Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2531503

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 25 lipca 2018 r.
III SA/Po 308/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska.

Sędziowie WSA: Ireneusz Fornalik (spr.), Mirella Ławniczak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2018 r. przy udziale sprawy ze skargi k.w. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Poznaniu z dnia (...) marca 2018 r., nr (...) w przedmiocie oddalenia odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej

I.

uchyla zaskarżoną decyzję,

II.

zasądza od Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Poznaniu na rzecz skarżącej kwotę (...) ((...)) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania

Uzasadnienie faktyczne

Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Poznaniu decyzją z dnia (...) marca 2018 r., nr (...), po rozpoznaniu wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy k.w., prowadzącej zakład leczniczy pod nazwą (...) w (...), zwanej dalej Skarżącą, Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w (...) oraz M.G., utrzymał w mocy własną decyzję z dnia (...) lutego 2018 r., nr (...), oddalającą odwołania Skarżącej, SPZOZ i Ł.R. dotyczące rozstrzygnięcia z dnia (...) stycznia 2018 r. postępowania nr (...) prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia na okres od dnia 1 kwietnia 2018 r. do dnia 31 marca 2023 r. umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju rehabilitacja lecznicza w zakresie fizjoterapia ambulatoryjna na obszarze powiatu (...).

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.

Postępowanie nr (...) w sprawie zawarcia na okres od dnia 1 kwietnia 2018 r. do dnia 31 marca 2023 r. umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju rehabilitacja lecznicza w zakresie fizjoterapia ambulatoryjna, na obszarze powiatu (...), zostało ogłoszone przez Dyrektora WOW NFZ w dniu (...) października 2017 r. w trybie konkursu ofert, na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych (zwanej dalej: u.ś.o.z.). W ogłoszeniu o konkursie ofert wskazano, iż wartość zamówienia wynosi nie więcej niż (...) zł na okres rozliczeniowy od dnia 1 lipca 2017 r. do dnia 31 grudnia 2017 r., zaś po przeprowadzeniu postępowania zostanie zawartych maksymalnie (...) umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Termin składania ofert w upływał w (...) listopada 2017 r., zaś termin otwarcia ofert wyznaczono na dzień (...) lutego 2017 r.

W postępowaniu oferty złożyło siedmiu oferentów na dziewięć miejsc udzielania świadczeń, w tym m.in. Skarżąca.

W dniu (...) grudnia 2017 r. komisja konkursowa odrzuciła ofertę jednego z oferentów wobec stwierdzenia, iż nie zapewnia on realizacji świadczeń z zakresu fizjoterapii ambulatoryjnej zgodnie z warunkami wymaganymi w postępowaniu.

W dniu (...) stycznia 2018 r. nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania. Komisja wybrała wszystkie oferty, które zostały zakwalifikowane do części niejawnej postępowania. Skarżąca zajęła siódme miejsce z ośmiu w rankingu.

W dniach (...) stycznia 2018 r. do organu wpłynęły odwołania dotyczące rozstrzygnięcia konkursu. Skarżąca zarzuciła komisji konkursowej rażące naruszenie interesu prawnego przez wielokrotne naruszenie treści art. 134 ust. 1 u.ś.o.z. wyrażone w braku celowości przeprowadzenia negocjacji wskazując, że miały one niewłaściwy przebieg, w szczególności w zakresie sposobu podziału środków finansowych pomiędzy oferentów oraz wysokość kontraktu na poziomie uniemożliwiającym funkcjonowanie gabinetu w praktyce, a nadto negowanie możliwości prowadzenia indywidualnej dokumentacji medycznej przy braku skanera zdjęć RTG formatu DICOM w świetle uzyskanej opinii Ministerstwa Zdrowia z dnia (...) listopada 2017 r.

