Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1619239

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 5 lipca 2013 r.
IV CZ 60/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Józef Frąckowiak (sprawozdawca).

Sędziowie SN: Irena Gromska-Szuster, Marta Romańska.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie ze skargi "P.T." Spółki z o.o. w G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Powiatowego w G. z dnia 27 października 1965 r. (...) w sprawie z powództwa Gminy Miasta G. przeciwko "P.T." Spółce z o.o. w G. o ustalenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lipca 2013 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 30 października 2012 r. (...), oddala zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną pozwanego od postanowienia oddalającego jego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi pozwanego o wznowienie postępowania. W zażaleniu pozwany twierdząc, że sąd powinien wykładać art. 3981 § 1 k.p.c. nie tylko literalnie ale także stosując analogię, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W art. 3981 § 1 k.p.c. ustawodawca jednoznacznie określił od jakich orzeczeń przysługuje skarga kasacyjna. Gdy chodzi o postanowienia to skarga taka przysługuje tylko od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie. W rozpoznawanej sprawie sąd II instancji oddalił zażalenie pozwanego na postanowienie o odrzuceniu jego skargi o wznowienie postępowania. Z art. 3981 § 1 k.p.c. wynika, że nie wystarczy, aby było to postanowienie sądu II instancji, które kończy postępowanie w sprawie, ale skarga przysługuje tylko od takich postanowień, których przedmiotem jest odrzucenie pozwu albo umorzenie postępowania. Dokonując wykładni tego przepisu przy założeniu, że ustawodawca jest racjonalny nie sposób stwierdzić, iż mamy do czynienia z luką w prawie, którą można wypełnić w drodze analogii. Mając na uwadze, że także inne postanowienia mogą prowadzić do zakończenia postępowania w sprawie, ustawodawca świadomie ograniczył możliwość wnoszenia skargi kasacyjnej tylko do tych dwóch, wymienionych we wspomnianym przepisie, postanowień sądu II instancji. W takiej sytuacji sąd jest związany wyraźną regulacją ustawową i brak podstaw do wykładni rozszerzającej z powołaniem się na analogię. Byłaby to bowiem nie tyle wykładnia prawa, co niedopuszczalna prawotwórcza rola sądu w jego tworzeniu.

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.