Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 644977

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 11 maja 2010 r.
IV SA/Po 821/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Damian Mataczyński (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia (...) sierpnia 2009 r. nr (...) w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami postanawia odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata

Uzasadnienie faktyczne

J.S. w trakcie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Z informacji zawartych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że Skarżący prowadzi gospodarstwa domowe wspólnie z żoną a źródłem ich utrzymania jest kwota (...) zł brutto. W formularzu wniosku skarżący przedłożył również zestawienie stałych wydatków, wśród których wymienił energię elektryczną ((...) zł.), telefon ((...) zł.), ubezpieczenie na życie ((...) zł.), wodę i ścieki ((...) zł.), podatek od nieruchomości ((...) zł.), leki ((...) zł.), gaz w butli ((...) zł.), śmieci ((...) zł.). Dodatkowo skarżący wskazał na konieczność zakupu butów, spłaty zaległości RTV ((...) zł.) oraz wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem.

Na wstępie zwrócić należy uwagę na fakt, iż skarżący już złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, który został rozpatrzony pozytywnie i w dniu 17 listopada 2009 r. na mocy postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu przyznano wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Tym samym mając na uwadze treść art. 243 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym przyznanie prawa pomocy obejmuje także postępowanie egzekucyjne, stwierdzić należy, że nie jest możliwe ponowne przyznanie prawa w zakresie zgodnym z wcześniej rozstrzygniętym wnioskiem.

Skarżący złożył również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Uwzględniając wcześniejsze przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych stwierdzić należy, że skarżący poszerzył jego zakres wnosząc obecnie o przyznanie prawa pomocy w całości.

Na podstawie art. 245 § 1-3 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata. Z kolei prawo pomocy z zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Przesłanki regulujące przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej zawarte są w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., zgodnie z którymi przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym Sąd przyznaje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Prawo pomocy jest więc szczególną formą pomocy państwa przyznawanej osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej uniemożliwiającej lub ograniczającej dostęp do sądu. Przy czym, chodzi o trudną sytuację materialną danej osoby lub rodziny, ale uwzględniającą także odniesienia obiektywne, tzn. sytuację na rynku pracy, poziom wynagrodzeń i świadczeń z tytułu ubezpieczenia społecznego oraz poziom życia większości rodzin. Co do zasady prawo pomocy nie powinno być więc udzielane osobom, które otrzymują stałe miesięczne dochody w wysokości przewyższającej kwotę przeznaczaną na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Sytuacja taka pozwala bowiem na przygotowanie się do wszczęcia akcji sądowej poprzez zaoszczędzenie odpowiednich środków na ten cel (por. M. Budachowska, Prawo pomocy w postępowaniu sądowo-administracyjnym, cz. II. Doradztwo Podatkowe 2005/9/51, Lex nr 49597).

W świetle powyższego, mając na uwadze deklarowany dochód wynoszący (...) zł. przy uwzględnieniu wydatków w kwocie (...) zł. (bez uwzględnienia wszystkich koniecznych wydatków w tym m.in. wyżywieniem, zakupem obuwia) stwierdzić należy, iż J.S. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wobec powyższego, uwzględniając wcześniejsze przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz art. 245 § 1 - § 3, art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.