Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1547488

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie
z dnia 16 października 2014 r.
II SAB/Sz 74/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.).

Sędziowie WSA: Barbara Gebel, Maria Mysiak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 października 2014 r. sprawy ze skargi M. J. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Powołując się na art. 2, art. 10, i art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, wnioskiem z dnia (...) r., M. J. zwrócił się do Urzędu Gminy P. o udzielenie informacji dotyczących zawartej przez Gminę P. z adwokatem D. S. umowy zlecenia z dnia (...) r. Skarżący zawarł we wniosku następujące pytania:

1) W jakim trybie, wynikającym z ustawy z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych, obowiązującej w dacie zawarcia umowy, zostało udzielone zamówienie publiczne objęte umową zlecenia z dnia (...) r.?

2) Dlaczego ww. umowa zlecenia wbrew art. 73 ustawy o zamówieniach publicznych, została zawarta na czas nieoznaczony?

3) Czy zgodnie z art. 73 ustawy o zamówieniach publicznych, została uzyskana zgoda Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych na zawarcie umowy na czas dłuższy niż 3 lata?

4) Jaka była wartość szacunkowa zamówienia dotyczącego ww. umowy zlecenia?

5) W jaki sposób dokonano obliczenia wartości szacunkowej zamówienia dotyczącego ww. umowy?

Nadto, M. J. wniósł o przesłanie mu kserokopii dokumentacji dotyczącej udzielenia zamówienia publicznego dotyczącego ww. umowy zlecenia.

W odpowiedzi na powyższy wniosek, adwokat D. S., powołując się na upoważnienie Gminy P. do jej reprezentowania we wszystkich sprawach prawnych, pismem z dnia 12 czerwca 2014 r. wyjaśnił, że umowa zlecenia nie podlegała warunkom przetargu z ustawy prawo o zamówieniach publicznych ze względu na to, że wartość zlecenia nie przekraczała obowiązującej wówczas kwoty równowartości (...) (art. 4 pkt 8 prawa o zamówieniach publicznych). Umowa została zawarta z ówczesnym wójtem K. T., na czas nieokreślony, przy pierwotnym wynagrodzeniu ok.(...) zł netto miesięcznie, bez podatku VAT, dochodowego i kosztów dojazdu. Wobec powyższego, nie jest możliwe przekazanie dokumentacji dotyczącej udzielenia zamówienia publicznego, gdyż nie była ona sporządzana. Sposób udzielania zamówienia publicznego i ustalania wartości zamówienia określają przepisy ustawy prawa o zamówieniach publicznych i nie ma powodu aby udzielać w tym zakresie wyjaśnień, które de facto miałyby charakter porad prawnych. Tego typu wyjaśnienia nie są informacją publiczną.

W dniu 19 lipca 2014 r. M. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Wójta Gminy P.

w przedmiocie udostępnienia informacji publicznych zawartych we wniosku z dnia (...) r., zarzucając organowi naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Skarżący wniósł o ustalenie przez Sąd obowiązku udzielenia informacji publicznej, stwierdzenie, że bezczynność nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania sądowego. W ocenie skarżącego, umowa zlecenia, na którą powołuje się adwokat, nie upoważnia go do załatwiana w imieniu Gminy P. spraw administracyjnych, a co najwyżej reprezentowanie gminy w sprawach cywilnych. Zgodnie z art. 33 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym, wójt może powierzyć prowadzenie określonych spraw gminy w swoim imieniu zastępcy wójta lub sekretarzowi gminy. Z kolei zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, wójt może upoważnić swoich zastępców lub innych pracowników urzędu gminy do wydawania decyzji administracyjnych, o których mowa w ust. 1, w imieniu wójta. Jak wynika z przytoczonych przepisów, tylko wymienione w nich osoby mogą działać z upoważnienia wójta w sprawach administracyjnych.

Skarżący zarzucił, iż większość jego pytań pozostała bez odpowiedzi, lub nie była to odpowiedź szczegółowa. W tej sytuacji zdaniem skarżącego, organ winien wydać decyzję o odmowie udzielenia informacji publicznej zgodnie z art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując iż udzielił skarżącemu żądanych informacji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), kontrola sądowa zaskarżonych aktów administracyjnych, czynności oraz bezczynności organów sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną.

W rozpatrywanej sprawie skarżący zarzuca Wójtowi Gminy P. bezczynność w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia (...).

o udostępnienie informacji publicznej. Wniosek ten dotyczył udzielenia informacji dotyczących zawartej przez Gminę P. z adwokatem D. S. umowy zlecenia oraz udostępnienia dokumentacji dotyczącej udzielenia zamówienia publicznego w tej sprawie.

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) zwanej dalej "ustawą", każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, w myśl którego informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych, wykonywana lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej. Informacją publiczną jest zatem, w świetle przepisów art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 ustawy, każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ust. 1 ustawy. Realizacja tego prawa spoczywa na podmiotach wymienionych w art. 4 ustawy, tj. na organach władzy publicznej oraz innych podmiotach wykonujących zadania publiczne.

