Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi
z dnia 24 maja 2006 r.
III SA/Łd 166/06

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak.

Sędziowie WSA: Małgorzata Łuczyńska, Asesor Ewa Alberciak (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi M.P. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku przedemerytalnego postanawia: umorzyć postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) Wojewoda (...), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 10 ust. 4 pkt 2, art. 150a ust. 1-5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 ze zm.), w związku z art. 37j ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania M.P. od decyzji Starosty (...) z dnia (...) znak (...) o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego z dniem 20 grudnia 2005 r., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że M.P. w dniu 20 grudnia 2005 r. złożył do Powiatowego Urzędu Pracy w T. prośbę o przyznanie zasiłku przedemerytalnego na zasadach obowiązujących do dnia 31 grudnia 2001 r. w związku ze zmianą ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1366), która weszła w życie z dniem 1 listopada 2005 r. Po rozpatrzeniu wniosku Starosta Powiatu (...) decyzją z dnia (...) znak (...) odmówił przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego z dniem 20 grudnia 2005 r. Od powyższej decyzji M.P. złożył odwołanie, w którym podnosił, że posiada 35 letni staż pracy oraz ukończone 55 lat. Nigdy nie był zarejestrowany jako osoba bezrobotna, a od 1 sierpnia 1994 r. i nadal jest zatrudniony w Przedsiębiorstwie Produkcyjno-Handlowym A sp. z o.o. z siedzibą w A, Al. A 57.

Wojewoda (...) wskazał, że stosownie do treści art. 150a ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r. przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniła warunki do jego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 2. W tym przypadku prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego przysługuje za okres od dnia spełnienia warunków do jego nabycia określonych w ustawie, o której mowa w ust. 1, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., nie wcześniej jednak niż od dnia 1 stycznia 2002 r. z zastrzeżeniem ust. 4 (art. 150a ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy). Zgodnie zaś z art. 150a ust. 2 powołanej ustawy, prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. nie spełniła warunku posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, jeżeli w dniu 31 grudnia 2001 r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych i w wyniku zaliczenia okresu pobierania tego zasiłku do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego uzyskałby prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego.

Osobie, o której mowa powyżej, prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, o którym mowa w ust. 1, przysługuje od dnia złożenia wniosku o jego przyznanie, o ile w dniu jego złożenia spełnia warunki do nabycia tego prawa określone w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r. (art. 150a ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy). Zgodnie z art. 150a ust. 5 osoba, o której mowa w ust. 1 i 2, może złożyć wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego do dnia 28 lutego 2006 r., do właściwego dla jej miejsca zamieszkania powiatowego urzędu pracy.

Ponadto organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 37j ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2001 r. zasiłek przedemerytalny przysługiwał osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli: 1) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub 2) posiadała okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W art. 2 ust. 1 pkt 2 lit.a-j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu wskazano jakie warunki musiała spełnić osoba ubiegająca się o przyznanie statusu osoby bezrobotnej. Jednym z nich było niepozostawanie w zatrudnieniu i niewykonywanie innej pracy zarobkowej oraz dokonanie rejestracji we właściwym powiatowym urzędzie pracy.

Organ wyjaśnił, iż wymagany staż pracy - okres uprawniający do zasiłku ustalano na podstawie art. 24 ust. 1-4 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Zgodnie z powołanym przepisem, do tego okresu wlicza się m.in. okresy zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, nie podlega natomiast zaliczeniu okres pracy w gospodarstwie rolnym.

Zdaniem organu odwoławczego, obecna nowelizacja ma naprawić błąd ustawodawcy przy wprowadzaniu nowelizacji z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy (...) o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1793), przez który zostały naruszone interesy osób spełniających wówczas wszystkie warunki do uzyskania zasiłku (w szczególności warunek do uzyskania statusu i prawa do zasiłku).

Wojewoda (...) stwierdził, ustalając uprawnienia M.P. do zasiłku przedemerytalnego, że na dzień 31 grudnia 2001 r. nie był on osobą bezrobotną, gdyż w tym czasie był zatrudniony w Przedsiębiorstwie Produkcyjno-Handlowym A sp. z o.o. z siedzibą w T. Al. A 57. Potwierdza to zaświadczenie z dnia 15 grudnia 2005 r., z którego wynika, że skarżący od dnia 1 sierpnia 1994 r. do nadal jest zatrudniony w tym przedsiębiorstwie. M.P. nie spełniał więc podstawowego warunku określonego w art. 150a ust. 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w związku z art. 37j ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, tj. nie mógł legitymować się w tym czasie statusem osoby bezrobotnej, a tym bardziej posiadać prawa do zasiłku dla bezrobotnego. Z akt sprawy wynika ponadto, że skarżący na dzień 12 stycznia 2002 r. posiadał staż pracy wynoszący 34 lata 11 miesięcy 18 dni. Okresy zatrudnienia skarżącego ustalono na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy od: 1.09.1964 do 24 czerwca 1965 r. w Fabryce B s.a., 20 listopada 1967 r. do 31 lipca 1994 r. w Zakładach C, 1 sierpnia 1994 r. do 12 stycznia 2002 r. w PPHU. A (zatrudnienie trwa do nadal).

Organ odwoławczy wskazał, iż do wymaganego stażu pracy uprawniającego do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego nie można zaliczyć pracy M.P. w gospodarstwie rolnym rodziców. Okresy pracy lub innej działalności zaliczane do stażu zasiłkowego były wymienione enumeratywne w art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Przepis ten nie wymieniał pracy w gospodarstwie rolnym, jako okresu uprawniającego do przyznania prawa do zasiłku. Do stażu pracy nie zaliczono również zatrudnienia w okresie od 2 stycznia 1997 r. do 31 marca 1998 r. na 1/2 etatu w firmie D produkcja oświetlenia, gdyż okres ten przypadał na czas zatrudnienia w PPHU A, liczonym już do wymaganego stażu pracy.

Zdaniem Wojewody (...) M.P. nie mógł nabyć prawa do zasiłku przedemerytalnego na podstawie powołanych przepisów art. 150a ust. 1 i 2, gdyż nie spełniał żadnego z warunków określonych w powołanych przepisów. Na dzień 31 grudnia 2001 r. nie był osobą bezrobotną i nie pobierał zasiłku dla bezrobotnych, a ponadto do dnia 12 stycznia 2002 r. nie legitymował się stażem pracy wynoszącym 35 lat.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący wyjaśnił przyczyny wystąpienia z wnioskiem o przyznanie mu zasiłku przedemerytalnego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda (...) wnosił o jej oddalenie.

W dniu 5 maja 2006 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego cofające wniesioną skargę.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej (...). Przy czym, jak stanowi art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że Sąd bada legalność zaskarżonej do niego decyzji, a więc, czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji.

Nie zawsze zachodzi jednak konieczność merytorycznej kontroli zaskarżonego do Sądu aktu.

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Cofnięcie skargi jest więc czynnością procesową, przez którą skarżący rezygnuje z postępowania przed sądem administracyjnym, a tym samym z rozpoznania skargi.

W niniejszej sprawie, Sąd, uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie.