III KO 57/20 - Postanowienie Sądu Najwyższego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3160490

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2020 r. III KO 57/20

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Igor Zgoliński.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie T. J., oskarżonego z art. 107 § 1 k.k.s. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 września 2020 r. inicjatywy przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w R. z dnia 24 lutego 2020 r., sygn. akt II K (...),

na podstawie art. 37 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s Postanowił:

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.

Uzasadnienie faktyczne

Sąd Rejonowy w R. wystąpił w trybie art. 37 k.p.k. o przekazanie sprawy określonemu powyżej innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W niniejszej sprawie przejawiać się ono ma w potrzebie merytorycznego jej rozpoznania, co - z uwagi na stan zdrowia oskarżonego - nie mogło dotychczas nastąpić. T. J. cierpi na szereg poważnych schorzeń, które czasowo wykluczały jego zdolność do uczestniczenia w rozprawie, co implikowało konieczność zawieszenia postępowania. Obecnie powodują, że nie może stawić się przed sądem właściwym, położonym od miejsca zamieszkania oskarżonego w znacznej odległości, gdyż przeciwskazane jest odbywanie przez oskarżonego dłuższych podróży (opinia biegłego lekarza).

Powyższy postulat zasługiwał na uwzględnienie. Okoliczności zaprezentowane przez Sąd Rejonowy w R. uzasadniały przekazanie sprawy na podstawie art. 37 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. Wystąpiła tu bowiem podstawa do uznania, że w przypadku pozostawienia sprawy do rozpoznania Sądowi właściwemu miejscowo dobro wymiaru sprawiedliwości byłoby zagrożone. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego (zob np. postanowienia: z dnia 7 sierpnia 2019 r., IV KO 86/19, LEX nr 2749739; z dnia 14 stycznia 2020 r., V KO 105/19, LEX nr 2772524), postrzegać je w tym wypadku należy w kontekście dążenia, poprzez zapewnienie odpowiednich warunków procedowania z udziałem oskarżonego, do rozstrzygnięcia kwestii jego odpowiedzialności karnej w rozsądnym terminie (art. 2 § 1 pkt 4 k.p.k.).

Z dołączonej do akt sprawy dokumentacji medycznej, a także powołanej przez Sąd Rejonowy w R. kopii aktualnej opinii sporządzonej do sprawy II Ko (...) Sądu Rejonowego w C. (k. 91-95) wynika, że u oskarżonego zdiagnozowano wiele przewlekłych schorzeń, które aczkolwiek generalnie nie wykluczają jego stawiennictwa przed sądem, to jednak stanowią przeciwskazanie do uczestniczenia w rozprawie głównej przed Sądem właściwym miejscowo. Niewskazane jest bowiem odbywanie przez niego dłuższych podróży, a z tym niewątpliwie wiązałoby się pokonanie odległości z miejsca zamieszkania oskarżonego, tj. K. do Sądu Rejonowego w R.

W tych realiach procedowanie przez Sąd Rejonowy w R. jest niemożliwe, a wobec faktu, że gwarantem sprawnego osądzenia sprawy jest jej przekazanie do rozpoznania Sądowi wskazanemu w części dyspozytywnej, celowym było zastosowanie instytucji przewidzianej w art. 37 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.