Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 644974

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 17 listopada 2009 r.
IV SA/Po 819/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Damian Mataczyński (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P.N. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia (..) sierpnia 2009 r. nr (...) w przedmiocie wymeldowania postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych /-/D.Mataczyński

Uzasadnienie faktyczne

P.N. złożył skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia (...) sierpnia 2009 r. nr (...) w przedmiocie wymeldowania. Skarżący w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z informacji zawartych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że Skarżący przebywa obecnie w Areszcie Śledczym i nie pracuje zarobkowo. We wniosku skarżący przestawiając informacje dotyczące stanu rodzinnego wymienił konkubinę i dwójkę dzieci, dla których jedyne źródło utrzymania stanowi zasiłek w wysokości (..). zł.

Na podstawie art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, które obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Przesłanki regulujące przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej zawarte są w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy w zakresie częściowym Sąd przyznaje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Prawo pomocy jest więc szczególną formą pomocy państwa przyznawanej osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej uniemożliwiającej lub ograniczającej dostęp do sądu. Zauważyć należy jednak, iż zgodnie z ogólną zasadą, strona która wniosła skargę do sądu powinna gromadzić środki finansowe na pokrycie kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Dla uznania wniosku za uzasadniony decydujące znaczenie ma więc brak możliwości zgromadzenia środków finansowych w dłuższym okresie, o ile istniały podstawy do przewidywania tego wydatku. Potwierdza to orzecznictwo sądowe z którego wynika, że ubiegający się o zwolnienie od kosztów sądowych w każdym przypadku powinien poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdy poczynione w ten sposób oszczędności okazały się nie wystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa (zob. postanowienie SN z dnia 24 września 1984 r. II CZ 104/84). Obowiązek wykazania, iż nie jest w stanie zgromadzić odpowiednich środków na opłacenie kosztów koniecznych do prowadzenie postępowania przed sądem administracyjnym, w tym również w drodze oszczędności we własnych wydatkach spoczywa jednak na wnioskodawcy.

W świetle powyższego, mając na uwadze fakt przebywania w Areszcie Śledczym i brak własnego dochodu, przy uwzględnieniu dochodu konkubiny wynoszącego (...) zł stwierdzić należy, iż P.N. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 245 § 1 i § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowiono więc jak w sentencji.

/-/D.Mataczyński

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.