Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 23 maja 2006 r.
III SA/Wa 950/06

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek.

Sędziowie Asesorzy, WSA: Jarosław Trelka, Janusz Walawski (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2006 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...) stycznia 2006 r. nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

1)

uchyla zaskarżoną decyzję,

2)

stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 1034/05, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi M.S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...) lutego 2005 r. nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i określił, że nie może być ona wykonana w całości.

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 z późn. zm.) w dniu (...)stycznia 2006 r. wydał decyzje nr (...), którą utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia (...) stycznia 2005 r. nr (...), w której odmówiono ww. umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez płatnika za okres 01/1999-06/2001 w łącznej kwocie 1.671,39 zł w tym z tytułu:

składek - 782,39 zł, odsetek liczonych na dzień 14 października 2004 r. - 889,00 zł, ubezpieczenie zdrowotne - za okres 09/1999 - 06/2001 w łącznej kwocie 1.549,84 zł, w tym z tytułu:

składek - 854,54 zł, odsetek liczonych na dzień 14 października 2004 r. - 695,30 zł, Fundusz Pracy za okres 01/1999 - 06/2001 w łącznej kwocie 178,46 zł, w tym z tytułu:

składek - 97,66 zł, odsetek liczonych na dzień 14 października 2004 r. - 72,00 zł, koszty upomnienia - 8, 80 zł.

Organ odwoławczy w sentencji decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji podał, że w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy postanawia odmówić umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek i kosztów upomnienia:

ubezpieczenia społeczne - za okres 01/1999 - 06/2001 w łącznej kwocie 2.751,92 zł, w tym z tytułu:

składek - 1,333,02 zł, odsetek liczonych na dzień 14 października 2004 r. - 1.410,10 zł, kosztów upomnienia - 8,80 zł;

ubezpieczenie zdrowotne - za okres 09/1999 - 06/2001 w łącznej kwocie 1.738,90 zł, w tym z tytułu;

składek - 946,00 zł, odsetek liczonych na dzień 14 października 2004 r. - 784,10 zł, kosztów upomnienia - 8,80 zł;

Fundusz Pracy i FGŚP za okres 01/199 - 06/2001 w łącznej kwocie 178, 46 zł, w tym z tytułu;

składek - 97,66 zł, odsetek liczonych na dzień 14 października 2004 r. - 72, 00 zł, kosztów upomnienia - 8,80 zł.

W uzasadnieniu decyzji organ podał m. in, że zgodnie z art. 28 ust. 1-4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, należności z tytułu składek mogą być umarzane w całości lub w części przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w przypadku ich całkowitej nieściągalności z zastrzeżeniem ust. 3a tego przepisu. W ocenie organu sytuacja materialna i rodzinna wnioskodawczyni nie pozwala uznać, że uregulowanie powstałych należności spowoduje powstanie dla niej ciężkich skutków.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi złożonej przez M. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której podniosła swoją trudną sytuacje materialną, jak również powołała się na stan swojego zdrowia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi organ podniósł, że w przypadku skarżącej przesłanka całkowitej nieściągalności nie zachodzi, ze względu na fakt, że pobiera ona rentę z tytułu niezdolności do pracy w kwocie 453,21 zł netto miesięcznie, a jej mąż otrzymuje emeryturę w wysokości 985,43 zł netto miesięcznie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. Sąd na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga rozpoznawana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych powodów niż podniesione w skardze.

Zaskarżoną decyzją Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmówił skarżącej umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek i kosztów upomnienia. Z jej uzasadnienia wynika, że decyzją tą została utrzymana w mocy decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...) stycznia 2005 r. nr (...).

Zgodnie z art. 138 k.p.a., organ odwoławczy wydaje decyzję, w której:

1)

utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo

2)

uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy bądź uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji, albo

3)

umarza postępowanie odwoławcze.

Przedmiotem decyzji organu odwoławczego może być jedynie sprawa administracyjna rozstrzygnięta decyzją wydaną w pierwszej instancji. Organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, nakładając nowy obowiązek, który nie był objęty postępowaniem w pierwszej instancji.

Taka sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie.

Organ odwoławczy dokonał zaskarżoną decyzją zmian w wysokości należności określonych w decyzji organu pierwszej instancji oraz określił należność na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, która nie została wskazana przez organ pierwszej instancji, jako ciążące na skarżącej zobowiązanie.

Zgodnie z art. 15 k.p.a. (zasada dwuinstancyjności), postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne Organ wydając zaskarżoną decyzję naruszył art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 z późn. zm.), a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy.

W związku z takim rozstrzygnięciem, Sąd odstąpił od badania zasadności podniesionych w skardze zarzutów.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.