Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1603776

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku
z dnia 6 listopada 2014 r.
III SAB/Gd 61/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.).

Sędziowie: NSA Anna Orłowska, WSA Jolanta Sudoł.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2014 r. sprawy ze skargi E. C. na bezczynność Starosty Powiatu w przedmiocie czasowej rejestracji pojazdu oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

E. C. w dniu 26 marca 2014 r. złożył wniosek do Starosty Powiatu o czasową rejestrację samochodu osobowego marki (...) w celu przejazdu do stacji diagnostycznej.

Do wniosku dołączył prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 20 grudnia 2013 r., sygn. akt (...) stwierdzające, że z dniem 23 sierpnia 2005 r. nabył przez zasiedzenie własność samochodu osobowego marki (...), rok produkcji 1999. W postanowieniu wskazano oryginalny i przerobiony numer nadwozia oraz numer rejestracyjny pojazdu. Do wniosku dołączył ponadto postanowienie z dnia 9 marca 2012 r. o umorzeniu śledztwa w sprawie zaistniałego w nieustalonym czasie i miejscu przerobienia numerów identyfikacyjnych pojazdu i opinię z dnia 9 listopada 2011 r. z zakresu badań mechanoskopijnych, dotyczącą numerów identyfikacyjnych pojazdu.

W dniu 8 kwietnia 2014 r. organ, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., art. 72 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, w powiązaniu z § 3 i § 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów wezwał skarżącego do uzupełnienia braków wniosku, poprzez dostarczenie w przypadku, jeśli pojazd został sprowadzony z zagranicy:

- dowodu rejestracyjnego lub zaświadczenia potwierdzającego dane zawarte w zagubionym dowodzie rejestracyjnym, wystawionego przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu za granicą,

- dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy,

- dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy,

- zaświadczenia wydanego przez właściwy organ potwierdzający uiszczenie podatku od towarów i usług od pojazdów sprowadzonych z państw członkowskich Unii Europejskiej lub zaświadczenia potwierdzającego brak tego obowiązku,

- dowodu wpłaty, o którym mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji,

- tłumaczenia przez tłumacza przysięgłego dokumentów sporządzonych w języku obcym, lub w przypadku, jeśli pojazd został zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

- dowodu rejestracyjnego lub zaświadczenia wystawionego przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji, potwierdzającego dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym, jeżeli został zagubiony;

- karty pojazdu, jeżeli była wydana lub zaświadczenia wystawionego przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji, potwierdzającego dane zawarte w karcie pojazdu, jeżeli została zagubiona.

Skarżący w wyznaczonym terminie nie przedłożył wymaganych dokumentów wskazując jedynie w piśmie z dnia 14 kwietnia 2014 r., że wniosek opiera o treść art. 74 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym.

Organ w tym samym dniu wezwał skarżącego do osobistego stawiennictwa w celu przesłuchania w charakterze strony. W dniu 17 kwietnia 2014 r. skarżący złożył zeznania w charakterze strony oraz złożył oświadczenie, z którego wynika, że nie posiada dokumentów pojazdu, a fakty dotyczące jego historii zna jedynie z akt sprawy prowadzonej przez prokuraturę - że właścicielem pojazdu przed kradzieżą był obywatel Niemiec.

Pismem z dnia 12 maja 2014 r. organ, działając na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. zawiadomił skarżącego, że mimo wezwania pismem z dnia 8 kwietnia 2014 r. do przedłożenia dokumentów (i wymieniając dokumenty ujęte w piśmie z tego dnia) wniosek nie został uzupełniony, wobec czego należało pozostawić go bez rozpoznania.

W myśl udzielonego pouczenia w piśmie z dnia 29 maja 2014 r., skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa.

Następnie skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Starosty Powiatu, wnosząc o zobowiązanie organu do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi.

