Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1749809

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 18 czerwca 2015 r.
III SA/Gl 673/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.).

Sędziowie WSA: Barbara Orzepowska-Kyć, Małgorzata Herman.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" S.A. w D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie podatku akcyzowego postanowił:

1)

umorzyć postępowanie sądowe;

2)

zwrócić stronie skarżącej wpis w wysokości 5.836 zł (słownie: pięć tysięcy osiemset trzydzieści sześć złotych).

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z (...) r. pełnomocnik firmy "A" S.A. z siedzibą w D. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z (...) r., nr (...), utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z (...) r. nr (...) odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym i zwrotu podatku za marzec 2007 r. w kwocie (...) zł.

Postanowieniem z 5 sierpnia 2013 r. Sąd zawiesił postępowanie sądowe, po czym podjął je 1 kwietnia 2015 r.

Pismem z (...) r. pełnomocnik cofnął skargę.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności.

Z powyższego uregulowania wynika, że skarżący może rozporządzać skargą, co oznacza, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego cofając skargę.

W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi stanowi wyraz rezygnacji strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym (por. B. Dauter (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159).

Z powołanego art. 60 p.p.s.a. wynika, że Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia jedynie w określonych granicach. Sąd ten bowiem musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności organów administracji dotknięte wadą nieważności. Tok postępowania sądowego po cofnięciu skargi nie leży zatem w pełni w dyspozycji strony, lecz zależy od wyników dokonanej przez Sąd merytorycznej oceny we wskazanym zakresie. Ratio legis tego rozwiązania wiąże się z umożliwieniem wyeliminowania z obrotu prawnego aktów objętych wadą rażącego naruszenia prawa i nieuznaniem za skuteczne tych czynności, które mają na celu wywołanie skutku niezgodnego z prawem.

Po zbadaniu niniejszej sprawy Sąd uznał, że zasadny jest pogląd strony skarżącej co do tego, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne, albowiem nie zachodzą przesłanki negatywne określone w art. 60 p.p.s.a., dlatego - stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowiącego, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę - orzekł jak w punkcie 1. postanowienia.

Zgodnie zaś z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanego przepisu Sąd orzekł jak w punkcie 2. postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.