu - odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku - organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością. Treść art. 7 ustawy z 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1427 - dalej jako: u.S.W.) wskazuje, że organem wyższego stopnia dla dyrektora zakładu karnego jest dyrektor okręgowy Służby Więziennej. W zaskarżonej przez Ł. T. decyzji zostało zawarte prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia odwołania do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w (...) za pośrednictwem organu I instancji w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. W sprawie bezsporne pozostaje, że decyzja organu I instancji wraz z pouczeniem została skarżącemu prawidłowo doręczona do jego rąk w dniu (...) sierpnia 2019 r. Skarżący składając skargę do Sądu wskazał, że pismem sporządzonym (...) sierpnia 2019 r. złożył odwołanie od tej decyzji, które jednak do dnia wniesienia skargi nie zostało rozpoznane. Stąd też w skardze wskazano, że dotyczy ona decyzji Dyrektora Zakładu Karnego z dnia (...) lipca 2019 r. nr (...).

Dyrektor Zakładu Karnego w odpowiedzi na skargę oświadczył natomiast, że pomimo upływu terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia (...) lipca 2019 r. do organu nie wpłynęło odwołanie skarżącego.

Wobec powyższego Sąd zwrócił się do skarżącego o wyjaśnienie, czy intencją złożonej przez niego skargi z dnia (...) września 2019 r. jest jak wskazano w niej literalnie "zaskarżenie decyzji (...) z dnia (...) lipca 2019 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej". Sąd pouczył przy tym skarżącego o konsekwencjach złożenia skargi na decyzję pierwszoinstancyjną. Wezwanie adresowane do Ł. T. zostało doręczone w trybie art. w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. w dniu (...) grudnia 2019 r. (wtorek). Oznacza to, że ostatnim dniem do udzielenia przez Ł. T., odpowiedzi na temat istoty żądania złożonej skargi był dzień (...) stycznia 2020 r. (wtorek).

Skarżący nie udzielił jednak żadnej odpowiedzi, w aktach sprawy brak również ponaglenia, które uzasadniałoby wniosek, że intencją skarżącego może być zaskarżenie bezczynności Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w (...) w związku nie załatwieniem sprawy odwołania od decyzji Dyrektora Zakładu Karnego z dnia (...) lipca 2019 r. nr (...).

Wobec powyższego należało przyjąć, że tak jak wskazuje Ł. T. jego intencją było wniesienie skargi na decyzję organu I instancji, tj. Dyrektora Zakładu Karnego z dnia (...) lipca 2019 r. nr (...).

Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę postanowieniem na posiedzeniu niejawnym.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.