III SA/Wa 3538/17 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2469853

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2018 r. III SA/Wa 3538/17

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kurasz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M.G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia (...) września 2017 r. nr (...) w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

Uzasadnienie faktyczne

Skarżący - M.G. - pismem z dnia 22 września 2017 r., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia (...) września 2017 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) - zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Wskazać należy, że Sąd potraktował zawarty w skardze wniosek o "wstrzymanie egzekucji" jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w trybie art. 61 p.p.s.a., z uwagi na fakt, że sąd nie ma kompetencji do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Kognicja wojewódzkich sądów administracyjnych określona została w art. 3 i art. 4 p.p.s.a. Z przepisów tych wynika, że wstrzymanie prowadzenia egzekucji wykracza poza właściwość sądów administracyjnych, w związku z czym sąd nie jest uprawniony do wstrzymania prowadzonej egzekucji, o której mowa we wniosku Skarżącego.

Dodać należy, że wstrzymania czynności egzekucyjnych może dokonać organ egzekucyjny na podstawie art. 23 § 6, art. 33, art. 54 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 z późn. zm.). Stosowny wniosek podlega rozpoznaniu w postępowaniu egzekucyjnym przez organ właściwy do jego przeprowadzenia, a następnie orzeczenie organu egzekucyjnego podlega kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym przepisami p.p.s.a. Sądy administracyjne jedynie sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie wyznaczonym przez przepis art. 3 p.p.s.a.

Przechodząc do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, stwierdzić należy, że nie każdy akt organu administracji ma charakter wykonalny. W szczególności zaś nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Taki właśnie charakter ma postanowienie zaskarżone w niniejszej sprawie, którego dotyczy rozpoznawany wniosek Skarżącego. Utrzymuje ono w mocy postanowienie organu pierwszej instancji uznające zarzuty za nieuzasadnione. Postanowienie to nie nakłada na jego adresata żadnych obowiązków i nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej.

Skoro zaskarżone postanowienie nie korzysta z przymiotu wykonalności, nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.