W uzasadnieniu, przedstawiając stan faktyczny sprawy skarżący zarzucił, że organ naruszył art. 6, art. 8, art. 12, art. 35 § 1, art. 36 § 1, art. 37 § 1 i art. 104 k.p.a. oraz art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Wskazał, że złożony przez niego wniosek spełniał wszelkie wymogi formalnoprawne, a organ w jego ocenie pozostaje w bezczynności.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie stwierdzając, że skarżący nie przedłożył dokumentów wymaganych art. 72 ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 27 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, że z treści skargi wynika, że skarżący wniósł skargę na bezczynność organu z uwagi na pozostawienie bez rozpoznania - na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. - wniosku skarżącego o czasową rejestrację pojazdu.

W myśl uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 3 września 2013 r. sygn. akt I OPS 2/13, na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (publ. ONSAiWSA z 2014 r. Nr 1, poz. 2).

Przepis art. 52 ust. 3 p.p.s.a. w niniejszej sprawie nie miał zastosowania.

Rozważenia wymagało, czy organ pozostawiając bez rozpoznania wniosek skarżącego pozostawał w bezczynności.

Organ uznał, że do rozpoznania merytorycznego wniosku skarżącego niezbędne było przedłożenie przez niego dokumentów, wymienionych w treści zawiadomienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.

Zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą", czasowej rejestracji pojazdu dokonuje, w przypadkach określonych w ust. 2, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania (siedzibę) właściciela pojazdu, wydając pozwolenie czasowe i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne.

Z kolei art. 74 ust. 2 ustawy stanowi, że czasowej rejestracji dokonuje się:

1)

z urzędu - po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu;

2)

na wniosek właściciela pojazdu - w celu umożliwienia:

a)

wywozu pojazdu za granicę,

b)

przejazdu pojazdu z miejsca jego zakupu lub odbioru na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

c)

przejazdu pojazdu związanego z koniecznością dokonania jego badania technicznego lub naprawy;

3)

na wniosek jednostki uprawnionej lub jednostki badawczej producenta pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części - w celu umożliwienia odpowiednich badań.

Przepis art. 72 ust. 1 ustawy, wskazujący na podstawie jakich dokumentów dokonuje się rejestracji pojazdu, dotyczy także czasowej rejestracji pojazdu.

Wynika to choćby to faktu, że art. 74 ust. 2a ustawy przewiduje, kiedy można dokonać rejestracji czasowej mimo braku niektórych dokumentów wymienionych w art. 72 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 72 ust. 1 ustawy rejestracji dokonuje się na podstawie:

1)

dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5;

2)

karty pojazdu, jeżeli była wydana;

3)

świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu - jeżeli są wymagane;

4)

zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego;

5)

dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany;

6)

dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy;

6a) dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, jeżeli samochód osobowy lub pojazd rodzaju "samochodowy inny", podrodzaj "czterokołowiec" (kategoria homologacyjna L7e) lub podrodzaj "czterokołowiec lekki" (kategoria homologacyjna L6e) został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy;

7)

(uchylony);

8)

zaświadczenia wydanego przez właściwy organ potwierdzający:

a)

uiszczenie podatku od towarów i usług od pojazdów sprowadzanych z państw członkowskich Unii Europejskiej lub b) brak obowiązku, o którym mowa w lit. a

- jeżeli sprowadzany pojazd jest rejestrowany po raz pierwszy, z zastrzeżeniem ust. 1a;

9)

dowodu wpłaty, o którym mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, lub oświadczenia o podleganiu obowiązkowi zapewniania sieci zbierania pojazdów, o którym mowa w art. 11 ust. 4 tej ustawy, albo faktury zawierającej takie oświadczenie, jeżeli pojazd jest rejestrowany po raz pierwszy.

Zgodnie z ust. 2 art. 72 ustawy wymagania ust. 1 nie dotyczą:

1)

pojazdu, który był już zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - w zakresie ust. 1 pkt 3;

2)

pojazdu zakupionego po przepadku na rzecz Skarbu Państwa lub na rzecz jednostki samorządu terytorialnego - w zakresie ust. 1 pkt 2 i 5;

3)

pojazdu zakupionego od Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Celnej lub Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej - w zakresie ust. 1 pkt 5;

4)

(uchylony);

5)

pojazdu wycofanego czasowo z ruchu - w zakresie ust. 1 pkt 5; w tym przypadku zamiast dowodu rejestracyjnego wymaga się przedstawienia decyzji o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu;

6)

pojazdu innego niż określony w art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji - w zakresie ust. 1 pkt 9;

7)

pojazdu wyrejestrowanego, o którym mowa w art. 79 ust. 4 pkt 3 - w przypadku powtórnej rejestracji - w zakresie ust. 1 pkt 5;

8)

pojazdu, o którym mowa w art. 81 ust. 4 pkt 3 lit. a-w zakresie ust. 1 pkt 4.