Dyrektor WOW NFZ po rozpoznaniu odwołań i przeprowadzeniu oględzin, decyzją z dnia (...) lutego 2018 r., nr (...), oddalił odwołania w całości. Organ wskazał, że jakkolwiek kolejność oferentów w rankingu końcowym winna ulec zmianie poprzez zamianę miejsc 4 i 5, to nie zmieniało to rankingu końcowego w zakresie decyzji o wybraniu oferty oraz nie miało wpływu na wynik postępowania konkursowego.

W dniach (...) oraz (...) lutego 2018 r. wpłynęły do organu wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżąca podniosła zarzut braku przyznania jej punktów z tytułu prowadzenia co najmniej indywidualnej dokumentacji pacjenta w formie elektronicznej, a także nieracjonalny podział środków finansowych w ramach postępowania.

Dyrektor WOW NFZ decyzją z dnia (...) marca 2018 r., nr (...), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu powołując się na przepisy prawa materialnego jak i przepisy regulujące postępowanie podniósł, że poczynione w toku rozpatrywania odwołania ustalenia faktyczne i prawne w pełni potwierdzają stanowisko organu, a nadto wskazał poszczególne kryteria oceny i wyboru ofert opisując ich treść i punktację która zadecydowała o wynikach rozstrzygnięcia postępowania.

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego wniosła o jej uchylenie wraz z decyzją ją poprzedzającą. Rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie:

1.

art. 6, 7, 8, 9 i 12 § 1 k.p.a. poprzez brak dokładnego i wnikliwego zbadania sprawy, w tym zaniechanie przeprowadzenia wyczerpującego postępowania dowodowego i ustalenia stanu faktycznego, a w konsekwencji załatwienie sprawy w sposób nie budzący zaufania do władzy publicznej bez uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, w sytuacji gdy istniały podstawy do ustalenia, że Skarżąca spełnia kryterium rankingujące prowadzenia elektronicznej dokumentacji medycznej, zaś przedstawiona oferta cenowa jest nieadekwatna do oferty złożonej przez NFZ Skarżącej oraz potrzeb świadczeniobiorców, którym ogranicza się dostępność świadczeń;

2.

art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie oceny dowodów zgromadzonych w niniejszym postępowaniu w sposób dowolny, niezgodny z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, a prowadzącej do nieprawidłowego ustalenia, że Skarżąca nie spełnia kryterium rankingującego prowadzenia elektronicznej dokumentacji medycznej;

3.

art. 154 ust. 6 ustawy w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. i art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez zaniechanie uchylenia decyzji z (...) lutego 2018 r. i orzeczenia co do istoty sprawy - podjęcia dalszych rokowań ze Skarżącą, w sytuacji gdy decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania i prawa materialnego;

4.

§ 18 ust. 4 Zarządzenia nr (...) Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia (...) marca 2017 r. w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (dalej jako: Zarządzenie Prezesa NFZ w sprawie warunków postępowania) w zw. z art. 102 ust. 5 pkt 21 i 25 ustawy poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie w niniejszej sprawie dla uzasadnienia braku przyznania dodatkowych punktów ofercie złożonej przez Skarżącą, pomimo spełniania kryterium prowadzenia elektronicznej dokumentacji medycznej;

5.

art. 134 ustawy poprzez naruszenie zasady równego traktowania świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie urnowy i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji, a polegające m.in. na przyznaniu oferty cenowej na poziomie nieadekwatnym do oferty złożonej przez Skarżącą oraz braku wyjaśnienia w toku postępowania konkursowego, czy Skarżąca spełnia kryterium rankingujące prowadzenia elektronicznej dokumentacji medycznej. w sytuacji sprzeczności pomiędzy treścią oferty a złożonymi równocześnie dokumentami i oświadczeniami.,

6.

art. 142 ust. 5 pkt 1 i ust. 6 pkt 2 w zw. z art. 148 ust. 1 ustawy poprzez przyznanie warunków finansowych umowy w wysokości nieadekwatnej do oferty złożonej przez Skarżącą - w szczególności niepozwalającej na wykonanie świadczeń w zakresie określonym w ofercie oraz zaspokojenie potrzeb świadczeniobiorców;

