III SA/Kr 1448/14 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - OpenLEX

III SA/Kr 1448/14 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1677479

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 kwietnia 2015 r. III SA/Kr 1448/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki.

Sentencja

Kraków, dnia 8 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Ś. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi K. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 czerwca 2014 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia ustanowić dla K. Ś. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Uzasadnienie faktyczne

K. Ś. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 czerwca 2014 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

W dniu 23 września 2014 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 24 października 2014 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie umorzył postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych oraz oddalił wniosek o ustanowienie adwokata.

Od powyższego zarządzenia K. Ś. wniósł sprzeciw.

Na wezwania Sądu skarżący uzupełnił w terminie braki formalne wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz sprzeciwu od ww. postanowienia referendarza sądowego.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

W związku z powyższym, na skutek prawidłowo wniesionego przez skarżącego sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 24 października 2014 r., zarządzenie to utraciło moc, a sprawa podlega ponownemu rozpoznaniu przez Sąd.

I. W odniesieniu do żądania K. Ś. o zwolnienie od kosztów sądowych, Sąd informuje, że skarżący jest od nich zwolniony z mocy ustawy. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Wobec powyższego faktu, orzekanie w tym zakresie było bezprzedmiotowe.

II. W odniesieniu do żądania ustanowienia adwokata, Sąd ustalił, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z urzędu znana jest Sądowi sytuacja finansowa skarżącego, bowiem w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1253/14 skarżący został wezwany pismem z dnia 27 listopada 2014 r. do uzupełnienia tożsamego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez:

1.

wskazanie:

a)

danych dotyczących jego stanu rodzinnego (osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym),

b)

danych dotyczących majątku skarżącego oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym,

c)

danych dotyczących miesięcznych dochodów oraz wydatków skarżącego oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym,

II.

przedłożenie:

a)

zaświadczenia z właściwego urzędu pracy o przyznaniu skarżącemu statusu osoby bezrobotnej,

b)

kopii decyzji o przyznaniu zasiłków skarżącemu lub członkom jego rodziny,

c)

dokumentów obrazujących wysokość ponoszonych przez skarżącego miesięcznych wydatków na utrzymanie rodziny, w tym o wysokość opłat za czynsz, energię elektryczną, gaz lub inne opłaty (faktury, paragony, druki opłat),

2.

uzasadnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wskazanie faktów, z których wynika, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata.

W odpowiedzi na powyższe, K. Ś. przedstawił m.in. kserokopię zaświadczenia Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, z którego m.in. wynika, że skarżący objęty jest pomocą w formie zasiłku stałego w wysokości 529 zł, zasiłku okresowego w wysokości 106,50 zł miesięcznie oraz zasiłków celowych.

Na podstawie innych dołączonych do odpowiedzi dokumentów Sąd ustalił, że skarżący zalega z opłatą za bezumowne korzystanie z lokalu mieszkalnego w kwocie 21.851,48 zł, ponosi wydatki na energię elektryczną i leki w łącznej wysokości ok. 300 zł miesięcznie.

Wobec powyższych okoliczności uznać należało, że skarżący wykazał dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z informacji będących w posiadaniu Sądu wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, zajmuje bezumownie lokal z zasobów komunalnych, z którego korzystają regularnie jego dwaj synowie, a jego dochód stanowią zasiłki stały i okresowy wysokości 635,50 zł oraz zasiłki celowe. Skarżący posiada zadłużenie względem Gminy z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego w wysokości ok. 22.000 zł.

Ocena sytuacji bytowej skarżącego K. Ś. pozwala na przyjęcie, że przy wykazanym dochodzie oraz jego aktualnych możliwościach płatniczych, nie byłby on w stanie udźwignąć ciężaru wydatków na pokrycie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika bez ryzyka poważnego uszczerbku. W realiach ekonomicznych gospodarstwa domowego skarżącego, wydatek tego rodzaju godziłby w podstawy egzystencji rodziny.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) postanowił jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.