Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 28 listopada 2006 r.
III SA/Po 191/06

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska (spr.).

Sędziowie WSA: Małgorzata Górecka Katarzyna Wolna-Kubicka.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi J.R.T. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) sierpnia 2005 r. nr (...) w przedmiocie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych

I.

uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) kwietnia 2005 r., Nr (...);

II.

zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego J.R.T. kwotę 200,- (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych;

III.

stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.

Uzasadnienie faktyczne

Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją nr (...) z dnia (...).04.2005 r. odmówił przyznania J.T. płatności ONW na 2004 rok, działając na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273 ze zm.) oraz § 6 ust. 1 w zw. z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 73 z 2004 r., Nr 657 ze zm.).

W uzasadnieniu decyzji podniesiono, iż suma powierzchni działek, dla których wnioskowano o płatność z tytułu ONW jest mniejsza niż minimalna wymagana powierzchnia uprawniona do otrzymania płatności z tytułu ONW. Mogło to wynikać z tego, iż niektóre bądź nawet wszystkie działki zgłoszone do płatności nie leżą na obszarach ONW.

W odwołaniu od tego orzeczenia J.T. powołał się na argumentację dotyczącą niedobrowolnego zaliczenia od 1988 r. obszaru jego gospodarstwa rolnego do terenu miasta N. Wskazał też, iż właściciele sąsiadujących z nim nieruchomości otrzymują opłaty z tytułu ONW.

Dyrektor Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Oddziału Regionalnego decyzją nr (...) z dnia (...).08.2005 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podkreślił, iż płatności ONW są udzielane producentowi rolnemu wobec działek położonych na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Wskazane we wniosku grunty nie znajdowały się w załączniku nr 2 do rozporządzenia z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 73 z 2004 r., Nr 657 ze zm.). Należą one bowiem do obszaru miasta N., nie ujętego w powyższym zestawieniu.

W skardze na powyższe orzeczenie J.T. powołał się na swoje stanowisko zajmowane dotychczas w sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, powołując się na uzasadnienie swojej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga okazał się uzasadniona, albowiem zaskarżone orzeczenia organu II i I instancji ze względu na liczne uchybienia formalne nie powinny ostać się w obrocie prawnym.

W uzasadnieniu decyzji z dnia (...).04.2005 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówił przyznania J.T. płatności ONW na 2004 rok ze względu na to, iż suma powierzchni działek, dla których wnioskował on o płatność z tytułu ONW okazała się mniejsza niż minimalna wymagana powierzchnia uprawniona do otrzymania płatności z tego tytułu. Zdaniem organu mogło to wynikać z tego, iż niektóre bądź nawet wszystkie działki zgłoszone do płatności nie leżą na obszarach ONW. Z tego lakonicznego uzasadnienia wynika, iż oceny zasadności wniosku skarżącego dokonano pod kątem powierzchni zgłoszonych działek. Organ nie wyjaśnił jednak w żaden sposób o jaką minimalną powierzchnię uprawnioną do otrzymania płatności chodziło. Jedynie w podstawie prawnej orzeczenia powołał przepis § 2 rozporządzenia z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 73 z 2004 r., Nr 657 ze zm.) wskazujący jako warunek uzyskania płatności fakt posiadania przez producenta rolnego na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania działek rolnych o łącznej powierzchni minimum 1 ha.

Organ nie podał wobec tego najważniejszych motywów podjętego przez siebie rozstrzygnięcia. Stwierdził jedynie, że niedochowanie wymogu minimalnej wymaganej powierzchni może (a zatem wcale nie musi) wynikać z tego, iż niektóre, czy nawet wszystkie zgłoszone przez skarżącego działki nie są położone na terenach zaliczonych do obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Organ nie wskazał jednak, które konkretnie działki nie znajdują się na obszarach ONW i jakie zastosowano kryterium w celu dokonania ich klasyfikacji pod tym kątem.

Z tego względu należało uznać, iż decyzja organu I instancji naruszyła art. 8 k.p.a. nakazujący prowadzenie postępowania administracyjnego w sposób budzący zaufanie obywateli do organów państwa. Zgodnie bowiem z poglądem utrwalonym w orzecznictwie i doktrynie w przypadku wydawania decyzji administracyjnej dotyczącej ustalenia prawa konkretnego podmiotu do określonego świadczenia organ administracji winien prowadzić postępowanie w taki sposób, by z decyzji i jej uzasadnienia wynikało jasno, dlaczego podjęto takie, a nie inne rozstrzygnięcie. Szczególnie dotyczy to przypadku nieuwzględnienia żądania strony, kiedy to organ powinien przekonać ją w uzasadnieniu swojej decyzji, iż jej stanowisko zostało poważnie wzięte pod uwagę, a przyczyną rozstrzygnięcia niekorzystnego dla strony były istotne powody (zob. m.in. wyrok SN z 16 lutego 1994 r., sygn. akt III ARN 2/94, OSNP 1994/1/2 oraz WSA w Warszawie z 30 sierpnia 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 997/06). Orzeczenie organu I instancji naruszało ponadto przepis art. 107 § 3 k.p.a., ze względu na praktyczny brak uzasadnienia faktycznego i prawnego.

Dyrektor Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Oddziału Regionalnego w uzasadnieniu swojej decyzji podał inną przyczynę nieuwzględnienia przedmiotowego wniosku o płatności bezpośrednie. Nie odniósł się bowiem do kwestii powierzchni zgłoszonych działek, skupiając się na tym, iż płatności ONW mogą zostać udzielone tylko producentowi rolnemu wobec działek położonych na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, podczas gdy wskazane we wniosku grunty nie znajdowały się w załączniku nr 2 do powołanego powyżej rozporządzenia z dnia 14 kwietnia 2004 r.

Z analizy tego załącznika ("Wykaz obszarów ONW") wynika, iż do grupy obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania "ONW nizinne strefa II" zaliczono także w Województwie W. nieruchomości położone na terenie wiejskiej części gminy N. - kod statystyczny GUS 3015045 (jako gminy miejsko - wiejskiej). Organ odwoławczy nie odniósł się do tego faktu, poprzestając jedynie na stwierdzeniu, iż działki wskazane w przedmiotowym wniosku z (...).05.2004 r. (o numerach ewidencyjnych (...),(...) i (...)) położone w gminie N. nie zostały zaliczone według tego załącznika do obszarów ONW, albowiem znajdują się one na terenie samego miasta N. Organ nie wyjaśnił jednak w żaden sposób, na jakiej podstawie nie można było zakwalifikować przedmiotowych działek do strefy wiejskiej części gminy N. Nie powołał się w szczególności na jakiekolwiek dokumenty czy akty prawne z których wynikała konieczność traktowania spornych działek jako części terenu miasta N. Nie uzasadnił w ten sposób wystarczająco głównej przyczyny odmowy uwzględnienia wniosku skarżącego, dotyczącej kwestii położenia spornych nieruchomości na terenach ONW. Było to tym bardziej istotne, iż powierzchnia działek zgłoszonych we wniosku przekraczała wymagany próg minimalny - 1 ha.

Ze względu na brak podstawowych motywów rozstrzygnięcia w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego Sąd uznał, iż również to orzeczenie - ze względu na naruszenie przepisu art. 107 § 1 k.p.a. - nie poddaje się w istocie kontroli sądowej.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd stwierdził wydanie zaskarżonych decyzji z naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 8 i art. 107 § 3 k.p.a.), wobec czego orzekł o ich uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

O wstrzymaniu wykonania orzeczenia oraz o kosztach orzeczono na podstawie art. 152 i art. 200 powyższej ustawy.