Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2163963

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy
z dnia 28 października 2016 r.
II SO/Bd 18/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Klotz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy po rozpoznaniu w dniu 28 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. W. o wymierzenie (...) Spółce (...). w (...) grzywny postanawia odmówić wymierzenia grzywny.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu (...) marca 216 r. S. W. (dalej także jako "Stowarzyszenie") zwróciło 'się do (...) Spółki (...) (dalej także jako (...)) za pośrednictwem poczty elektronicznej o udostępnienie na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej informacji, czy w latach 2009-2016 zostały zakupione przez (...) samochody marki (...), (...), (...) (...) lub (...) wyposażone w silnik Diesla, w tym w trybie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych, a w przypadku nabycia takich samochodów o udostępnienie umów sprzedaży, wskazanie marek, modeli, nr VIN aut oraz podanie firmy sprzedawcy i daty zakupu (wydruk z korespondencji mailowej wraz z upoważnieniem w załączeniu).

W piśmie z dnia (...) kwietnia 2016 r., stanowiącym odpowiedź na powyższe żądanie, (...) poinformowała Stowarzyszenie, iż nie jest podmiotem zobligowanym do udzielenia informacji publicznej, gdyż nie ma statusu organu władzy publicznej, organu samorządu gospodarczego i zawodowego ani państwowej (samorządowej) osoby prawnej, ponadto nie wykonuje zadań publicznych, ani nie dysponuje majątkiem publicznym, zaś Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego nie mają w Spółce pozycji dominującej w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

W piśmie z dnia (...) kwietnia 2016 r., skierowanym do (...), Stowarzyszenie ponowiło żądanie o udostępnienie ww. informacji.

Pismem z dnia (...) maja 2016 r. (...) ponownie odmówiła Stowarzyszeniu udostępnienia rzeczonych informacji, uzasadniając swoje stanowisko jak w piśmie z dnia (...) kwietnia 2016 r.

W piśmie z dnia (...) czerwca 2016 r., stanowiącym skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję z dnia (...) maja 2016 r., Stowarzyszenie domagało się od (...) przekazania jej do Sądu.

W odpowiedzi z dnia (...) czerwca 2016 r. (...) odesłało ww. skargę z dnia (...) czerwca 2016 r. nadawcy oraz poinformowało go, iż pismo (...) z dnia (...) maja 2016 r. nie stanowiło decyzji administracyjnej, a tym samym nie znajduje zastosowania art. 54 p.p.s.a.

Pismem z dnia (...) sierpnia 2016 r. S. W. wniosło o wymierzenie (...) Spółce (...) w (...) grzywny z uwagi na nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargi z dnia (...) czerwca 2016 r. na decyzję tegoż organu z dnia (...) maja 2016 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

W odpowiedzi na wniosek Stowarzyszenia, (...) Spółka (...) w (...) wniosła o jego odrzucenie podnosząc, że zgodnie z art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej (...) nie jest podmiotem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Spółka, bowiem nie ma statusu organu władzy publicznej, organu samorządu gospodarczego i zawodowego ani państwowej (samorządowej) osoby prawnej. Ponadto spółka w świetle treści art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, spółka ani nie wykonuje zadań publicznych, ani nie dysponuje majątkiem publicznym, zaś Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego nie mają w spółce pozycji dominującej w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wymierzenie organowi grzywny nie jest zasadny.

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Z regulacji tej nie wynika, aby to organ administracji publicznej był adresatem skargi i aby to do jego kompetencji należała ocena dopuszczalności skargi lub jej zasadności. Stosownie bowiem do treści art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga Stowarzyszenia na decyzję (...) w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej nie została przekazana do Sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni. Organ bowiem zwrócił skargę skarżącemu bez nadania jej biegu.

Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca użył w treści przepisu zwrotu "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", co wskazuje, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i możliwość ta pozostawiona jest uznaniu sądu.

W ocenie Sądu stwierdzenie, że wniosek strony o wymierzenie grzywny został złożony w sprawie nieobjętej właściwością sądu administracyjnego, powinno stanowić podstawę do odstąpienia od stosowania wnioskowanej sankcji, co na gruncie art. 55 § 1 p.p.s.a., pozostawiającego tę kwestię uznaniu sądu, jest dopuszczalne (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 4. Wydanie, Warszawa 2011, str. 207 - 208).

W sprawie niniejszej wskazać należy, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi Stowarzyszenia na pismo (...) z dnia (...) maja 2016 r. wydanego w kwestii wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej.

Należy w tym miejscu zwrócić uwagę na to, iż zakres stosowania środków określonych w ustawie p.p.s.a. jest dopuszczalny tylko w sprawach skarg objętych właściwością sądów administracyjnych. Sądy administracyjne mogą rozważać zastosowanie lub odmowę zastosowania wobec działalności administracji publicznej określonych ustawą środków wyłącznie w zakresie objętym właściwością sądów. Zastosowanie danego rodzaju środka następuje po rozpoznaniu sprawy zgodności z prawem zaskarżonego działania wykonującego administrację publiczną, a brak właściwości sądu administracyjnego wyłącza zastosowanie lub odmowę zastosowania środków przewidzianych omawianą ustawą. Wynika to expressis verbis z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (por. B. Adamiak w glosie do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2004 r. sygn. OSK 547/04 - OSP 2006 r., nr 5 poz. 62).

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie p.p.s.a., zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej.

Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, gdyż objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.

Zgodnie z art. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1)

decyzje administracyjne;

2)

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3)

postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4)

inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5)

akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6)

akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7)

akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8)

bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9)

bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Przedmiotem skargi Stowarzyszenia z dnia (...) czerwca 2016 r. jest pismo (...) Spółki (...) S.A. w (...) z dnia (...) maja 2016 r., w którym to (...) wyjaśniła skarżącemu, że nie jest podmiotem zobligowanym do udzielenia informacji publicznej i w związku z tym nie może przekazać wnioskowanych informacji i dokumentów.

Wobec tego, że taki rodzaj czynności nie mieści się w katalogu aktów lub czynności podlegających zaskarżeniu do sądów administracyjnych - skargę na pismo (...) z dnia (...) czerwca 2016 r., niebędące ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej - uznać należy za niedopuszczalną.

Jest to pismo informujące i jako takie nie stanowi aktu administracyjnego, tzn. nie zawiera trzech decydujących o takim charakterze pisma cech, tj. nie jest władczym przejawem woli organu administracji publicznej - władczym rozstrzygnięciem, lecz jest oświadczeniem, nie wskazuje podstawy prawnej takiego rozstrzygnięcia, a przede wszystkim nie rozstrzyga konkretnej sprawy administracyjnej w stosunku do konkretnej osoby fizycznej, a jedynie w sposób generalny wyjaśnia tryb wnoszenia odwołania.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. odmówił wymierzenia organowi grzywny.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.