III SA/Wa 3131/17 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2556799

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2018 r. III SA/Wa 3131/17

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (spr.).

Sędziowie WSA: Artur Kot, Honorata Łopianowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi G. (...) S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 lipca 2017 r. nr 0114-KDIP3-1.4011.193.2017.1.EC w przedmiocie podatku dochodowego osób fizycznych

1)

uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną,

2)

zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz G.

(...) S.A. z siedzibą w W. kwotę 440 zł (słownie: czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

Skarżąca (...) S.A. ("Spółka", "Wnioskodawca") zwróciła się z wnioskiem z 17 maja 2017 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z organizowanymi przez Spółkę przedsięwzięciami skierowanymi do osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą.

Wskazała, że Spółka jako towarzystwo emerytalne, na podstawie ustawy z 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (tj. Dz. U. Z 2017 r. poz. 870 z późn. zm.), reprezentuje i zarządza funduszami emerytalnymi (Otwartym Funduszem Emerytalnym oraz Dobrowolnym Funduszem Emerytalnym). Spółka w celu zwiększenia liczby/wartości zawieranych umów (zwiększenia sprzedaży produktów emerytalnych) organizuje i planuje także organizować w przyszłości przedsięwzięcia skierowane m.in. do osób fizycznych wykonujących czynności/usługi na rzecz Spółki lub na rzecz podmiotów powiązanych ze Spółką w ramach działalności gospodarczej (współpracowników). Przedsięwzięcia mogą być skierowane łącznie do wszystkich grup osób wskazanych we wniosku, do niektórych grup lub tylko do jednej grupy. Będą polegały na tym że Uczestnik lub Uczestnicy, którzy spełnią przewidziane warunki związane z przyczynieniem się do zawarcia umowy produktu emerytalnego przez Wnioskodawcę otrzymają od organizatora przedsięwzięcia (którym może być Wnioskodawca samodzielnie, lub jako współorganizator wraz z innym/innymi podmiotami powiązanymi) nagrodę pieniężną lub niepieniężną. W zależności od danego przedsięwzięcia: - liczba nagród może być ograniczona - nagrody będą przy sługiwać jedynie określonej liczbie w najlepszych Uczestników; albo - liczba nagród będzie nieograniczona - nagrody będą przysługiwać każdemu Uczestnikowi, który spełni warunki przewidziane dla danego przedsięwzięcia.

Zasady organizacji przedsięwzięć regulują ich regulaminy, które określają czas ich trwania, nazwę Uczestników, zasady przyznawania nagród, tryb składania i rozpatrywania reklamacji, skład komisji czuwającej nad prawidłowym przebiegiem przedsięwzięcia i rozpatrującej reklamacje. Na potrzeby niniejszego wniosku, pojęcie podmiotów powiązanych ze Spółką należy rozumieć w kontekście powiązań, o których mowa w art. 11 ust. 1 i 4 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1888 z późn. zm., dale "u.p.d.o.p."). W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1) Czy w stosunku do przedsięwzięć o ograniczonej liczbie nagród (które to nagrody będą przysługiwać jedynie określonej liczbie najlepszych Uczestników), w przypadku przyznania przez Spółkę nagrody współpracownikowi, Spółka będzie zobowiązana (jako płatnik) do pobrania podatku lub zaliczki na podatek oraz do sporządzenia i przesłania informacji (np. PIT-11, PIT-8C) lub deklaracji (np. PIT-4R, PIT-8AR)?

2) Czy w stosunku do przedsięwzięć o nieograniczonej liczbie nagród (które to nagrody będą przysługiwać każdemu Uczestnikowi, który spełni warunki przewidziane dla danego przedsięwzięcia), w przypadku przyznania przez Spółkę nagrody współpracownikowi. Spółka będzie zobowiązana (jako płatnik) do pobrania podatku lub zaliczki na podatek oraz do sporządzenia i przesłania informacji (np. PIT-11, PIT-8C) lub deklaracji (np. P1T-4R, PIT-8AR)?

