III SA/Lu 345/17 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2585825

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 listopada 2018 r. III SA/Lu 345/17

UZASADNIENIE

Sentencja

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. o zmianę prawomocnego postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 września 2018 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: odmówić zmiany prawomocnego postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 września 2018 r., sygn. III SA/Lu 345/17.

Uzasadnienie faktyczne

W pismach z dnia 3 listopada 2017 r. i 29 maja 2018 r. skarżąca spółka wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zarządzeniem z dnia 13 lipca 2018 r. starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek spółki o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z powodu niezłożenia wniosku na urzędowym formularzu "PPPr". Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2018 r. sąd utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 13 lipca 2018 r.

Kolejnym wnioskiem o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu "PPPr" (nadanym w urzędzie pocztowym 24 lipca 2018 r.) skarżąca spółka zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek spółka podniosła, że została ograbiona przez stronę przeciwną, przy "pomocy WSA w Lublinie i NSA w Warszawie". Wskazała, że kapitał zakładowy spółki wynosi (...) zł, a strata za ostatni rok obrotowy (...) zł, natomiast rachunek bankowy spółki został zlikwidowany z powodu braku wpływów. Szczątkowe dane zawarte w urzędowym formularzu nie dawały podstaw do ustalenia rzeczywistej kondycji finansowej skarżącej spółki, dlatego pismem z dnia 6 sierpnia 2018 r. zobowiązano spółkę do złożenia dodatkowych dokumentów źródłowych. Wezwanie powyższe pozostało bez odpowiedzi, co uniemożliwiło referendarzowi ustalenie, jaka jest aktualna, rzeczywista sytuacja finansowa spółki. Wobec niewykazania przez spółkę, że znajduje się sytuacji uprawniającej do udzielenia prawa pomocy, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 27 września 2018 r. odmówił przyznania prawa pomocy. Ocenę wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy podzielił sąd, który postanowieniem z dnia 31 października utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 27 września 2018 r.

W piśmie z dnia 27 września 2018 r., które wpłynęło do sądu 2 października 2018 r., stanowiącym zażalenie na postanowienie sądu z dnia 29 sierpnia 2018 r. skarżąca spółka ponownie wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. We wniosku tym wskazała, że nastąpił wzrost zadłużenia spółki, brak dochodów, zrujnowanie spółki przez stronę przeciwną, ciężka choroba prezesa spółki, który nie jest w stanie wykupić przepisanych lekarstw, przez co jego stan zdrowia się pogarsza. W kolejnym zażaleniu z dnia 14 listopada 2018 r. na postawienie sądu z dnia 17 października 2018 r. skarżąca spółka złożyła wniosek o prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Uzasadniając wniosek spółka podała tą samą argumentację, co w zażaleniu z dnia 27 września 2018 r.

Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Wnioski skarżącej zawarte w zażaleniach z dnia 27 września 2018 r. i 14 listopada 2018 r. są kolejnymi wnioskami o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Pierwszy z nich (z dnia 27 września 2018 r.) został złożony podczas rozpoznawania wniosku spółki z dnia 24 lipca 2018 r., a więc w czasie toczącego się postępowania w przedmiocie prawa pomocy. Kolejny wniosek (z dnia 14 listopada 2018 r.) został złożony już po wydaniu przez sąd postanowienia z dnia 31 października 2018 r. utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 27 września 2018 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Zatem uprawomocnienie się postanowienia referendarza z dnia 27 września 2018 r., umożliwiło rozpoznanie dalszych kolejno złożonych przez skarżącą spółkę wniosków o przyznanie prawa pomocy.

Mając na uwadze przytoczone powyżej okoliczności, a także tożsamy z poprzednimi żądaniami spółki zakres wniosku o prawo pomocy (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata), kolejne żądania strony zawarte w pismach z dnia 27 września 2018 r. i 14 listopada 2018 r. należało potraktować jako wniosek o zmianę postanowienia referendarza sądowego z dnia 27 września 2018 r. Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej jako p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Zmiany stanu faktycznego lub prawnego uzasadniające zmianę lub uchylenie postanowienia w trybie art. 165 p.p.s.a., muszą dotyczyć okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy i uzasadniać zmianę lub uchylenie postanowienia. W przypadku spraw dotyczących prawa pomocy, zmiany te muszą dotyczyć pogorszenia sytuacji majątkowej i finansowej w stopniu, który by uzasadniał zmianę wydanego uprzednio postanowienia. W pismach z dnia 27 września 2018 r. i 14 listopada 2018 r. spółka powołuje się na te same okoliczności, które powołała we wniosku o prawo pomocy z dnia 24 lipca 2018 r. - zrujnowanie przez stronę przeciwną, zadłużenie spółki, brak dochodów. Okoliczności te były brane już pod uwagę przy ocenie wniosku z dnia 24 lipca 2018 r. Należy przy tym zwrócić uwagę, że strona nie nadal nie ujawniła konkretnych danych dotyczących jej sytuacji majątkowej i finansowej, do których wykazania była wzywana, a nienadesłanie dokumentów poświadczających tą sytuację było powodem odmowy przyznania prawa pomocy. Zatem skoro okoliczności powołane w pismach z dnia 27 września 2018 r. i 14 listopada 2018 r. były już brane pod uwagę przez referendarza sądowego i sąd przy ocenie wniosku z dnia 24 lipca 2018 r., to nie można przyjąć, aby obecnie świadczyły o pogorszeniu sytuacji spółki. Jeśli zaś chodzi o wskazaną w wymienionych pismach chorobę prezesa spółki, to należy stwierdzić, że okoliczność ta dotyczy osoby fizycznej reprezentującej spółkę, natomiast do zmiany postanowienia w przedmiocie prawa pomocy dla osoby prawnej jest wymagane pogorszenie sytuacji wnioskującej o tą pomoc spółki. Przytoczone w kolejnych wnioskach okoliczności nie są zatem nowymi okolicznościami faktycznymi, które miałyby wpływ na zmianę postanowienia o odmowie prawa pomocy.

Odstępując od zobowiązania strony wnioskującej o prawo pomocy do wypełnienia urzędowego formularza "PPPr", referendarz miał na uwadze to, że okoliczności, które spółka wskazuje w piśmie z dnia 28 września 2018 r. i 14 listopada 2018 r. zostały przez nią podane na druku "PPPr" z dnia 24 lipca 2018 r. Nowych okoliczności wymagających uprawdopodobnienia na formularzu "PPPr" strona zaś nie wskazała.

Z powyższych względów oraz na podstawie art. 165 i 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.