Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1663418

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 26 marca 2015 r.
IV CSK 574/14
Przedmiot zaskarżenia skargą kasacyjną.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Irena Gromska-Szuster.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Z. M. przeciwko J. H. i W. H. o zapłatę oraz z powództwa wzajemnego J. H. i W. H. przeciwko Z. M. o odszkodowanie i zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 marca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda (pozwanego wzajemnego) od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 stycznia 2014 r., odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie faktyczne

Powód wnosił o zasądzenie od pozwanych solidarnie kwoty 65.545,99 zł z ustawowymi odsetkami.

Pozwani wnosząc o oddalenie powództwa wnieśli powództwo wzajemne żądając zasądzenia od powoda na ich rzecz kwoty 176.842,46 zł z ustawowymi odsetkami.

Wyrokiem z dnia 4 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy w Z.:

I.

z powództwa głównego

1.

zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 18.560,29 zł z określonymi ustawowymi odsetkami;

2.

oddalił powództwo główne w pozostałej części;

II.

z powództwa wzajemnego

1.

zasądził od pozwanego wzajemnego (powoda głównego) na rzecz powodów wzajemnych (pozwanych głównych) kwotę 21.164 zł z określonymi ustawowymi odsetkami;

2.

oddalił powództwo wzajemne w pozostałej części;

III.

zniósł wzajemnie między stronami koszty procesu.

W wyniku apelacji pozwanego głównego (powoda wzajemnego) Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 22 stycznia 2014 r: z powództwa głównego

I.

zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji w punkcie I podpunkcie 1 w ten sposób, że oddalił powództwo główne w zakresie tam opisanym;

a z powództwa wzajemnego:

II.

zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji w punkcie II podpunktach 1 i 2 w ten sposób, że podwyższył wskazaną w podpunkcie 1 kwotę 21.164,63 zł do kwoty 24.746,70 zł z określonymi odsetkami oraz dodatkowo zasądził od pozwanego wzajemnego (powoda głównego) na rzecz powodów wzajemnych (pozwanych głównych) kwoty:

a)

22 586 zł z określonymi ustawowymi odsetkami,

b)

16 800 zł z określonymi ustawowymi odsetkami,

c)

867,60 zł z określonymi ustawowymi odsetkami;

III.

oddalił apelację w pozostałej części;

IV.

zniósł wzajemnie koszty postępowania apelacyjnego.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł powód główny (pozwany wzajemny), podając, jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 65.001 zł i wskazując, że zaskarża wyrok Sądu drugiej instancji w części obejmującej uwzględnienie powództwa wzajemnego (pkt. II orzeczenia) w wysokości 65.000,30 zł.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3981 k.p.c. skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia od prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji, a więc przedmiotem zaskarżenia skargą kasacyjną może być jedynie wyrok sądu drugiej instancji, a nie wyrok sądu pierwszej instancji, który w części niezaskarżonej apelacją uprawomocnił się (porównaj między innymi postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 sierpnia 2000 r. III CZ 73/00, z dnia 4 września 2002 r. I PZ 101/02, z dnia 19 marca 2009 r. II PZ 1/09, z dnia 8 września 2010 r. III PZ 7/10 i z dnia 18 kwietnia 2013 r. III CZ 21/13, niepubl.).

W rozpoznawanej sprawie powód główny (pozwany wzajemny) nie wniósł apelacji od wyroku Sądu pierwszej instancji, od którego apelację wniósł tylko pozwany główny (powód wzajemny). Wobec tego wyrok Sądu pierwszej instancji w stosunku do powoda głównego (pozwanego wzajemnego) uprawomocnił się w części oddalającej powództwo główne, a więc co do kwoty 46.985,70 zł oddalonego powództwa głównego oraz w części uwzględniającej powództwo wzajemne, a więc co do zasądzonej od pozwanego wzajemnego (powoda głównego) na rzecz powodów wzajemnych (pozwanych głównych) kwoty 21.164,63 zł.

Powód główny (pozwany wzajemny) wnosząc skargę kasacyjną od wyroku Sądu drugiej instancji ograniczył ją do części obejmującej uwzględnienie powództwa wzajemnego, a więc do punktu II. Jednak przedmiotem jego zaskarżenia w zakresie zmieniającym punkt II podpunkty 1 i 2 wyroku Sądu pierwszej instancji przez podwyższenie zasądzonej już prawomocnie przez Sąd Okręgowy kwoty 21.164,63 zł do kwoty 24.746,70 zł, mogła być jedynie kwota 3.582,07 zł, jako różnica między tymi kwotami, bowiem tylko taką kwotę dodatkowo zasądził Sąd drugiej instancji, a więc w tym zakresie istniał wyrok Sądu drugiej instancji jedynie, co do kwoty 3.582,07 zł. Ponadto powód główny (pozwany wzajemny) mógł zaskarżyć (i to uczynił) wyrok Sądu drugiej instancji w punkcie II w zakresie zasądzonych po raz pierwszy tym wyrokiem w podpunktach a, b, i c kwot: 22.586 zł, 16.800 zł i 867,60 zł.

Skarga kasacyjna powoda głównego (pozwanego wzajemnego) obejmująca tylko punkt II wyroku Sądu Apelacyjnego dopuszczalna była zatem jedynie w zakresie kwot: 3.582,07 zł, 22.586 zł, 16.800 zł i 867,60 zł, co w sumie daje kwotę 43.835,67 zł, jako przedmiot zaskarżenia.

Ponieważ jest to kwota niższa od przewidzianej w art. 3982 § 1 k.p.c. dolnej granicy dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o prawa majątkowe, skarga kasacyjna powoda głównego (pozwanego wzajemnego) podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z § 2 k.p.c., jako niedopuszczalna.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.