Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1663659

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 29 lipca 2010 r.
III KO 62/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Ewa Strużyna (sprawozdawca).

Sentencja

Sąd Najwyższy - Izba Karna w Warszawie na posiedzeniu Sędziowie: Sędzia SN Przemysław Kalinowski Sędzia SN Dorota R. po rozpoznaniu wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w L. z dnia 24 maja 2010 r., sygn. akt III K 324/10 o przekazanie sprawy J. oskarżonego o popełnienie przestępstw określonych w art. 197 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 207 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu

postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w L.

Uzasadnienie faktyczne

Wniosek Sądu Rejonowego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu jest zasadny. Osobą pokrzywdzoną, a zarazem oskarżycielem posiłkowym w sprawie jest osoba zatrudniona w jednym z wydziałów karnych Sądu Rejonowego właściwego miejscowo. Fakt ten może wywierać wpływ na swobodę orzekania i stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny. Należy dodać, że subiektywne przekonanie o możliwości wpływu powiązania służbowego pokrzywdzonej z Sądem właściwym, wyraża także oskarżony.

Ponieważ w tej sytuacji dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia wyłączenie Sądu właściwego od rozpoznania przedmiotowej sprawy, dlatego Sąd Najwyższy, orzekając w trybie art. 37 k.p.k., postanowił jak na wstępie.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.