Zdaniem Skarżącej: 1. w stosunku do przedsięwzięć o ograniczonej liczbie nagród (które to nagrody będą przysługiwać jedynie określonej liczbie najlepszych Uczestników), w przypadku przyznania przez Spółkę nagrody współpracownikowi. Spółka będzie zobowiązana (jako płatnik) do pobrania 10% zryczałtowanego podatku oraz do uwzględnienia kwoty pobranego podatku w rocznej deklaracji PIT-8AR. Spółka nie będzie zobowiązana do sporządzenia i przesłania innych informacji lub deklaracji;

2.

w stosunku do przedsięwzięć o nieograniczonej liczbie nagród (które to nagrody będą przysługiwać każdemu Uczestnikowi, który spełni warunki przewidziane dla danego przedsięwzięcia), w przypadku przyznania przez Spółkę nagrody współpracownikowi, Spółka nie będzie zobowiązana (jako płatnik) do pobrania podatku lub zaliczki na podatek oraz Spółka nie będzie zobowiązana do sporządzenia i przesłania jakichkolwiek informacji (np. PIT-11, PIT-8C) lub deklaracji (np. PIT-4R, PIT-8AR).

Skarżąca powołała się na art. 30 ust, 1 pkt 2, art. 41 ust. 4, art. 42 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm., dalej jako "u.p.d.o.f.") i wskazała, że u.p.d.o.f. nie zawiera definicji konkursu, to niemniej w praktyce wykształconej na podstawie stanowisk prezentowanych przez organy podatkowe uznaje się, że konkursem dla celów podatkowych jest przedsięwzięcie, w którym uczestnicy rywalizują ze sobą o ograniczoną liczbę nagród. Organy podatkowe wskazują także na formalną stronę przedsięwzięcia, jak konieczność sporządzenia regulaminu, w którym określona zostanie nazwa konkursu, organizator, uczestnicy, nagrody oraz sposób wyłonienia zwycięzców.

Odnosząc się do przedsięwzięć o ograniczonej liczbie nagród (Ad. 1) wskazała, że w przypadku przyznania przez Spółkę nagrody współpracownikowi. Spółka będzie zobowiązana (jako płatnik) do pobrania 10% zryczałtowanego podatku oraz do uwzględnienia kwoty pobranego podatku w rocznej deklaracji PIT-8AR. Spółka nie będzie zobowiązana do sporządzenia i przesłania innych informacji lub deklaracji. Zdaniem Strony, nie ma żadnych podstaw, aby z zakresu znaczeniowego zwrotu frazeologicznego "wygrane w konkursach" wyłączyć nagrody związane z działalnością gospodarczą. W szczególności, art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. stanowi lex specialis także w stosunku do zasad opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. jako przepis szczególny wobec ogólnych zasad opodatkowania, ma pierwszeństwo w zastosowaniu i wyłącza ogólne zasady opodatkowania.

Odnosząc się do przedsięwzięć o nieograniczonej liczbie nagród (Ad. 2), każdemu Uczestnikowi, który spełni warunki przewidziane dla danego przedsięwzięcia), w przypadku przyznania przez Spółkę nagrody współpracownikowi. Spółka nie będzie zobowiązana (jako płatnik) do pobrania podatku lub zaliczki na podatek oraz Spółka nie będzie zobowiązana do sporządzenia i przesłania jakichkolwiek informacji (np. P1T-11. PIT-8C) lub deklaracji (np. PIT-4R, PIT-8AR).

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej ("DKIS"), zaskarżona interpretacją z 14 lipca 2017 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.193.2017.l.EC, na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, z późn. zm., dalej jako "O.p.") uznał, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 17 maja 2017 r. (data wpływu 31 maja 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z organizowanymi przez Spółkę przedsięwzięciami skierowanymi do osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, w części dotyczącej: - wydania nagrody ograniczonej liczbie najlepszych Uczestników - jest nieprawidłowe; - wydania nagrody każdemu Uczestnikowi - jest prawidłowe.

