Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1756588

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 18 maja 2015 r.
III SA/Wa 3977/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu wniosku E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 maja 2015 r. w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia (...) października 2014 r. Nr (...) w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług wysokości zobowiązania podatkowego za luty 2013 r. oraz kwoty różnicy podatku do zwrotu na rachunek bankowy za IV kwartał 2012 r. oraz styczeń 2013 r. postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

Skarżąca - E. Sp. z o.o. z siedzibą w W., pismem z 18 listopada 2014 r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z (...) października 2014 r. w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług wysokości zobowiązania podatkowego za luty 2013 r. oraz kwoty różnicy podatku do zwrotu na rachunek bankowy za IV kwartał 2012 r. oraz styczeń 2013 r.

W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jako uzasadnienie wniosku, wskazała wysokość kwoty zobowiązania, wysokie prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonej decyzji oraz niebezpieczeństwo wyrządzenia poważnej szkody. Wskazała, iż organy podatkowe prowadzą postępowanie wobec niej od maja 2013 r. Nie jest w stanie uiścić wpisu sądowego w kwocie 2.353 zł i nie prowadzi działalności gospodarczej. Aktualnie nie jest w stanie wyegzekwować należnego wynagrodzenia od kontrahenta - E. Podniosła, iż w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 48/10 uwzględniono jej wniosek o podobnej treści. Zaznaczyła, iż skutki wszczęcia egzekucji na skutek realizacji zaskarżonej decyzji będą nieodwracalne, spowodują konieczność wszczęcia procedury likwidacyjnej w Spółce. Wyjaśniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trwała zmianę, przez co nawet późniejszy powrót do stanu poprzedniego, na skutek uwzględnienia skargi, będzie niemożliwy.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Użyty w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrot: "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności" oznacza, że orzeczenie uwzględniające taki wniosek ma charakter fakultatywny, a więc może, lecz nie musi być wydane nawet w wypadku, gdy w sprawie występują przesłanki przewidziane w tym przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie zaskarżonego aktu.

W ocenie Sądu, okoliczność, na którą powołuje się Skarżąca, a mianowicie zagrożenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje utratę jej płynności finansowej, a w rezultacie złożenie wniosku o jej upadłość i likwidację prowadzonej działalności nie zostały udowodnione.

Pogorszenie sytuacji finansowej podmiotu na skutek prowadzonej egzekucji jest normalnym i zakładanym przez ustawodawcę skutkiem. W związku z tym, bez zaistnienia dodatkowych okoliczności nie może być ono rozpatrywane w kategorii szkody ani trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie takich okoliczności mogłoby polegać na uprawdopodobnieniu, że w konkretnej sytuacji wyegzekwowanie zobowiązań podatkowych na etapie postępowania sądowoadministracyjnego, spowoduje szkodę inną niż tylko pomniejszenie majątku o kwotę tych zobowiązań lub wywoła skutki niemożliwe do odwrócenia przez zwrot tych kwot, w sytuacji gdyby w wyniku kontroli sądowej okazało się, iż decyzje podatkowe ustalające ich wysokość były wadliwe.

Wykonanie zaskarżonej decyzji może mieć wpływ na kondycję finansową Skarżącej. Jednakże wpływ ten nie jest równoznaczny z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, czy też wyrządzeniem znacznej szkody. Przez szkodę, o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy rozumieć szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, a więc z natury rzeczy świadczenie odwracalne, którego zwrot (wraz z odsetkami) może być skutkiem ewentualnego uwzględnienia skargi. Bez wątpienia wysokość obciążeń podatkowych może wpływać na warunki finansowe prowadzonej działalności gospodarczej, w szczególności zaś kondycję finansową firmy. Jednakże wynikająca z pogorszonej płynności finansowej konieczność skorzystania z finansowania zewnętrznego, np. kredytu bankowego, nie jest okolicznością nadzwyczajną w prowadzeniu działalności gospodarnej i może być skutkiem również działań oraz decyzji samego przedsiębiorcy. Natomiast każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach podmiotu zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11.

Analiza sytuacji majątkowej Skarżącej wskazuje, iż uzyskała przychody (za okres od 1 stycznia 2014 r. do 31 lipca 2014 r. w kwocie 110.488,85 zł). Skarżąca dokonuje zatem obecnie szeregu operacji finansowych, tj. realizuje należności i dokonuje płatności. Ponadto istotna dla rozstrzygnięcia pozostaje także wartość należącego do spółki majątku trwałego (aktywa trwałe w 2014 r. - (...) zł). Skarżąca posiada również kapitał zakładowy ((...) zł). Nie bez znaczenia jest także okoliczność, iż za 2013 r. przychody wyniosły 277.299,75 zł, zaś koszty ich uzyskania 285.390,18 zł. Strata na koniec września 2014 r. wyniosła zatem 22.891,16 zł. Skarżąca posiadała należności krótkoterminowe w tym okresie w wysokości 1.603.433,81 zł (bilans sporządzony na dzień 30 września 2014 r., k. 25 akt sądowych).

Podkreślić należy, iż w przypadku podmiotów prowadzących działalność gospodarczą miarodajną dla oceny ich zdolności płatniczych nie jest kategoria "dochodu" (rozumianego jako nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania), lecz "przychodu". Istnieją bowiem legalne instrumenty podatkowe pozwalające na równoważenie kosztów i przychodów, tak by w końcowym rozliczeniu obciążenie podatkowe zminimalizować, czy też w ogóle je wyeliminować. Do instrumentów takich należą choćby zwolnienia podatkowe, ponoszone wydatki stanowiące koszty uzyskania przychodów, amortyzacja majątku trwałego, itp. Istotniejsze zatem jest to, że Skarżąca uzyskiwała przychody z działalności gospodarczej i że przychody te kształtują się na znacznym poziomie.

W związku z powyższym, w ocenie Sądu, Skarżąca nie wykazała, by wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowało dla niej trudne do odwrócenia skutki, czy groźbę wystąpienia znacznej szkody. Wskazać także należy, iż egzekwowanie zaległości podatkowych powoduje dolegliwość w postaci uszczerbku finansowego, który, ponoszony przez Skarżącą przy regulowaniu nawet "znacznych" zobowiązań podatkowych nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia "znacznej szkody", czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonych kwot (por. postanowienie NSA z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1562/11).

Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę przekonania Skarżącej o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa.

Biorąc to wszystko pod uwagę Sąd nie doszukał się uzasadnionych podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.