Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2723705

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 1 października 2019 r.
IV SA/Po 219/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Asesor WSA Maria Grzymisławska-Cybulska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 1 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P. W. i T. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) stycznia 2019 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia:

1. odmówić przedłużenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi;

2. odrzucić skargę T. F.

Uzasadnienie faktyczne

T. F. wniósł do sądu administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) stycznia 2019 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. W złożonej skardze T. F. podniósł, że jest spadkobiercą E. F., który bez własnej winy nie został uznany za stronę postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji. Do skargi załączono szereg dokumentów dotyczących statusu wskazanych w skardze działek. Na skutek wezwania o wpis od skargi, w terminie otwartym do uiszczenia wpisu, T. F. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem Sądu z dnia (...) lipca 2019 r. dla T. F. ustanowiono pełnomocnika profesjonalnego, którego pismem z dnia (...) sierpnia 2019 r. wezwano do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez określenie interesu prawnego T. F. w sprawie zakończonej wydaniem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) stycznia 2019 r. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi T. F. skutecznie (...) września 2019 r. (k.64), a w dniu (...) września 2019 r. wniósł on o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z powodu trudności w nawiązaniu kontaktu z T. F.

W dniu (...) września 2019 r. pełnomocnik T. F. oświadczył, że skargę w niniejszej sprawie wnosi wyłącznie P. W., która udzieliła T. F. do reprezentowania jej.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej jako: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Pełnomocnik T. F. - wezwany do uzupełnienia braków skargi - nie uzupełnił ich w przepisanym terminie, wniósł natomiast o przedłużenie terminu do ich uzupełnienia. Terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym dzieli się na ustawowe oraz sądowe. Terminem sądowym jest termin wyznaczony przez sąd lub przewodniczącego (art. 82 p.p.s.a.). Jak wskazuje art. 84 p.p.s.a., Przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Terminy ustawowe wynikają wprost z przepisów. Ponieważ ustawodawca nie przewidział w odniesieniu do nich regulacji analogicznej do art. 84 p.p.s.a., należy przyjąć, że nie mogą być one ani przedłużane, ani skracane.

Termin do usunięcia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym i nie podlega przedłużeniu (art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a.).

Przedstawione w uzasadnieniu wniosku o przedłużenie terminu okoliczności wskazujące na brak możliwości uzyskania przez pełnomocnika kontaktu z T. F., mogły by być rozważone przez Sąd w postępowaniu wywołanym wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Jednakże, w przedmiotowej sprawie brak formalny poprzez określenie interesu prawnego T. F. w sprawie zakończonej wydaniem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) stycznia 2019 r., nie został uzupełniony, bowiem reprezentujący T. F. pełnomocnik profesjonalny wyjaśnił, że wolą T. F. jest występowanie w charakterze pełnomocnika P. W., która jest jedyną skarżącą w tej sprawie.

Wyjaśnić należy, że umorzenie postępowania sądowooadministracyjnego ze skargi T. F., z uwagi na jej cofnięcie, byłoby możliwe dopiero po prawidłowym i skutecznym wniesieniu jej do Sądu, tzn. usunięciu wszystkich braków skargi, co jednak w niniejszej sprawie nie zostało wykonane pomimo wezwania. W tym stanie sprawy, Sąd odrzucił skargę T. F. na podstawie 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Wobec powyższego Sąd orzekł jak w punktach 1 i 2 sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Sąd podkreśla, że odrzuceniu podlega - wyłącznie - skarga T. F. Skardze P. W. zostanie nadany bieg, w celu jej merytorycznego zbadania.

O wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. odrębnym postanowieniem orzeknie referendarz sądowy.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.