Organ interpretacyjny powołała się na art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 5a pkt 6, art. 14 ust. 1 i ust. 2 pkt 8, art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. i uznał, że w sprawie nie będzie miał zastosowania art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., ponieważ w przypadku gdy nagrody wydawane są uczestnikom konkursu - osobom biorącym udział w konkursie w związku z prowadzoną przez te osoby działalnością gospodarczą - stanowią one przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej. Dlatego, przychód (nagroda) uzyskany z tytułu udziału w przedsięwzięciach (bez względu na to czy stanowią one konkurs czy też nie) związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowi przychód z tej działalności i podlega opodatkowaniu tak jak pozostałe przychody z działalności gospodarczej. Podatnicy uzyskujący dochody ze źródła przychodów jakim jest pozarolniczą działalność gospodarcza, sami dokonują opodatkowania tych dochodów (art. 44 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f.). W konsekwencji na Wnioskodawcy, jako płatniku, nie będzie ciążył obowiązek pobrania i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego, bowiem osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą muszą opodatkować przychód z tytułu otrzymanej nagrody na tych samych zasadach co pozostałe przychody z prowadzonej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.).

Strona w skardze z 17 sierpnia 2017 r. zarzuciła naruszenie przepisów, tj.:

1)

błąd wykładni prawa materialnego: art. 30 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 14 i art. 44 u.p.d.o.f., polegający na nieprawidłowej interpretacji, że przepisy stanowiące o opodatkowaniu przychodów ze źródła działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 14, art. 44 u.p.d.o.f.) wykluczają opodatkowanie niektórych tych przychodów podatkiem ryczałtowym z art. 30 u.p.d.o.f. Tymczasem, prawidłowa wykładnia tych przepisów powinna prowadzić do wniosków, że podatek zryczałtowany 10% w odniesieniu do konkursów obowiązuje niezależnie od źródła przychodu jakim jest nagroda z konkursu (więc też do nagród stanowiących przychody z działalności gospodarczej);

2)

w związku błędem wykładni, organ dokonał niewłaściwej oceny co do zastosowania art. 30 ust. 1 pkt 2 i art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f. oceniając, że przepisy te (o opodatkowaniu nagród z konkursów 10% podatkiem ryczałtowym) nie powinny mieć zastosowania do nagród wydawanych przez Spółkę na rzecz osób wykonujących działalność gospodarczą (na rzecz "współpracowników") w związku z organizowanymi przedsięwzięciami o ograniczonej liczbie nagród ("konkursami"). Tymczasem, przepisy te powinny znaleźć zastosowanie do nagród z konkursów wydawanych przez Spółkę współpracownikom, w związku z czym Skarżąca powinna być zobowiązana do pobrania jako płatnik 10% zryczałtowanego podatku oraz do uwzględnienia kwoty pobranego podatku w rocznej deklaracji PIT-8AR. 

Skarżąca wniosła o uchylenie Interpretacji w zaskarżonej części oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania.

Skarżąca powołała się na dorobek prawny.

DKIS, w odpowiedzi na skargę, wniósł o oddalenie skargi.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Skargę należało uwzględnić.

2. Spór w sprawie dotyczy sposobu opodatkowania dochodu będącego wynikiem przyznania przez Skarżącą (osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą) nagród i związanych z tym obowiązków płatnika. Zdaniem Skarżącej, podatek zryczałtowany 10% w odniesieniu do konkursów obowiązuje niezależnie od źródła przychodu, jakim jest nagroda z konkursu, zatem należy go stosować również do nagród stanowiących przychody z działalności gospodarczej. W konsekwencji Skarżąca powinna pobrać jako płatnik 10% zryczałtowany podatek, czyli zastosować art. 30 ust. 1 pkt 2 i art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f. Zdaniem DIKS, art. 14 u.p.d.o.f. jest lex specialis względem art. 20 u.p.d.o.f., co determinuje sposób opodatkowania: jeżeli "wygrana" (nagroda) została uzyskana przez przedsiębiorcę (w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą), to nie mają do niego zastosowania "zryczałtowane" zasady opodatkowania na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., lecz "zasady" ogólne".

3. Niezrozumiałe dla Sądu jest pomijanie ustalonej od 2005 r. podatkowej kwalifikacji przychodu z tytułu wygranej w konkursie i prawnych konsekwencji (również w zakresie obowiązków płatnika) tej kwalifikacji.

