Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1788386

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 24 lipca 2015 r.
III SA/Kr 730/15

UZASADNIENIE

Sentencja

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. N. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi E. N. na decyzję Wojewody z dnia 22 kwietnia 2015 r. nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego świadczenia postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym i ustanowić dla niej radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych.

Uzasadnienie faktyczne

Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.

Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.

Objaśniając swoją sytuację rodzinną nie uwidoczniła kogokolwiek z kim pozostawałaby we wspólnym gospodarstwie domowym.

Określając swój majątek podała, że w jego skład wchodzi dom o powierzchni 700 m2 i nieruchomość rolna o powierzchni 40 arów stanowiące małżeńską wspólność majątkową z byłym mężem. Nadmieniła przy tej okazji, że z powodu złego zachowania byłego męża musiała wyprowadzić się i dlatego nie korzysta z majątku. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.

Swoje miesięczne dochody skarżąca oszacowała łącznie na 2100 zł wyjaśniają, że składa się na to 1900 zł jej dochodu z pracy i 200 zł alimentów od byłego męża.

Uzasadniając swoje starania nadmieniła, że od 2011 r. leczy się psychiatrycznie. Zdiagnozowano u niej depresję z lękami. Z uwagi na stan zdrowia nie jest w stanie bronić swoich interesów. Dlatego prosi o pełnomocnika na wynajęcie którego jej nie stać. Określając swoje wydatki wskazała, że za wynajem mieszkania płaci 800 zł, za prąd 97 zł, za wodę 27 zł, za kartę miejską 89 zł, za leki 94 zł, za telefon 59 zł. Wszystko ta razem wzięte daje łączną kwotę 1166 zł.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. b ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. W postępowaniu sądowoadministracyjnym przedmiot skargi opatrzono symbolem "6335" opisywanym przez załącznik nr 1 do zarządzenia Prezesa NSA z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych jako sprawa z zakresu zatrudnienia i spraw bezrobocia. W konsekwencji strona korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków.

Równocześnie godzi się zauważyć, że powyższe pozostaje bez wpływu na drugie z żądań skarżącej a mianowicie ustanowienia radcy prawnego. Zgodnie bowiem z aktualnymi poglądami doktryny sąd nie jest związany żądaniem strony zawartym we wniosku o przyznanie pomocy byleby tylko nie wyszedł ponad żądanie strony (por. komentarz J.P Tarno do art. 246 w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004). Logiczną konsekwencją przedstawionego stanu rzecz jest więc, że w sytuacji gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, sąd może przyznać jej to prawo w zakresie częściowym obejmującym tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 § 3 in fine p.p.s.a.). Oczywiście pod warunkiem, uprzedniego złożenia oświadczenia, którym strona wykaże, że nie jest wstanie ponieść opłat za jego czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Odnosząc te uwagi do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 p.p.s.a. wskazując na swój stan rodzinny, posiadany majątek, aktualną wysokość i źródło dochodów, ponoszone wydatki. Są one wystarczające do określenia możliwości płatniczych strony. Sytuacja skarżącej nie należy do najłatwiejszych. Z zasad doświadczenia życiowego wynika bowiem, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie skarżąca ma do dyspozycji po opłaceniu wykazanych stałych wydatków wystarczają na opędzenie podstawowych potrzeb. Okoliczność, że skarżąca wykazała pewien majątek nie zmienia tego spojrzenia. Nie można bowiem tracić z pola widzenia tej części jej wyjaśnień, gdzie podaje że z powodu złego zachowania męża musiała wyprowadzić się i nie korzysta z tego majątku. Należy więc przyjąć, ze możliwości rozdysponowania tym majątkiem są w przypadku skarżącej na chwile obecną mocno ograniczone z przyczyn faktycznych. Nie można też pomijać zasygnalizowanych przez skarżącą problemów zdrowotnych.

Biorąc to wszystko pod uwagę i przewidując minimalny koszt opłat za czynności radców prawnych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało ustanowić więc dla skarżącej radcę prawnego z urzędu, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego. W aktualnej sytuacji skarżąca nie jest bowiem w stanie bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania opłacić pełnomocnika z wyboru. Zarazem działanie takie stanowić będzie dla skarżącej pomoc, o którym to prawie traktują przepisy Oddziału 2 Rozdziału 3 Działu V ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.