7.

art. 147 ustawy poprzez dokonanie zmiany kryterium oceny ofert w toku postępowania w sposób podważający jego przejrzystość i umożliwiający arbitralną ocenę złożonych ofert;

8.

art. 148 ust. 1 ustawy poprzez dokonanie w toku postępowania konkursowego oceny ofert, w tym oferty złożonej przez Skarżącą, w oparciu o nieprawidłową interpretację kryterium prowadzenia elektronicznej dokumentacji medycznej i tym samym naruszenie ogólnych zasad prowadzenia postępowania konkursowego;

9.

art. 11 ust. 1 Ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia w brzmieniu obowiązującym od dnia 25 sierpnia 2017 r. (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1845) (dalej jako: u.s.i.o.z.) poprzez brak jego zastosowania przy ocenie oferty złożonej przez Skarżącą w zakresie kryterium prowadzenia elektronicznej dokumentacji medycznej i wskutek tego obniżenie oceny końcowej przyznanej tej ofercie;

10.

art. 11 ust. 1 u.s.i.o.z. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 25 sierpnia 2017 r. w zw. z art. 13 tej ustawy i przepisami Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 28 marca 2013 r. w sprawie wymagań dla Systemu Informacji Medycznej (Dz. U. z 2013 r. poz. 463), uchylonego z dniem 25 sierpnia 2018 r., poprzez nieprawidłowe zastosowanie tych przepisów przy ocenie oferty złożonej przez Skarżącą w zakresie kryterium prowadzenia elektronicznej dokumentacji medycznej i wskutek tego obniżenie oceny końcowej tej oferty;

11.

§ 80 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania (Dz. U. poz. 2069, zwanego dalej rozporządzeniem ws. dokumentacji) poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie w niniejszej sprawie i uznanie, że Skarżąca nie spełnia wymogu prowadzenia dokumentacji medycznej w postaci elektronicznej;

12.

art. 4 ust. 2 Ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 505) (dalej jako: u.z.f.) poprzez brak uwzględnienia w niniejszej sprawie przy ocenie zakresu, w jakim fizjoterapeuta jest zobowiązany a jednocześnie uprawniony do prowadzenia dokumentacji medycznej, a co za tym idzie również dokonanie nieprawidłowej oceny oferty złożonej przez Skarżącą i nieprzyznanie punktów za spełnienie kryterium rankingującego prowadzenia elektronicznej dokumentacji medycznej;

13.

§ 3 ust. 1 Zarządzenia nr (...) Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z (...) grudnia 2016 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzajach rehabilitacja lecznicza oraz programy zdrowotne w zakresie świadczeń - leczenie dzieci i dorosłych ze śpiączką (dalej jako: Zarządzenie Prezesa NFZ w sprawie warunków umów) w zw. z art. 102 ust. 5 pkt 21 i 25 oraz art. 146 ust. 1 ustawy poprzez utrzymanie w mocy decyzji naruszającej zasady równomiernego podziału środków celem zapewnienia dostępności świadczeń z zakresu fizjoterapii dla świadczeniobiorców.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Na rozprawie w dniu 18 lipca 2018 r. pełnomocnik Skarżącej podtrzymał dotychczasowe wywody skargi i przedłożył pismo z dnia 18 lipca 2018 r., w którym uzupełnił stanowisko stwierdzając m.in., że komisja konkursowa winna zweryfikować, że Skarżąca spełnia wymogi z § 80 rozporządzenia ws. dokumentacji. Nadto wykonywanie zawodu fizjoterapeuty nie wymaga gromadzenia wyników badań, nie ma zatem podstaw, by traktować w ten sam sposób wszystkich pracowników medycznych bez rozróżnienia indywidualnego charakteru wykonywanych czynności i realizowanych świadczeń, zwłaszcza wobec brzmienia § 81 rozporządzenia ws. dokumentacji. Negocjacje w niniejszej sprawie były fikcją. Zdaniem Skarżącej podział środków nie był równomierny.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).