Podmiot, do którego został złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej, powinien udostępnić tę informację w formie czynności materialnotechnicznej (art. 10 ustawy), albo odmówić jej udostępnienia decyzją (art. 16 ust. 1 ustawy). Możliwe jest również umorzenie postępowania poprzez wydanie decyzji w myśl art. 16 ust. 1 w związku z art. 14 ust. 2 ustawy. Pozostawanie w bezczynności przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, we wskazanym w art. 13 ww. ustawy terminie, stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji, ani niewydanie decyzji o odmowie jej udzielenia (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, LEX nr 236545).

Zaznaczyć również należy, iż przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, poza przypadkami wskazanymi w art. 16 ustawy, nie mają zastosowania wobec czynności związanych z udostępnianiem informacji publicznej, które podejmowane są w formie czynności materialno-technicznej.

Skierowany przez skarżącego do Wójta Gminy P. wniosek niewątpliwie dotyczy informacji o sprawach publicznych tej gminy i skierowany został do podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia.

Powyższy wniosek wpłynął do organu w dniu 11 czerwca 2014 r. i - jak wynika z akt sprawy - odpowiedź na żądaną informację (zawartą w piśmie z dnia 12 czerwca 2014 r.) została skarżącemu doręczona w dniu 16 czerwca 2014 r., co nie jest przez niego kwestionowane. Kwestią sporną jest treść udzielonej w piśmie z dnia 12 czerwca 2014 r. odpowiedzi organu na wniosek o udzielenie informacji publicznej, którą skarżący ocenia jako nieudzielenie mu odpowiedzi na większość zadanych pytań, a w konsekwencji w skardze zarzuca organowi bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej; również z tego powodu, iż odpowiedzi udzielił pełnomocnik organu, a nie sam organ. Zarzut ten uznać należy za niezasadny.

Podkreślić należy, że w ramach rozpoznawania skargi na bezczynność organu w zakresie udzielenia informacji publicznej Sąd nie jest uprawniony do oceny, czy udzielone odpowiedzi są prawidłowe, a jedynie to, czy zostały one udzielone. Postępowanie wywołane skargą na bezczynność organu cechuje to, że Sąd nie wnika w merytoryczną poprawność podjętych w tym zakresie czynności lub wydanego przez organ aktu, a bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie została dokonana czynność lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności (por. wyrok WSA w Warszawie z 7 kwietnia 2008 sygn. akt II SAB/Wa 140/07 publ. na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na uwadze, po analizie wniosku skarżącego i odpowiedzi organu na ten wniosek, stwierdzić należy, że wniesiona przez skarżącego skarga nie mogła zostać uwzględniona, gdyż organ nie pozostawał w bezczynności. W piśmie z dnia 12 czerwca 2014 r. działający z upoważnienia Wójta Gminy P. adwokat D. S., odpowiedział bowiem na pytania M. J. zawarte w piśmie z dnia (...) r. Przedstawił w nim warunki zawartej z Wójtem Gminy umowy, wyjaśniając jednocześnie, iż w sprawie nie były stosowane przepisy ustawy o zamówieniach publicznych, wobec czego nie została sporządzona związana z procedurą zamówień publicznych dokumentacja.

Odnosząc się natomiast do zarzutu, iż adwokat D. S. nie był upoważniony do udzielenia skarżącemu odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, stwierdzić należy, że nie jest on trafny.

Zgodnie z art. 31 i art. 33 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze. zm.) wójt (burmistrz, prezydent miasta) kieruje bieżącymi sprawami gminy, a zadania te wykonuje przy pomocy urzędu gminy, którego jest kierownikiem, oraz reprezentuje gminę na zewnątrz. Zatem do kompetencji tego organu należy właściwa organizacja pracy urzędu, celem prawidłowego wykonania obowiązków wynikających z przepisów prawa. Obsługa prawna Urzędu Gminy P. przez adwokata D. S., jak wynika z pisma Urzędu z dnia 12 czerwca 2014 r. obejmuje reprezentowanie gminy we wszystkich sprawach prawnych. Należy wyjaśnić, że umowa zlecenia zawarta między Wójtem, a adwokatem D. S., mimo, że jest instytucją prawa cywilnego, nie dotyczy w swej treści tylko czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 734 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121) przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Zlecenie może dotyczyć zarówno czynności prawnej z zakresu prawa materialnego, jak i czynności procesowych, podejmowanych w postępowaniu przed sądami, organami administracji czy innymi organami i uregulowanych przepisami dotyczącymi takich postępowań, w szczególności w kodeksie postępowania cywilnego czy w kodeksie postępowania administracyjnego.

Odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej udzielona przez adwokata D. S. w imieniu Wójta Gminy P., nie stanowiła naruszenia wskazanych w skardze przepisów tj. art. 33 ust. 4 i art. 39 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, gdyż zawarcie umowy zlecenia na obsługę prawną urzędu gminy mieści się w kompetencji organu wykonawczego, wynikającej z art. 31 i 33 ust. 1 tej ustawy.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.