Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2078686

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 15 czerwca 2016 r.
III SA/Lu 321/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Tchórzewska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

G. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) r. utrzymującą w mocy decyzję z dnia (...) r., którą Naczelnik Urzędu Celnego wymierzył G. S. karę pieniężną za urządzenie gier na automatach poza kasynem gry w łącznej wysokości (...) zł.

W piśmie nadanym na adres Izby Celnej w dniu 23 maja 2016 r. skarżący zgłosił wniosek o wstrzymanie przez Sąd wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu wydania orzeczenia w sprawie przez sąd administracyjny stanowi formę tzw. ochrony tymczasowej, mającej na celu ochronę skarżącego przed potencjalnym zaistnieniem sytuacji, w której akt oceniony jako wadliwy przez sąd został już faktycznie wykonany, z czym wiążą się niekorzystne konsekwencje w postaci znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu.

Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd ocenia jedynie, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Twierdzenia powinny być poparte materiałem dowodowym. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego ocenę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04).

Podkreślić też należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku.

W ocenie Sądu, złożony w niniejszej sprawie wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżący nie wykazał, że zachodzi w stosunku do niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody materialnej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przede wszystkim uzasadnienie wniesionego w niniejszej sprawie wniosku ma w zakresie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., charakter ogólnikowy. Skarżący wskazuje jedynie, że w przypadku nieuwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sytuacja finansowa prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa ulegnie znacznemu pogorszeniu, co niechybnie spowoduje zagrożenie niewypłacalności, mając na względzie, że wobec skarżącego toczy się także postępowanie karnoskarbowe. Wniosek nie zawiera zaś w ogóle konkretnych danych dotyczących sytuacji finansowej skarżącego. Wbrew treści wniosku, skarżący nie dołączył do niego jakichkolwiek dokumentów obrazujących tę sytuację.

Bez wpływu dla rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pozostają argumenty kwestionujące zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. W świetle przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. zagadnienia należące do meritum sprawy rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją nie stanowią podstawy wstrzymania wykonania decyzji objętej skargą.

Wobec braku danych dotyczących aktualnej sytuacji skarżącego i możliwych zagrożeń wywołanych wykonaniem zaskarżonej decyzji, nie zachodzą podstawy do uznania, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać w stosunku do skarżącego skutki, którym przeciwdziałać ma instytucja wstrzymania wykonania decyzji, to jest, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji mógłby powodować niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, tym bardziej, że decyzja dotyczy należności pieniężnej.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie - na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. - odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.