III SA/Gd 90/19 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2641456

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 kwietnia 2019 r. III SA/Gd 90/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na czynność Prezydenta Miasta z dnia 21 czerwca 2002 r., nr (...) w przedmiocie wymiany prawa jazdy postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na czynność Prezydenta Miasta z 21 czerwca 2002 r. w przedmiocie wymiany prawa jazdy wniósł P. G.

Z uwagi na wątpliwości co do przedmiotu zaskarżenia, wynikające z uzasadnienia skargi, zarządzeniem z dnia 18 lutego 2019 r., przewodniczący wydziału wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez udzielenie informacji na piśmie w 2 egzemplarzach, czy przedmiotem zaskarżenia jest czynność Prezydenta Miasta z dnia 21 czerwca 2002 r. w przedmiocie wymiany prawa jazdy nr (...) - a jeśli nie, to należało jednoznacznie wskazać, co jest przedmiotem zaskarżenia, podać numer i datę zaskarżonej decyzji lub czynności w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarżący w swym piśmie datowanym 18 marca 2019 r. podtrzymał określenie przedmiotu skargi jako czynności Prezydenta Miasta z dnia 21 czerwca 2002 r.

Z akt administracyjnych wynika, że 21 czerwca 2002 r. wydano skarżącemu prawo jazdy, co potwierdził własnoręcznym podpisem.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.) obowiązującej w określonej powyżej dacie, skargę wnosiło się bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a w innych przypadkach w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu aktu lub innej czynności organu uzasadniającej wniesienie skargi.

Zatem termin do wniesienia skargi na kwestionowaną czynność upłynął skarżącemu w dacie 21 lipca 2002 r.

Podkreślenia wymaga, że rzeczą sądu administracyjnego w obecnym stanie prawnym jest orzekanie w sprawach skarg na konkretne akty lub czynności wymienione w art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.").

Dlatego też ustawodawca w art. 57 § 1 p.p.s.a. nałożył na stronę skarżącą obowiązek wskazania w skardze zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Sąd administracyjny nie może rozpoznać skargi na inny akt lub decyzję niż przedmiot zaskarżenia określony w skardze, gdyż wykroczyłby w ten sposób poza granice sprawy, naruszając tym samym art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd pozostawał zatem związany określeniem przedmiotu zaskarżenia określonym przez stronę skarżącą. Sąd administracyjny nie jest także uprawniony, by samodzielnie poszukiwać sposobu rozwiązania problemu prawnego strony, w oderwaniu od konkretnego przedmiotu zaskarżenia, wskazanego przez stronę.

Konsekwencją wniesienia skargi po upływie terminu jest stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jej odrzucenie.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.