Tak więc w przypadku rejestracji pojazdu - także czasowej - należy przedstawić dokumenty, o jakich mowa w art. 72 ust. 1 ustawy, przy uwzględnieniu treści art. 72 ust. 2 ustawy.

Skonkretyzowanie tych obowiązków znajduje odzwierciedlenie w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 21 października 2011 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz trybu nadawania i umieszczania w pojazdach cech identyfikacyjnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 236, poz. 1401), zwanego dalej "rozporządzeniem".

Rozporządzenie określa w § 2 ust. 1, że w celu rejestracji pojazdu właściciel pojazdu, z zastrzeżeniem art. 72 ust. 1a-4 ustawy oraz ust. 2-13 i § 3, składa w organie rejestrującym wniosek o rejestrację pojazdu, zwany dalej "wnioskiem o rejestrację", do którego dołącza:

1)

dowód własności pojazdu;

2)

kartę pojazdu, jeżeli była wydana;

3)

dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany, oraz

4)

tablice (tablicę) rejestracyjne, jeżeli pojazd był zarejestrowany; w przypadku pojazdu sprowadzonego z zagranicy bez tablic rejestracyjnych lub konieczności zwrotu tych tablic do organu rejestrującego państwa, z którego pojazd został sprowadzony, właściciel pojazdu zamiast tablic rejestracyjnych dołącza stosowne oświadczenie - oświadczenie może być złożone na wniosku o rejestrację.

Z kolei § 3 rozporządzenia stanowi:

1. W przypadku zgłoszenia do:

1)

pierwszej rejestracji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdu sprowadzonego z zagranicy jego właściciel dołącza do wniosku o rejestrację, z zastrzeżeniem ust. 2-7, odpowiednie dokumenty, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-9 ustawy;

2)

powtórnej rejestracji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdu sprowadzonego z zagranicy jego właściciel dołącza do wniosku o rejestrację, dokumenty, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 5 ustawy.

2. W przypadku powierzenia pojazdu przez zagraniczną osobę prawną lub fizyczną podmiotowi polskiemu dołącza się do wniosku o:

1)

pierwszą rejestrację pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem ust. 3-7, odpowiednie dokumenty, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-9 ustawy;

2)

o powtórną rejestrację pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dokumenty, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 5 ustawy.

Skarżący, zobowiązany do przedstawienia dokumentów wymienionych w wezwaniu z dnia 8 kwietnia 2014 r., znajdującym oparcie w przepisach ustawy i rozporządzenia, przedłożył jedynie dowód własności pojazdu - prawomocne orzeczenie sądu.

Ponadto skarżący przedłożył postanowienie z dnia 9 marca 2012 r. o umorzeniu śledztwa w sprawie przerobienia numerów identyfikacyjnych pojazdu oraz opinię z dnia 9 listopada 2011 r. z zakresu badań mechanoskopijnych, dotyczącą numerów identyfikacyjnych pojazdu.

Dokumenty takie nie są wymienione ani w przywołanej wyżej ustawie, ani w rozporządzeniu jako dokumenty, mogące stanowić podstawę rejestracji pojazdu.

Z zeznań skarżącego wynika, że innych dokumentów dotyczących przedmiotowego pojazdu skarżący nie posiada.

W tej sytuacji, skoro skarżący przedłożył jedynie dowód własności pojazdu, a pozostałe przedstawione przez niego dokumenty nie są dokumentami, o których mowa w przepisach ustawy i rozporządzenia nie można zarzucić organowi, że pozostaje w bezczynności, pozostawiając wniosek skarżącego o czasową rejestrację pojazdu bez rozpoznania.

Wobec powyższego Sąd uznając, że organ nie rozpoznając merytorycznie przedmiotowego wniosku nie pozostawał w bezczynności, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.