Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 28 marca 2006 r.
III SA/Kr 357/04

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner.

Sędziowie: NSA Wiesław Kisiel sprawozdawca, WSA Tadeusz Wołek.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2006 r. sprawy ze skargi S. C. na decyzję (...) Komendanta Wojewódzkiego Policji w (...) z dnia (...) 2004 r. Nr: (...) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej skargę oddala.

Uzasadnienie faktyczne

W czasie kontroli drogowej przeprowadzonej przez funkcjonariusza Policji w dniu (...) 2003 r. na ul. (...) w (...) (protokół nr (...)) kierujący autobusem (...) M. A. oświadczył, że pojazd należy do S. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Usługi transportowe "(...)" w (...). M. A. okazał (1) wypis z licencji nr (...), wydanej przez Starostę (...) w dniu (...) 2003 r. (ważna do 2053 r.) na przewóz przez S. C. osób autobusem (karta nr (...)), (2) zezwolenie Marszałka Województwa (...) z dnia (...) 2002 r. nr (...) ważne do (...) 2003 r. dla P. K., na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym (karta nr (...)), jak również (3) rozkład jazdy nr (...), wydany w dniu (...) 2002 r., aktualizowany w (...) 2003 r. wydany temu samemu przedsiębiorcy P. K.

Pismem z dnia (...)2004 r. Dyrektor Departamentu Gospodarki i Infrastruktury Urzędu Marszałkowskiego Województwa (...) poinformował Komendanta Powiatowego Policji w (...), że na dzień kontroli w dniu (...) 2003 r. S. C. nie posiadał żadnych zezwoleń na wykonywanie przewozów regularnych na liniach komunikacyjnych. Nie mógł on prowadzić działalności na podstawie zezwolenia Marszałka Województwa (...) z dnia (...)2002 r. nr (...) na wykonywanie przez P. K. regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym, ponieważ zezwolenie to utraciło ważność w dniu (...) 2003 r.

Na podstawie powyższej dokumentacji sprawy Komendant Miejski Policji w (...) wydał w dniu (...)2004 r. decyzję nr (...), z powołaniem się na art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 z późn. zm.). W dniu (...) 2002 r. S. C. wykonywał regularny przewóz osób autobusem bez zezwolenia wymaganego ustawą, czym naruszył art. 18 ustawy o transporcie drogowym. Dlatego wymierzona mu została kara pieniężna w wysokości (...),- zł.

W swoim odwołaniu S. C. zarzucił organowi administracyjnemu pozbawienie możliwości korzystania z prawa strony udziału w postępowaniu. Podważył również zasadność wymierzenia mu kary, skoro przed dniem kontroli strona podjęła już starania o uzyskanie zezwolenia i taka pozytywna decyzja została wydana w dniu (...) 2004 r. W dniu kontroli strona dysponowała już uzgodnionym rozkładem jazdy. Usługi transportowe były przez stronę świadczone na trasie poprzednio obsługiwanej przez P.K., stosownie do zapotrzebowania pasażerów.

Załatwiając sprawę w II instancji (...) Komendant Wojewódzki Policji w (...) na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Art. 18 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym dopuszcza regularny transport osób wyłącznie na podstawie stosownego zezwolenia. Nie można wykonywać przewozów na podstawie zezwolenia dla innego przedsiębiorcy. W dniu kontroli S. C. nie posiadał zezwolenia i dlatego prawidłowo organ I instancji ustalił, że strona dopuściła się naruszenia prawa. Wysokość kary wyznaczona została w pkt 1.2.1. załącznika do ustawy o transporcie drogowym.

W skardze do sądu administracyjnego strona zarzuciła organom administracyjnym naruszenie w toku kontroli drogowej art. 55 ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym. Zdaniem strony przepis ten dopuszcza kontrolę drogową tylko w obecności przedsiębiorcy. M. A. kierujący autobusem w czasie kontroli, nie miał upoważnienia do reprezentowania przedsiębiorcy. Decyzja II instancji jest nieprawidłowa, albowiem organ II instancji nie ustosunkował się do zarzutów zawartych w odwołaniu. Kara jest nieadekwatna do istotnych okoliczności, skoro w dniu kontroli były już złożone wszystkie dokumenty wymagane dla wydania zezwolenia.

