Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2050967

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 21 czerwca 2012 r.
III SA/Wr 235/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2012 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi R. K., na decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia (...) r., Nr (...), w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011, postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) r., Nr (...) Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. przyznał skarżącemu płatność w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Niniejsza decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu (...) r., który pismem z dnia (...) r., wniósł od niej odwołanie do Dyrektora Dolnośląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. Ponadto pismem dnia (...) r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę zaskarżając "powierzchnie całkowite Płatności Obszarowych Biura Powiatowego ARiMR, Decyzja Nr (...)" wskazując na konieczność "rozgraniczenia z geodetą sądowym z jednoczesnym wydaniem tych powierzchni".

Z akt sprawy wynika, że do dnia wniesienia przez skarżącego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu we W., organ II instancji nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie zainicjowanej odwołaniem z dnia (...) r.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 t.j.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli przepisy takich środków nie przewidują, wniesienie skargi jest dopuszczalne dopiero po wezwaniu organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 i § 4 p.p.s.a.).

Z powyższego wynika, że skargę do sądu administracyjnego, można wnieść na akt administracyjny ostateczny, który został wydany w wyniku rozpoznania wniesionego przez stronę przysługującego jej środka zaskarżenia (w niniejszej sprawie odwołania). Zatem sąd może rozpoznać merytorycznie skargę, która została wniesiona od decyzji po wyczerpaniu dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego, a nie bezpośrednio od orzeczenia wydanego w I instancji. Skarga do sądu administracyjnego, złożona bezpośrednio od orzeczenia wydanego przez organ administracyjny I instancji jest niedopuszczalna niezależnie od tego czy strona wyczerpała, czy też nie, przysługujące jej w postępowaniu administracyjnym środki zaskarżenia (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 21 maja 2008 r., nr II SA/Bk 721/07 Legalis).

Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że wniesiona skarga dotyczy decyzji z dnia (...) r. Nr (...) wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W., a więc decyzji organu I instancji.

Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Do tych sytuacji należy zaliczyć m.in. wniesienie skargi na orzeczenie organu I instancji, niezależnie od tego czy skarga dotyczy wprost aktu organu I instancji niepoddanego uprzednio instancyjnej kontroli administracyjnej, czy też dotyczy bezpośrednio orzeczenia pierwszoinstancyjnego poddanego kontroli instancyjnej (tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie). Zatem w przypadku, gdy strona nie skarży orzeczenia organu wydanego w wyniku instancyjnej kontroli administracyjnej, a orzeczenie pierwszoinstancyjne, skutkuje to obligatoryjnym odrzuceniem skargi.

Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak na wstępie.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.