Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1811115

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu
z dnia 4 września 2015 r.
II SO/Op 38/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Referendarz sądowy Violetta Radecka.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu po rozpoznaniu w dniu 4 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 czerwca 2015 r., nr (...) w przedmiocie prawa pomocy w sprawie zasiłku celowego w ramach programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" postanawia:

1.

umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych,

2.

ustanowić T. R. radcę prawnego.

Uzasadnienie faktyczne

T. R., złożył osobiście w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 5 sierpnia 2015 r., wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu oraz zwolnienia od kosztów sądowych. Z formularza wniosku wynika, że wnioskodawca domaga się udzielenia pomocy w związku z wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, decyzją z dnia 26 czerwca 2015 r., nr (...), której odpis na żądanie Sądu, został nadesłany przez organ do akt sądowych niniejszej sprawy. Uzasadniając swoje żądanie wnioskodawca wskazał na złą sytuację finansową, spowodowaną całkowitą jego niezdolnością do pracy zarobkowej i samodzielnej egzystencji, a także niskim dochodem, którego źródłem jest jedynie renta inwalidzka. Rentę tę pobiera m.in. z powodu: niedowładu kończyn dolnych, epi (padaczka), wady wzroku oraz choroby wieńcowej. Podniósł także, że pobierane świadczenie rentowe nie starcza mu na pokrycie wszystkich niezbędnych wydatków, w tym opłat za media lokalowe, do tego stopnia, że wobec wnioskodawcy została orzeczona i przeprowadzona eksmisja do lokalu socjalnego. Wnioskodawca podkreślił, że niezbędna jest mu pomoc fachowego pełnomocnika w celu wniesienia profesjonalnie sporządzonej skargi. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że jest osobą samotnie gospodarującą; posiada mieszkanie socjalne z zasobów Gminy o powierzchni 53,7 m2. Jedynym jego źródłem utrzymania jest renta inwalidzka z ZUS i dodatek pielęgnacyjny w łącznej wysokości 1.278,78 zł brutto miesięcznie; a po potrąceniach - 648,40 zł netto. Wnioskodawca nie wskazał żadnych innych źródeł dochodu, ani składników majątkowych będących jego własnością. Do akt sprawy dołączył zaświadczenie ZUS Inspektorat w (...) z dnia 27 lipca 2015 r., z którego wynika między innymi, że w miesiącach czerwcu i lipcu 2015 r., wnioskodawca pobierał rentę w wysokości 1070,61 zł i dodatek pielęgnacyjny w wysokości 208,17 zł; wysokość świadczeń netto wyniosła: 648,40 zł.

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - zwanej dalej w skrócie: "p.p.s.a." zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Skoro T. R., z mocy samej ustawy p.p.s.a., jako osoba zamierzająca skarżyć decyzję dotyczącą zasiłku celowego, została zwolniona z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, to postępowanie z jego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe i należało je umorzyć, co orzeczono w pkt I sentencji. Podstawę rozstrzygnięcia stanowią przepisy art. 249a § 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., stosownie do których, referendarz sądowy wydaje na posiedzeniu niejawnym postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono zbędne.

Przepis art. 245 p.p.s.a. określa, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a także w zakresie częściowym, obejmującym m.in. tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Wnioskodawca jak wyżej wykazano, został z mocy samej ustawy p.p.s.a. zwolniony od kosztów sądowych, zatem jego wniosek o udzielenie prawa pomocy należało rozpatrzyć jako wniosek w zakresie częściowym, obejmujący wyłącznie ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Stosownie więc do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., powinien wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Uzasadnienie prawne

Uwzględniając powyższe wywody referendarz zważył, że źródłem dochodu wnioskodawcy, który to dochód kształtuje się na poziomie 648,40 zł netto miesięcznie, jest jedynie renta inwalidzka i dodatek pielęgnacyjny. Dane te, potwierdza złożone do akt zaświadczenie ZUS oraz odpis zaskarżonej decyzji. W związku z tymi ustaleniami, mając na uwadze sytuację majątkową wnioskodawcy oraz jego zły stan zdrowia, referendarz ocenił, że T. R. może mieć trudności z wygospodarowaniem środków na opłacenie pełnomocnika z urzędu, bez uszczerbku swojego koniecznego utrzymania, a zatem spełnia przesłankę do przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym. Orzekający postanowił w związku z tym przyznać wnioskodawcy prawo pomocy w tym zakresie i ustanowić dla niego radcę prawnego z urzędu.

Mając na względzie powyższe referendarz sądowy, działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., uznał o konieczności ustanowienia wnioskodawcy radcy prawnego i orzekł, jak w punkcie II sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.