Odpowiadając na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie i odwołał się do swej wcześniejszej argumentacji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie

Nieprawidłowo strona oceniła prawne znaczenie dla niniejszej sprawy zezwolenia wydanego dla P. K. Decyzja ta nie tworzyła uprawnienia dla S. C., a co więcej - utraciła ona moc wiążącą jeszcze przed dniem przeprowadzenia kontroli. Dlatego prawidłowo organy administracyjne ustaliły, że w dniu (...) 2003 r. strona prowadziła przewóz osób bez wymaganego zezwolenia.

Całkowicie chybiony jest zarzut naruszenia w toku postępowania administracyjnego art. 55 ustawy o transporcie drogowym, skoro kontroli nie przeprowadzał Główny Inspektor Transportu Drogowego, lecz funkcjonariusz Policji działający w trybie art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym.

Specyfika kontroli drogowej została uwzględniona przez prawodawcę, który nakazał w art. 87 ustawy o transporcie drogowym aby kierujący pojazdem w czasie całej podróży posiadał przy sobie niezbędne dokumenty i okazał j w czasie kontroli. Ten przepis też został naruszony i stało się tak nie z powodu zaniedbania kierowcy, ale z braku takiego zezwolenia z przyczyn za które odpowiedzialność ponosi przedsiębiorca. Nie powinien był rozpoczynać świadczenia usług do czasu otrzymania zezwolenia.

Pozostałe ustalenia faktyczne, na jakich oparły się organy wydające decyzje administracyjne w niniejszej sprawie, nie zostały przez stronę Skarżącą w ogóle zakwestionowane.

Strona powoływała się w odwołaniu i w skardze na postępowanie toczące się w dniu przeprowadzenia kontroli, które zakończyło się jednak dopiero w dniu (...) 2004 r., tj. w 11/2 miesiąca po dniu kontroli. Tymczasem fakty te w niczym nie podważają skutków prawnych wykonywania przez stronę w dniu (...) 2003 r. transportu osób bez wymaganego zezwolenia, albowiem żadne złożenie wniosku o wydanie decyzji i żadne czynności ją poprzedzające nie zastępują końcowej decyzji. Rozstrzygające znaczenie ma jedynie fakt, że w dniu (...) 2003 r., gdy przeprowadzono kontrolę drogową, strona nie miała zezwolenia na wykonywany regularny przewóz osób autobusem.

Sąd dostrzega uchybienia proceduralne, jakich dopuścił się organ administracyjny działający w I instancji przez to, że po zakończeniu w (...) 2004 r. postępowania wyjaśniającego nie wyznaczył stronie terminu na zapoznanie się z materiałem dowodowym (art. 81 k.p.a.). Jednakże uchybienie to nie miało to wpływu na wynik sprawy i nie uzasadnia uwzględnienia skargi. Ani w odwołaniu, ani w skardze strona nie podważyła kluczowego w sprawie ustalenia faktycznego, tj. nie wykazała się zezwoleniem ważnym w dniu (...) 2003 r. Strona przedstawiła obszerne wyjaśnienia, które jedynie potwierdziły prawidłowość tego ustalenia faktycznego. Z tego zaś ustalenia faktycznego organy administracyjne wyprowadziły prawidłowy wniosek, że S. C. prowadził w dniu (...) 2003 r. działalność z naruszeniem zakazu art. 18 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, a to z kolei nakazało wymierzenie kary przewidzianej w art. 93 ust. 1 załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 z późn. zm.) w zw. z pkt 1.2.1. ustawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.nr 153, poz. 1270, zm. Dz. U. z 2004, nr 162, poz. 1692 i 2005, nr 94, poz. 788).