Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2016189

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku
z dnia 31 marca 2016 r.
III SA/Gd 69/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 listopada 2015 r. nr (...) w przedmiocie długu celnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

M. H. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 listopada 2015 r., nr (...) utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 13 listopada 2014 r., którą to organ określił dług celny w wysokości 26.937 zł.

Pismem z dnia 17 marca 2016 r. skarżący na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W uzasadnieniu wskazał, że ma na utrzymaniu rodzinę, a jego jedynym źródłem dochodów jest zatrudnienie w firmie "A" Sp. z o.o. w S., gdzie średnio za okres ostatnich 3 miesięcy jego wynagrodzenie wynosiło 4.057 zł brutto. Nadto wyjaśnił, iż ponosi duże koszty utrzymania domu, spłaca co miesiąc raty kredytu hipotecznego. Połowa jego wynagrodzenia jest potrącana na poczet spłaty zaległości celnych oraz podatku VAT skarżonych przez niego decyzji. Sytuacja ta w konsekwencji doprowadziła do utraty jego płynności finansowej.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Stosownie do powyżej wskazanej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu.

Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę.

W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem skarżący nie powołał się na żadne przesłanki, które pozwalałyby Sądowi zastosować art. 61 § 3 p.p.s.a.

W orzecznictwie i literaturze podkreśla się, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) pozwalających wywieść, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Obowiązkiem strony jest więc poparcie wniosku twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, aby okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania wspomnianego aktu lub czynności występowały w sprawie - Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 11 marca 2016 r., II FSK 402/16, z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07; z dnia 29 maja 2009 r., I FZ 148/09; z dnia 10 grudnia 2010 r., II FZ 536/10; z dnia 1 marca 2011 r., II FZ 17/11, z dnia 11 marca 2016 r., II FSK 402/16 - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie skarżący nie przedstawił konkretnych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Kondycja finansowa skarżącego nie jest w tym przypadku wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania decyzji z dnia 26 listopada 2015 r. Tymi przesłankami są bowiem zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem decyzji. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji, nawet przy istnieniu trudnej sytuacji materialnej i rodzinnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.