4. Chociaż przepisy prawa podatkowego nie definiują pojęcia "konkurs", to jego znaczenie tego terminu można ustalić odwołując się nie tylko do "dorobku prawnego", ale również do potocznego znaczenia tego pojęcia, odzwierciedlonego w definicji słownikowej. I tak, w Słowniku Języka Polskiego pod redakcją M.Szymczaka (PWN, Warszawa 1998, t. I, s. 922) konkurs określony został jako "impreza, przedsięwzięcie o charakterze artystycznym, rozrywkowym, dające możność wyboru przez eliminację, najlepszych wykonawców, autorów danych prac itp. zwykle wyróżnianych nagrodami". Analogiczną definicję zawiera Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod redakcją S. Dubisza (PWN, Warszawa 2003 r., t. II, s. 210). Według zaś Domowego Popularnego Słownika Języka Polskiego (Wydawnictwo Cykada, s. 202), "konkurs" to zorganizowana impreza o określonym regulaminie, której celem jest wyłonienie w drodze eliminacji kogoś lub czegoś najlepszego w danej dziedzinie, zwykle połączona z przyznaniem nagród. Słownik Wyrazów Obcych (Wydawnictwo Europa, s. 396-397) definiuje natomiast "konkurs" jako imprezę, która ma na celu wyłonienie przez specjalistyczne jury osoby lub grupy najlepszej w danej dziedzinie, np. artystycznej, naukowej, przebiegająca często wieloetapowo; najczęściej wygrana lub zajęcie jednego z wyższych miejsc w konkursie jest związane z określoną w warunkach wstępnych nagrodą pieniężną, rzeczową lub przyznaniem prawa do realizacji czegoś. Z powyższych definicji wynika, że głównym celem konkursu jest wyłonienie osób najlepszych w danej dziedzinie. Oznacza to, że aby dane przedsięwzięcie odpowiadało istocie konkursu, powinien w nim wystąpić element rywalizacji, współzawodnictwo uczestników. Konkurs jest więc przedsięwzięciem, podczas którego uczestnicy rywalizują między sobą, co w efekcie prowadzi do wyłonienia najlepszego z nich w danej dziedzinie. Współzawodnictwo odbywa się według określonych wcześniej kryteriów, których spełnienie ocenia specjalna komisja wskazująca zwycięzcę (zwycięzców). Nagrody otrzymują najlepsi uczestnicy. Nie budzi wątpliwości, że dane przedsięwzięcie może być uznane za konkurs, jeżeli posiada stosowny regulamin. Regulamin taki powinien jasno określać nazwę, organizatora i uczestników konkursu, nagrody oraz zasady wyboru zwycięzców, ograniczenie liczby zwycięzców (nagrody nie mogą zostać przekazane wszystkim uczestnikom akcji), wskazanie osób odpowiedzialnych za prawidłowy, zgodny z regulaminem, przebieg akcji (komisja konkursowa, jury), zasady wydawania nagród zwycięzcy (zwycięzcom). Zdaniem Sądu, w świetle opisanego przez Skarżącą zdarzenia przyszłego brak jest podstaw do przyjęcia, że organizowane przez nią "przedsięwzięcie", nie posiada powyższych cech konkursu.

5. W szczególności, konkurs przeprowadzany jest na podstawie regulaminu, który normuje przedmiotowo istotne elementy konkursu. Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, określono adresatów konkursu, a także sposób przystąpienia do konkursu, czas trwania konkursu oraz zadanie konkursowe. Regulamin reguluje również zasady przyznawania nagród, tryb składania i rozpatrywania reklamacji, skład komisji czuwającej nad prawidłowym przebiegiem przedsięwzięcia i in (s. 3 zakwestionowanej interpretacji).

6. Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że "wygrana w konkursie" w "przedsięwzięciu" jest następstwem spełnienia przez "uczestnika konkursu" (prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.) w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą szczególnych wymogów związanych z tą właśnie działalnością gospodarczą (wymienionych na s 3 wniosku o interpretację). W konsekwencji rezultat osiągnięty w badanym "przedsięwzięciu" jest uzależniony nie tylko od sposobu prowadzenia działalności gospodarczej. Sąd zaznacza, że jedną z podstawowych zasad działania organów administracji publicznej, jest działanie na podstawie i w granicach prawa (art. 7 Konstytucji RP). Z zasady tej wynika w szczególności zakaz domniemywania kompetencji organu władzy publicznej, a tym samym nakaz, by działania organu władzy publicznej były oparte na wyraźnie określonej normie kompetencyjnej. Organ władzy publicznej musi zatem wskazać na istnienie normy uprawniającej go do działania; niedopuszczalne jest bowiem poprzestanie na stwierdzeniu braku zakazu takiego działania w normach zawierających kompetencje ogólne, czy też wyprowadzonego z innych norm prawa (por. postanowienie 7 sędziów SN z 18 stycznia 2005 r. sygn. akt WK 22/04 publik.: Biul. SN 2005/3/23). Natomiast argumenty organu interpretacyjnego zmierzające do pominięcia zasygnalizowanego rozróżnienia poczynionego przez prawodawcę, tym bardziej, że również inne Sądy przydają znaczenie rozróżnieniu źródeł przychodów omawianemu w sprawie, niesie za sobą nie tylko następstwo w postaci naruszenia obowiązku uwzględniania dorobku prawnego, ale również naruszenia przepisów prawa. Dlatego Sąd z całą mocą akcentuje, że chociaż rezultat i cel konkursu jest następstwem działalności gospodarczej, to ustawodawca wyodrębnił źródło przychodu, umownie ujmując - "z konkursu", zaś Sąd, będąc ograniczony przepisami prawa i zasadą działania na podstawie prawa (por art. 2 i art. 7 Konstytucji RP), jest zobowiązany zwrócić na to uwagę organom.

7. Dlatego Sąd, w realiach niniejszej sprawy, podziela poglądy wyrażone w wyroku z 27 stycznia 2016 r. III SA/Wa 523/15, zgodnie z którymi z uwagi na to, ze " (...) art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. nie zawiera także żadnych ograniczeń podmiotowych, które uniemożliwiałyby objęcie jego zakresem osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą. Tym samym nie wyklucza on zastosowania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych do przychodów przedsiębiorców stanowiących nagrody i wygrane w konkursach" (zobacz też prawomocne wyroki WSA w Warszawie z 9 sierpnia 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 2988/11 z 3 grudnia 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 1114/14, CBOSA).

8. Za trafnością zasygnalizowanego stanowiska zdaje się przemawiać również poglądy wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2006 r., w sprawie II FSK 304/05 (publ. LEX nr 261965) zgodnie z którymi art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. ma zastosowanie do wszystkich nagród, zarówno tych mających związek z wykonywaną działalnością gospodarczą, jak i niemających (wsparte poglądem z wyroku z 20 stycznia 2015 r., II FSK 232/13, CBOSA) należy miarkować wskazaniami ze stanu faktycznego niniejszej sprawy, gdzie "wygrana" w "konkursie" (przedsięwzięciu) jest nie tyle wyrazem czynników losowych, ile wyrazem bardziej "profesjonalnego" sposobu prowadzenia działalności gospodarczej. Na takie rozumienie konkursu, o którym stanowi art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. wskazuje dotychczasowe orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyroki z dnia 20 stycznia 2015 r. w sprawie II FSK 232/13 oraz z dnia 1 grudnia 2015 r. w sprawie II FSK 2075/13, z 17 października 2017 r. II FSK 2540/15, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej zwana: "CBOSA"). Jak wskazuje się bowiem w orzecznictwie, głównym celem konkursu jest wyłonienie osób najlepszych w danej dziedzinie. Oznacza to, że aby dane przedsięwzięcie odpowiadało istocie konkursu, powinien w nim wystąpić element rywalizacji, współzawodnictwo uczestników. Przedsięwzięcie - takie jak w badanej sprawie - jest konkursem wtedy, gdy kreuje współzawodnictwo, ale w ramach konkursu. W tym przypadku bez znaczenia pozostaje, kto jest uczestnikiem przedsięwzięcia.

9. Sąd podkreśla, że art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. ma zastosowanie do wszystkich nagród, zarówno tych mających związek z wykonywaną działalnością gospodarczą, jak i nie mających. Nie ma żadnych podstaw, aby z zakresu znaczeniowego zwrotu frazeologicznego "wygrane w konkursach" wyłączyć nagrody związane z działalnością gospodarczą, co potwierdza wykładnia systemowa wewnętrzna przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazująca iż art. 30 ust. 1 pkt 2 stanowi lex specialis w stosunku do zasad opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Gdyby z zakresu art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. ustawodawca chciał wyłączyć nagrody i wygrane otrzymane w konkursach związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez ich uczestników, uczyniłby to poprzez stosowny zapis w treści tego przepisu. Brak takiego zapisu oznacza, że związek konkursu z działalnością gospodarczą podatnika nie wpływa na sposób opodatkowania wygranej (nagrody).

