Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2137681

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 7 lipca 2016 r.
III SA/Wa 1766/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Dziełak.

Sędziowie WSA: Tomasz Janeczko (sprawozdawca), Aneta Trochim-Tuchorska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 lipca 2016 r. sprawy ze skargi I. sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Ministra Finansów z dnia (...) kwietnia 2015 r. nr (...) w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego w G. (zwany dalej: "organem egzekucyjnym") wszczął postępowanie egzekucyjne wobec majątku I. Sp. z o.o. z siedzibą w G. (zwanej dalej: "Skarżącą") na podstawie tytułu wykonawczego z dnia (...) września 2014 r., wystawionego przez Burmistrza Miasta G. Podstawą wystawienia ww. tytułu wykonawczego były złożone przez Skarżącą deklaracje w podatku od nieruchomości za lipiec i sierpień 2014 r.

Celem wyegzekwowania zaległości podatkowej organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia 31 października 2014 r. dokonał zajęcia prawa majątkowego Skarżącej, stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem, tj. (...) S.A. Przedmiotowe zawiadomienie o zajęciu wraz z odpisem ww. tytułu wykonawczego doręczono Skarżącej w dniu 6 listopada 2014 r., natomiast dłużnikowi zajętej wierzytelności w dniu 31 października 2014 r.

Skarżąca w odpowiedzi na zastosowany środek egzekucyjny pismem z dnia 20 listopada 2014 r. złożyła skargę na czynność egzekucyjną w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, dokonaną zawiadomieniem z dnia 31 października 2014 r., wnosząc o jej uchylenie.

Następnie Dyrektor Izby Skarbowej w K. (zwany dalej: "organem nadzoru") postanowieniem z dnia (...) grudnia 2014 r. oddalił powyższą skargę, uznając ją za niezasadną.

Skarżąca pismem z dnia 27 grudnia 2014 r. złożyła zażalenie do Ministra Finansów na powyższe postanowienie organu nadzoru, wnosząc o jego uchylenie z uwagi na fakt, że zostało ono wydane z rażącym naruszeniem prawa.

Po rozpatrzeniu powyższego zażalenia Skarżącej, Minister Finansów (zwany dalej: "Ministrem") postanowieniem z dnia (...) kwietnia 2015 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia (...) grudnia 2014 r. Przytaczając motywy swojego rozstrzygnięcia Minister wskazał na wstępie, iż ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r. poz. 1619 z późn. zm.) - zwana dalej: "u.p.e.a.", regulując poszczególne etapy postępowania egzekucyjnego, umożliwia zobowiązanemu kwestionowanie podejmowanych w jego toku rozstrzygnięć, poprzez wskazane środki prawne. Minister zauważył następnie, że zaskarżone postanowienie organu nadzoru z dnia (...) grudnia 2014 r. zostało wydane na podstawie art. 54 u.p.e.a., który stanowi, że zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Powołany przepis prawa stanowi swoistą ochronę zobowiązanego przed naruszeniami przepisów postępowania. W ramach tego środka zaskarżenia można jednak wnosić wyłącznie zarzuty formalnoprawne, odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego bądź egzekutora przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonywania czynności egzekucyjnych w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym.

Minister oceniając następnie prawidłowość zaskarżonej przez Skarżącą czynności egzekucyjnej, polegającej na zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego, pod względem wykonawczym, uznał że nie narusza ona przepisów prawa. Minister powołując się na treść art. 7 u.p.e.a. wskazał, że organ egzekucyjny w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego zastosował środek egzekucyjny, do którego upoważniła go ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wskazany środek egzekucyjny wymieniony jest w art. 1a pkt 12 lit. a u.p.e.a., tj. egzekucja z rachunku bankowego. Zajęcia rachunku bankowego dokonano zgodnie z art. 80 § 1 u.p.e.a., poprzez doręczenie dla (...) S.A. zawiadomienia z dnia 31 października 2014 r. o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanej Skarżącej z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanych należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie płatności dochodzonych zaległości oraz kosztami egzekucyjnymi. Ponadto wezwano dłużnika zajętej wierzytelności, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz bezzwłocznie przekazał zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu albo zawiadomił organ egzekucyjny, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty. Minister odnotował również, że zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego doręczono Skarżącej wraz z odpisem tytułu wykonawczego w dniu 6 listopada 2014 r., natomiast ww. Bankowi w dniu 31 października 2014 r., co wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru znajdujących się w aktach sprawy. Zakwestionowana przez Skarżącą czynność egzekucyjna została dokonana zawiadomieniem spełniającym wymogi określone w art. 67 § 2 u.p.e.a. Do zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego wykorzystano druk "Zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem", zgodny z załącznikiem nr 14 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 137, poz. 1541 z późn. zm.), który to druk na dzień dokonania zaskarżonej czynności egzekucyjnej był prawidłowy, z uwagi na brzmienie § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 maja 2014 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 655). Biorąc powyższe pod uwagę Minister uznał, że brak jest podstaw do stwierdzenia, iż organ egzekucyjny dokonując zajęcia rachunku bankowego Skarżącej zawiadomieniem z dnia 31 października 2014 r. naruszył przepisy prawa regulujące kwestię zastosowania środka egzekucyjnego, jakim jest egzekucja z rachunku bankowego.

