Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1484423

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 15 lipca 2014 r.
II SO/Lu 43/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. W. o wymierzeniu Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L. grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 7 sierpnia 2013 r. w sprawie specjalnego zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup żywności, lekarstw i środków pomocniczych - w zakresie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy postanawia odmówić przyznania T. W. prawa pomocy.

Uzasadnienie faktyczne

T. W. złożyła w dniu 20 maja 2014 r. (data wpływu do organu) o wniosek o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L. grzywny za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargi z dnia 7 sierpnia 2013 r. na decyzję tegoż Kolegium z dnia (...) znak: (...) w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup żywności, lekarstw i środków pomocniczych - wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie bowiem z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej p.p.s.a. - prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona.

Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.

W świetle art. 54 § 2 p.p.s.a. - organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W myśl art. 55 § 1 tej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.

Z akt sprawy (...) wynika, że skarga T. W. z dnia 7 sierpnia 2013 r. na decyzję tegoż Kolegium z dnia (...) znak: (...) w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup żywności, lekarstw i środków pomocniczych wpłynęła do Kolegium w dniu 9 sierpnia 2013 r., zaś Kolegium przekazało ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 4 września 2013 r. (k. 3, 4 akt sądowych w sprawie (..]). Skarga T. W. z dnia 7 sierpnia 2013 r. została zatem przekazana przez Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. przed upływem terminu, o którym stanowi art. 54 § 2 p.p.s.a., dlatego wniosek o wymierzenie grzywny jest oczywiście bezzasadny.

W świetle powołanego art. 247 p.p.s.a. również wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 481/10 - Lex nr 621860), zaś Sąd odstąpił od przesłania skarżącej urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF".

Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.