Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1788258

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 25 sierpnia 2015 r.
III SA/Kr 1943/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: WSA Maria Zawadzka.

Sędziowie WSA: Bożenna Blitek (spr.), Janusz Bociąga.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2015 r. sprawy ze skarg K. Ś. i K. K. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 października 2014 r. nr (...) z dnia 20 października 2014 r. nr (...) z dnia 20 października 2014 r. nr (...) z dnia 20 października 2014 r. nr (...) z dnia 20 października 2014 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia

I.

skargi oddala,

II.

przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata D. C. Kancelaria Adwokacka ul. (...) w K kwotę 600,00 (sześćset) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu K. Ś., podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania,

III.

przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz radcy prawnego S. P. Kancelaria Radcy Prawnego ul. (...) w K kwotę 600,00 (sześćset) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu K. K., podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu (...) 2014 r. Prezydent Miasta wydał postanowienia:

1.

nr (...) o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania K. Ś. zasiłku stałego w kwocie 529 zł,

2.

nr (...) o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania K. Ś. zasiłku okresowego w kwocie 456 zł,

3.

nr (...) o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania K. Ś. zasiłku celowego na żywność,

4.

nr (...) o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania K. Ś. zasiłku celowego na leki,

5.

nr (...) o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania K. Ś. zasiłku celowego na środki czystości i środki higieniczne.

Postanowienia te K. Ś. odebrał w dniu 22 sierpnia 2014 r., a K. K. odebrała je w dniu 26 sierpnia 2014 r.

W dniu 8 września 2014 r. (data prezentaty organu) K. Ś. i K. K. złożyli osobiście w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej zażalenia od powyższych postanowień Prezydenta Miasta z dnia (...) 2014 r.

W dniu 20 października 2014 r., na podstawie art. 134 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało postanowienia:

1.

nr (...), w którym stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia (...) 2014 r. nr (...),

2.

nr (...), w którym stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia (...) 2014 r. nr (...),

3.

nr (...), w którym stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia (...) 2014 r. nr (...),

4.

nr (...), w którym stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia (...) 2014 r. nr (...),

5.

nr (...), w którym stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia (...) 2014 r. nr (...).

Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Przepis ten, w myśl art. 144 k.p.a., ma zastosowanie również do zażaleń. Kolegium wskazało, że postanowienia Prezydenta Miasta z dnia (...) 2014 r. zostały odebrane przez K. Ś. w dniu 22 sierpnia 2014 r., a przez K. K. w dniu 26 sierpnia 2014 r. Natomiast zażalenie K. Ś. i K. K. złożyli osobiście w dniu 8 września 2014 r., a więc po terminie. Kolegium dodało, że K. Ś. i K. K. nie złożyli wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia i nie uprawdopodobnili, że uchybienie terminu nastąpiło bez ich winy.

Pismem z dnia 12 listopada 2014 r., uzupełnionym następnie pismami z dnia 8 i 23 grudnia 2014 r., K. Ś. wniósł skargi na powyższe postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego zarzucając im rażące naruszenie prawa i Konstytucji.

Skargi na powyższe postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosła również K. K., która w piśmie z dnia 17 listopada 2014 r. także podniosła zarzut rażącego naruszenia prawa i Konstytucji.

W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skarg.

W pismach z dnia 21 sierpnia 2015 r. (data prezentaty Sądu) pełnomocnik K. K. wniósł o uchylenie zaskarżonych postanowień. Pełnomocnik skarżącej wskazał, że zaskarżonymi postanowieniami Kolegium stwierdziło niedopuszczalność odwołania od decyzji MOPS-u z tego powodu, że jak wynika z akt sprawy zaskarżone decyzje nie zostały wydane. Pełnomocnik K. K. stwierdził, że w stosunku do skarżącej wydano wiele decyzji, które ona kolejno zaskarżała. Dlatego też pełnomocnik skarżącej uważa, że w sytuacji gdy z treści odwołania wynika, że odwołała się ona od niewydanej decyzji, a w niosek taki wyprowadza się jedynie ze znaku decyzji podanego w odwołaniu, to organy obu instancji winny były wezwać skarżącą do sprecyzowania, czy podany przez nią znak decyzji jest prawidłowy, czy też dopuściła się ona przeoczenia lub pomyłki, którą w następstwie jej wykrycia chciałaby poprawić i usunąć. Zdaniem pełnomocnika skarżącej, odmienne postępowanie organów I i II instancji wydaje się nieuzasadnione i doprowadziło do niemożliwości zaskarżenia decyzji przez skarżącą, albowiem termin do wniesienia odwołania z prawidłowo podanym numerem decyzji już upłynął.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi - zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Mając na względzie powyższe przesłanki kontroli Sąd badając zaskarżone postanowienia uznał, że skargi K. Ś. i K. K. nie zasługują na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienia wydane zostały zgodnie z obowiązującym prawem.

Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie są postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 października 2014 r., w których stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia zażaleń na postanowienia Prezydenta Miasta z dnia (...) 2014 r.

Zgodnie z treścią art. 141 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.):

"Art. 141. § 2. Zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie."

Warunkiem zatem skutecznego wniesienia zażalenia jest zachowanie ustawowego terminu do jego wniesienia. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność zażalenia, czego następstwem jest ostateczność postanowienia. Organ odwoławczy jest zatem obowiązany w postępowaniu wstępnym zbadać, czy zażalenie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Podkreślić również należy, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i niezależną od uznania organu odwoławczego. W razie bowiem jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydać postanowienie o uchybieniu terminu przewidziane w art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu, stanowi jego uchybienie.

Jak wynika z adnotacji znajdujących się na postanowieniach Prezydenta Miasta z dnia (...) 2014 r. skarżący odebrali je osobiście: K. Ś. w dniu 22 sierpnia 2014 r., a K. K. w dniu 26 sierpnia 2014 r. (k. 1546-1550 akt administracyjnych). W postanowieniach tych skarżący zostali prawidłowo pouczeni, że mogą wnieść na nie zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 7 dni od daty doręczenia tych postanowień. Termin do wniesienia zażaleń upływał w dniu 29 sierpnia 2014 r. (dla K. Ś.) i w dniu 2 września 2014 r. (dla K. K.). Natomiast skarżący złożyli bezpośrednio w organie I instancji w dniu 8 września 2014 r. pismo z tej samej daty zatytułowane "Odwołanie od Decyzji MOPS", którego treść sprowadzała się do wskazania wielu numerów spraw, a wśród nich numerów postanowień Prezydenta Miasta z dnia (...) 2014 r. Trafnie zatem organ odwoławczy uznał powyższe pismo za zażalenia na ww. postanowienia organu I instancji i stwierdził, że zażalenia te zostały wniesione z uchybieniem 7-dniowego terminu do jego wniesienia.

Należy zatem stwierdzić, że zaskarżone postanowienia są zgodne z prawem, a zatem skargi jako nieuzasadnione należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala - jak w pkt I wyroku.

O wynagrodzeniu wyznaczonego dla K. Ś. adwokata, mając na względzie nakład pracy, orzeczono w pkt II wyroku na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z art. 206 p.p.s.a., określając jego wysokość na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 z późn. zm.).

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej K. K. z urzędu Sąd, mając na względzie treść pism pełnomocnika, orzekł w pkt III wyroku na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z art. 206 p.p.s.a., określając ich wysokość na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490 z późn. zm.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.