Stosownie natomiast do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1938, z późn. zm.). Powyższa ustawa stanowi podstawę powierzenia organom NFZ określenia warunków udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a także sprawowania nadzoru i kontroli nad finansowaniem i realizacją tychże świadczeń oraz jest podstawą określenia zadań władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń. Realizacja ustawowych obowiązków organów Funduszu we wskazanych obszarach skonkretyzowana została przede wszystkim w dziale VI ustawy zatytułowanym "Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami". Określenie w tym rozdziale zasad postępowania w sprawie udzielania świadczeń zdrowotnych i trybu postępowania, w tym trybu postępowania prowadzonego przed organem NFZ, wszczętego w wyniku wniesienia odwołania od rozstrzygnięcia w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń z opieki zdrowotnej ma służyć realizacji przez Fundusz celów postawionych przez ustawodawcę, a zakreślonych przez art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji RP.

Na wstępie rozważań należy podkreślić, że na skutek skargi wniesionej przez stronę skarżącą, Sąd jest władny skontrolować zaskarżoną decyzję oraz poprzedzające ją postępowanie przed Dyrektorem WOW NFZ i pośrednio przed komisją konkursową, jedynie w zakresie bezpośrednio związanym z udziałem tego świadczeniodawcy w przedmiotowym postępowaniu. Ewentualne wady popełnione przy rozpatrywaniu pozostałych ofert mogą obecnie podlegać uwzględnieniu jedynie w drodze zastosowania sankcji, o jakiej mowa w art. 155 ust. 2 u.ś.o.z. (nieważność umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej), w przypadkach enumeratywnie w tym przepisie wskazanych. Natomiast w żaden sposób nie wpływają na sytuację prawną skarżącej, skoro, jak wynika z dyspozycji art. 154 ust. 7 zdanie pierwsze u.ś.o.z., w przypadku postępowań konkursowych takich, jak tu kontrolowane, w których zawiera się umowy z więcej niż jednym świadczeniodawcą na danym obszarze - ze skarżącym oferentem, którego interes prawny rzeczywiście doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad postępowania (np. w związku z niezasadnym odrzuceniem oferty), przeprowadza się odrębne postępowanie w trybie rokowań, bez wzruszania wcześniej ustalonych wyników konkursu.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie został naruszony interes prawny Skarżącej.

Wymagania dotyczące dokumentacji medycznej prowadzonej w postaci elektronicznej określone zostały w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej prowadzenia (Dz. U. z 2015 r. poz. 2069).

Skarżąca jak wynika z akt sprawy w załączeniu do oferty konkursowej złożyła oświadczenie z dnia (...) listopada 2017 r.

Zgodnie z dyspozycją § 81 ust. 1 tego rozporządzenia w przypadku, gdy do dokumentacji prowadzonej w postaci elektronicznej ma być dołączona dokumentacja utworzona w innej postaci, w tym zdjęcia radiologiczne lub dokumentacja utworzona w postaci papierowej, osoba upoważniona przez podmiot wykonuje odwzorowanie cyfrowe tej dokumentacji i umieszcza je w systemie informatycznym w sposób zapewniający czytelność, dostęp i spójność dokumentacji. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dokumentacja dostarczona przez pacjenta jest zwracana pacjentowi albo niszczona w sposób uniemożliwiający identyfikację pacjenta (§ 81 ust. 2).

