Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku
z dnia 12 lutego 2009 r.
III SA/Gd 481/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na działalność Gminy Miasta w przedmiocie odmowy przywrócenia oprawy świetlnej postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

W przedmiotowej sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniósł J.K. wskazując, że zaskarżeniu poddaje działalność Gminy Miasta w zakresie części zadania inwestycyjnego realizowanego w obrębie sięgacza ul. (...) w G. od nr (...) do nr (...). Zdaniem skarżącego istota wniesionej skargi dotyczy tylko oświetlenia tj. kwestii przywrócenia oprawy świetlnej na skrzyżowaniu przy wlocie do sięgacza na wysokości nr (...) przy ul. (...).

W uzasadnieniu skargi wskazano, że przedmiotowa oprawa istniała od 1972 r. do 2004 r. kiedy to została - na żądanie Gminy Miasta - zdemontowana przez "A" Sp. z o.o. w S.

W ocenie skarżącego zdjęcie oprawy odbyło się z naruszeniem postanowień zawartych w uprzednio wydanych decyzjach (m.in. pozwoleniu na budowę), które zobowiązywały inwestora do wykonania zadania inwestycyjnego zgodnie z projektem. Gmina wydając decyzje na rzecz inwestora tj. "A", sama winna je respektować.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż skarga została wniesiona z naruszeniem art. 53 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. że skarżący wniósł ją bez wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, a w konsekwencji tego nie zachował terminów do wniesienia skargi.

W piśmie z dnia 17 stycznia 2009 r. skarżący wskazał, że wezwał Gminę do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 15 września 2008 r., na które otrzymał odpowiedź udzieloną pismem z dnia 17 września 2008 r.

W kolejnym piśmie z dnia 5 lutego 2009 r. skarżący wskazał, że w czasie, w którym upłynął termin do wniesienia skargi był chory i przebywał w szpitalu, na co załączył dowody w postaci odpowiednich zaświadczeń.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Kwestie związane z planowaniem oświetlenia miejsc publicznych i dróg znajdujących się na terenie gminy należą do zadań własnych gminy.

Stanowi o tym wprost art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625 ze zm.). Nadto, zgodnie z art. 18 ust. 2 ww. ustawy realizacja zadań w przedmiotowym zakresie następuje zgodnie z polityką energetyczną państwa, miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego albo ustaleniami zawartymi w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.

Szczegółowo zagadnienia oświetlenia dróg gminnych określa treść § 109 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz. 430).

Jest to zatem materia określona obowiązującymi przepisami prawa.

Nie mniej jednak żądanie skarżącego wystosowane w stosunku do Gminy a mające za przedmiot brak działań polegających na przywróceniu jednej oprawy świetlnej na ulicy (...) nie ma znaczenia z punktu widzenia prawa administracyjnego.

Nie może być tym samym podstawą skargi poddanej kognicji sądu administracyjnego.

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został bowiem określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z kolei w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1)

decyzje administracyjne;

2)

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3)

postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4)

inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5)

akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6)

akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7)

akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8)

bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4.

Z ww. przepisów wynika wprost, że właściwość sadów administracyjnych (inaczej niż właściwość sądów powszechnych) nie została określona za pomocą klauzuli generalnej.

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje bowiem orzekanie w sprawach skarg ściśle przez ustawę określonych.

Z kolei z faktu, że zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty - w tym w zakresie oświetlenia dróg gminnych - należy do obowiązkowych zadań własnych gminy nie można wyprowadzać wniosku o istnieniu po stronie mieszkańca gminy swego rodzaju "roszczenia", którego realizacja następowałaby przed sądem administracyjnym.

Montaż ulicznych opraw oświetleniowych inaczej niż na przykład umieszczenie znaku drogowego nie jest bowiem tzw. czynnością materialno - techniczną o jakiej mowa w pkt 4 § 2 art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. w tej materii postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 stycznia 2006 r., sygn akt. IV SA/GL 734/05, dostępne: baza orzeczeń NSA).

W stanie faktycznym niniejszej sprawy nie można także mówić o bezczynności organów administracji publicznej polegającej na niezamontowaniu oprawy świetlnej w miejscu wskazanym przez skarżącego. Skarga na bezczynność jest bowiem dopuszczalna w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (zob. A. Kabat (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 30).

W wyżej wskazanych realiach sprawy skarga wniesiona do sądu administracyjnego jako nie podlegająca właściwości tego sądu podlegać musi odrzuceniu w oparciu o dyspozycję art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym Sąd orzekł jak w sentencji.

Na marginesie należy jednak zwrócić uwagę, iż żądanie skarżącego dotyczące czynności organu wykonawczego Gminy, tj. Prezydenta Miasta winno być ocenione w postępowaniu o którym mowa w Dziale VIII k.p.a, przed organem rzeczowo właściwym. Konstatacja taka jest uzasadniona z uwagi na znajdujące się w aktach sprawy pismo Wojewody z dnia 10 lipca 2008 r. (...) dotyczące przekazania skargi, o której mowa w Dziale VIII k.p.a. Przewodniczącemu Rady Miasta.