10. "Przedsięwzięcia", którego są przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację, związane z działalnością gospodarczą także objęte są zryczałtowanym podatkiem dochodowym przewidzianym w art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f, zaś nagrody związane z "przedsięwzięciem" otrzymane przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, nie zostały wyłączone z zakresu zastosowania art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. Zdaniem Sądu, powyższa argumentacja jest adekwatna również do nagród i wygranych otrzymanych w konkursach, ujętych w tym samym art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 grudnia 2015 r. sygn. akt II FSK 2075/13; CBOSA). W konsekwencji za uprawniony należy uznać wniosek, że jeżeli Skarżąca organizuje przedsięwzięcie spełniające wymogi przypisane właśnie konkursowi, to otrzymane przez uczestników wygrane stanowią ich przychód z konkursu. Tego zaś rodzaju przychód podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym bez względu na fakt, czy uzyskał go przedsiębiorca, czy też osoba nieprowadząca działalności gospodarczej.

11. Sąd wskazuje, że w niniejszej sprawie ze stanu faktycznego wynika, iż przywołane "współzawodnictwo" w ramach konkursu nie jest wtórne względem współzawodnictwa w ramach i ściśle w zakresie profesjonalnie prowadzonej działalności gospodarczej. Wskazują na to chociażby uzależnienie, ze "nagrody przysługiwać będą jedynie określonej liczbie najlepszych uczestników", czy uzależnienie przyznania nagród od spełnienia określonych warunków współzawodnictwa, w szczególności tego, że wynagrodzenie może być przyznane od ilości sprzedanych umów. Dlatego uzyskanego spornego przychodu, jako nie będącego bezpośrednio związanym z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie można kwalifikować z uwzględnieniem art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f. Sąd zaznacza, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych definiuje terminu działalność gospodarczą jako działalność zarobkową (wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa; lub: polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż; lub: polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych), prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Fakt możliwego kwalifikowania - co do zasady - przychodów uzyskanych w zakresie i w bezpośrednim następstwie działalności gospodarczej nie oznacza zmiany reżimu opodatkowania, któremu podlega Strona w ramach działalności gospodarczej. W szczególności, osiągnięte dochody "z konkursu" są następstwem wyróżnionej przez ustawodawcę w art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. aktywności prowadzonej przez Stronę i wypełnienia wyodrębnionych w przywołanym przepisie, cech przychodu. Ze stosowaniem przywołanych przepisów prawa materialnego do oceny uzyskanego przychodu jest skorelowany obowiązek wynikający z art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f.

12. Z tych powodów jest trafny zarzut naruszenia art. 30 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 14 i art. 44 u.p.d.o.f. oraz - w następstwie - błąd wykładni art. 30 ust. 1 pkt 2 i art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f. Przy czym Sąd odnotowuje, że zarzucany w skardze błąd zastosowania art. 30 ust. 1 pkt 2 i art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f. należy traktować jako następstwo błędu rozumienia art. 30 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 14 i art. 44 u.p.d.o.f., zatem o trafności skargi zadecydował sposób rozpoznania "błędu wykładni" art. 30 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 14 i art. 44 u.p.d.o.f. Organ interpretacyjny, rozpoznając powtórnie sprawę, będzie zobowiązany uwzględnić (w końcu) ustalony dorobek prawny i ustalone w orzecznictwie wyodrębnienie źródeł przychodów i związanych z tym konsekwencji podatkowych, także w zakresie obowiązków płatnika - o czym wyżej.

13. Z tych powodów Sąd, na podstawie art. 146 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej jako "u.p.p.s.a."), orzekł, jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 205 § 1 u.p.p.s.a. Na wysokość zasądzonego zwrotu kosztów postępowania składa się wysokość wpisu (200 zł) oraz wysokość wynagrodzenia doradcy podatkowego (240 zł) ustalonego na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.