W ocenie Sądu organ winien rozważyć brzmienie tego przepisu wraz z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 505, dalej jako: u.z.f.), zgodnie z brzmieniem których wykonywanie zawodu fizjoterapeuty polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w szczególności na:

1)

diagnostyce funkcjonalnej pacjenta;

2)

kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu fizykoterapii;

3)

kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu kinezyterapii;

4)

kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu masażu;

5)

zlecaniu wyrobów medycznych, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1844);

6)

dobieraniu do potrzeb pacjenta wyrobów medycznych;

7)

nauczaniu pacjentów posługiwania się wyrobami medycznymi;

8)

prowadzeniu działalności fizjoprofilaktycznej, polegającej na popularyzowaniu zachowań prozdrowotnych oraz kształtowaniu i podtrzymywaniu sprawności i wydolności osób w różnym wieku w celu zapobiegania niepełnosprawności;

9)

wydawaniu opinii i orzeczeń odnośnie do stanu funkcjonalnego osób poddawanych fizjoterapii oraz przebiegu procesu fizjoterapii;

10)

nauczaniu pacjentów mechanizmów kompensacyjnych i adaptacji do zmienionego potencjału funkcji ciała i aktywności.

Zgodnie z ust. 3 wymienionego wyżej przepisu za wykonywanie zawodu fizjoterapeuty uważa się również:

1)

nauczanie zawodu fizjoterapeuty oraz wykonywanie pracy na rzecz doskonalenia zawodowego fizjoterapeutów;

2)

prowadzenie prac naukowo-badawczych w zakresie fizjoterapii;

3)

kierowanie pracą zawodową osób wykonujących zawód fizjoterapeuty.

Organ winien uwzględnić w tym zakresie treść art. 4 ust. 2 wymienionej wyżej ustawy określając wymagania minimalne w zakresie kryterium rankingującego prowadzenia elektronicznej dokumentacji.

Rację należy przyznać stronie, że nie ustalono w toku postępowania dokładnego stanu faktycznego, a konkretnie czy i w jakim zakresie strona "prowadzi " elektroniczną dokumentację medyczną, zwłaszcza w odniesieniu do formularza ofertowego.

Zatem w ocenie Sądu, doszło również do naruszenia - w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, z późn. zm., zwanej dalej: k.p.a.) poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego, w zakresie spełniania przez Skarżącą wymogu prowadzenia elektronicznej dokumentacji medycznej wobec digitalizowania przez nią zdjęć RTG i zapisywania do formatu DICOM. Na tle ustalonego przez organ stanu faktycznego trudno stwierdzić jednoznacznie, czy strona nie może realizować wymagań określonych w rozdziale 9 § 80 pkt 6 i 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie rodzaju, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania tj. udostępnienia, w tym przez eksport w postaci elektronicznej dokumentacji albo części dokumentacji będącej formą dokumentacji określonej w rozporządzeniu w formacie XML i PDF i eksportu całości danych w formacie XML, w sposób zapewniający możliwość odtworzenia tej dokumentacji w innym systemie teleinformatycznym, a nadto w przypadku pozytywnego stanowiska co do realizacji wymogu prowadzenia elektronicznej dokumentacji medycznej przez skarżącą odniesienie do zmiany kryterium oceny oferty.

Marginalnie Sąd zauważa, że w aktach znajduje się "Protokół końcowy z negocjacji" z dnia (...) stycznia 2018 r., w którym złożone uwagi niejako przeczą umieszczonej poniżej tezie, że rozbieżność stanowisk oznacza, że oferta nie zostanie wybrana.

Skarżąca nie kwestionuje, że przedmiotowe postępowanie konkursowe dotyczyło powiatu (...).

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni poczynione wyżej rozważania, przy czym zobowiązany będzie, zgodnie z treścią powyższych przepisów do podjęcia wszelkich czynności procesowych niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy i jej załatwienia, które pozwolą ocenić, zgodnie z zasadą unormowaną w art. 80 k.p.a., czy Skarżąca zrealizowała wymóg prowadzenia elektronicznej dokumentacji medycznej i czy oraz w jakim zakresie miało to wpływ na ocenę końcową, a tym samym czy spełnione zostały wymogi stawiane w postępowaniu konkursowym.

Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję.

O kosztach postanowiono w oparciu o art. 200 wskazanej ustawy.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.