Reasumując Minister wskazał, że Skarżąca w swoim zażaleniu wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia organu nadzoru z uwagi na fakt, że zostało ono wydane z rażącym naruszeniem prawa. Jednakże Skarżąca nie wskazała przy tym czego dotyczy rażące naruszenie prawa, na które się ona powołała. Ponadto Skarżąca w żadnym stopniu nie wskazała i nie uzasadniła swoich zastrzeżeń wobec samej czynności egzekucyjnej podjętej w sprawie. Biorąc powyższe pod uwagę Minister uznał, że podstawa do zastosowania zaskarżonej czynności egzekucyjnej istniała, a organ nadzoru wydając zaskarżone rozstrzygnięcie właściwie ocenił stan faktyczny oraz materiał dowodowy zgromadzony w sprawie. Z tego względu brak było podstaw do zmiany postanowienia zaskarżonego postanowienia organu nadzoru.

Skarżąca zaskarżyła następnie powyższe postanowienie Ministra Finansów, wnosząc skargę w piśmie z dnia 19 maja 2015 r., w której wniosła o jego uchylenie, stwierdzając jednocześnie w uzasadnieniu, ze zostało ono wydane z rażącym naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując jednocześnie zaprezentowane wcześniej stanowisko oraz uznając skargę za niezasadną.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych, zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Powyższa ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. W wyniku takiej oceny decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. A - c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) dalej "p.p.s.a.".

Biorąc pod uwagę powyższe kryteria, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone postanowienie, nie narusza prawa.

Rozstrzygnięcia poddane kontroli Sądu w niniejszej sprawie, podjęte zostały na skutek złożenia przez Skarżącą skargi na czynność egzekucyjną, a mianowicie na zajęcie wierzytelności z jej rachunku w (...) S.A. O prawidłowości dokonania zakwestionowanej przez Skarżącą czynności egzekucyjnej, a w rezultacie o zasadności jej skargi, orzekał Dyrektor Izby Skarbowej w K., a następnie Minister Finansów.

Zgodnie z treścią art. 54 u.p.e.a., zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Powołany przepis prawa stanowi swoistą ochronę zobowiązanego przed naruszeniami przepisów postępowania. W ramach tego środka zaskarżenia można jednak wnosić wyłącznie zarzuty formalnoprawne, odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego bądź egzekutora przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonywania czynności egzekucyjnych w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym.

Sąd w wyniku analizy materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, nie stwierdził nieprawidłowości i naruszenia prawa przez organ egzekucyjny tj. Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego w G. Organ egzekucyjny w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego zastosował środek egzekucyjny, do którego upoważniła go ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wskazany środek egzekucyjny wymieniony jest w art. 1a pkt 12 lit. a u.p.e.a., tj. egzekucja z rachunku bankowego. W postępowaniu dotyczącym skargi na czynności egzekucyjne, oceniana jest jedynie poprawność czynności podjętych przez organ egzekucyjny.

Zajęcia rachunku bankowego dokonano zgodnie z art. 80 § 1 u.p.e.a., poprzez doręczenie dla (...) S.A. zawiadomienia z dnia 31 października 2014 r. o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanej Skarżącej z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanych należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie płatności dochodzonych zaległości oraz kosztami egzekucyjnymi. Ponadto wezwano dłużnika zajętej wierzytelności, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz bezzwłocznie przekazał zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu albo zawiadomił organ egzekucyjny, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty. Zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego doręczono Skarżącej wraz z odpisem tytułu wykonawczego w dniu 6 listopada 2014 r., natomiast ww. Bankowi w dniu 31 października 2014 r., co wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru znajdujących się w aktach sprawy. Zakwestionowana przez Skarżącą czynność egzekucyjna została dokonana zawiadomieniem spełniającym wymogi określone w art. 67 § 2 u.p.e.a. Do zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego wykorzystano druk "Zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem", zgodny z załącznikiem nr 14 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 137, poz. 1541 z późn. zm.), który to druk na dzień dokonania zaskarżonej czynności egzekucyjnej był prawidłowy, z uwagi na brzmienie § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 maja 2014 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 655).

Wobec prawidłowego doręczenia odpisu tytułu wykonawczego oraz zawiadomienia o zajęciu, a także spełnienia przez zawiadomienie o zajęciu warunków określonych w art. 67 § 2 u.p.e.a., zajęcie prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności zastosowano w prawidłowy sposób, zgodnie z art. 80 u.p.e.a.

W ocenie Sądu, zarzut rażącego naruszenia prawa jest więc z uwagi na prawidłowość i zgodność z prawem przeprowadzonych czynności zupełnie nieuzasadniony. Rażące naruszenie prawa dotyczy sytuacji, kiedy treść decyzji, pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią przepisu prawa i gdy charakter tego naruszenia, powoduje, że owa decyzja nie może być akceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa (wyrok NSA z 24 czerwca 1996 r. I SA/Lu 306/96). Skarżąca w żaden sposób nie uzasadnia swojego stanowiska i nie wskazuje, na czym w jej ocenie miałoby polegać rażące naruszenie prawa. Tego rodzaju stwierdzenie pozbawione nawet minimalnego uzasadnienia swojego stanowiska, nie może spowodować uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Z tych względów, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.