Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1814182

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie
z dnia 5 lutego 2015 r.
II SAB/Sz 123/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.).

Sędziowie WSA: Barbara Gebel, Arkadiusz Windak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 lutego 2015 r. sprawy ze skargi R. P. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej

I.

oddala skargę,

II.

przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz r.pr. D. M. kwotę (...) złotych zawierającą należny podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 17 sierpnia 2014 r. R.P., na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198), a także art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zwrócił się do Dyrektora Zakładu Karnego o udzielenie następujących informacji:

1)

czy J.D., P.K., J.R., P.B., P.S. i M.T. posiadają badania psychologiczne wydane przez uprawnionego psychologa oraz kiedy je odbyli i udostępnienie kopii oraz

2)

na podstawie ustawy o służbie więziennej o udostępnienie wszystkich informacji dotyczących ww. funkcjonariuszy w trybie art. 38 pkt 8, 39 ust. 3 pkt 4,6,7, art. 10 ust. 4 pkt 4.

W odpowiedzi na powyższe wnioski z - ca Dyrektora Zakładu Karnego w piśmie z dnia 18 września 2014 r. poinformował R.P., że w aktach osobowych funkcjonariuszy nie ma dokumentacji dotyczącej ich badań psychologicznych. Znajdują się w nich jedynie zaświadczenia lekarskie wydawane przez komisję do służby w służbie więziennej.

Są one wydawane na podstawie wyników cząstkowych badań zdrowotnych w tym badań przeprowadzonych przez uprawnionego psychologa. Nadto organ poinformował skarżącego, że kompletna dokumentacja na podstawie, której wystawia się zaświadczenie o przydatności do pracy w SW archiwizowana jest w siedzibie Zakładu Opieki Zdrowotnej Medycyny Pracy Służby Więziennej w S. znajdującej się przy ulicy (...) gdzie skarżący powinien się zwrócić z analogicznym wnioskiem.

R.P. pismem z dnia 27 lipca 2014 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego, podnosząc że nie uzyskał żądanej informacji zaś odsyłanie go do innej instytucji bez wskazania kodu pocztowego jest naruszeniem ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Zdaniem skarżącego z - ca Dyrektora mógłby bez problemu uzyskać te informacje, a nie odsyłać go.

Przyznany w ramach pomocy prawnej pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z dnia 4 lutego 2015 r. wniósł o nakazanie Dyrektorowi Zakładu Karnego do:

- udzielenia skarżącemu wnioskowanej informacji publicznej w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, oraz wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Przedmiotem skargi rozpoznawanej w niniejszej sprawie jest bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w sprawie załatwienia wniosku RP z dnia 17 sierpnia 2013 r. o udzielenie informacji publicznej na temat aktualności badań psychologicznych funkcjonariuszy Służby Więziennej, dat ich przeprowadzenia oraz wskazania czy zostały przeprowadzone przez uprawnionych psychologów.

Poza sporem pozostaje w tej sprawie kwestia, iż żądane przez skarżącego informacje obejmowały swym zakresem informacje o charakterze publicznym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198), zwanej dalej ustawą. Nie ulega wątpliwości, że funkcjonariusze Służby Więziennej są funkcjonariuszami publicznymi, a jednym z warunków przesądzających o zdolności funkcjonariusza Służby Więziennej do służby jest spełnienie określonych wymagań w zakresie zdolności fizycznej i psychicznej, które określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 stycznia 2011 r. w sprawie wymagań w zakresie zdolności fizycznej i psychicznej do Służby Więziennej (Dz. U. Nr 20, poz. 108).

Ustawa o dostępie do informacji publicznej reguluje w sposób kompleksowy procedurę i tryb udzielania informacji publicznej oraz precyzyjnie określa obowiązki organu, do którego został złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej.

W sytuacji gdy organ jest w posiadaniu informacji publicznej, wówczas zobligowany jest do jej udostępnienia w formie czynności materialno-technicznej, w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, jeśli umożliwiają to środki techniczne, którymi dysponuje (art. 14 ust. 1 ustawy), a także w terminie o którym mowa w art. 13 ust. 1 tej ustawy. Według tego przepisu, udostępnienie informacji następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. W razie niemożliwości dochowania tego terminu, podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2). Z kolei w razie niemożliwości udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem, na zasadzie art. 14 ust. 2 ustawy, organ powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się, co następuje w formie decyzji, do której stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 16 ust. 1 ustawy). W tej samej formie podmiot dysponujący informacją publiczną może również odmówić udostępnienia informacji z uwagi na przesłanki ograniczające jej dostępność (art. 5 ust. 1, 1a i 2 ustawy, art. 3 ust. 1 pkt 1). W sytuacji natomiast, gdy organ nie jest w posiadaniu żądanej informacji (art. 4 ust. 3) lub obowiązuje inny tryb jej udostępnienia (art. 1 ust. 2), nie ma podstaw do stosowania trybu określonego w art. 14 ust. 2 ustawy, stąd odmowa następuje w formie czynności materialno-technicznej, tj. pisma, zawierającego informację o braku możliwości zastosowania do wniosku przepisów ustawy. Przy czym informacja ta jest również informacją publiczną i winna być udzielona w określonych przepisami terminach.

W kontekście powyżej powołanych przepisów można wyprowadzić wniosek, że z bezczynnością podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot zobowiązany (organ) nie podejmuje żadnych działań wobec wniosku o udzielenie informacji publicznej lub odmawia udzielenia takiej informacji w nieprzewidzianej dla tej czynności formie prawnej, względnie nie podejmuje żadnej innej czynności uzasadnionej przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jeżeli organ nie jest w posiadaniu takowych informacji, to powinien poinformować o tym wnioskodawcę, co mogłoby zostać uznane za załatwienie wniosków w tym zakresie.

Jak wynika z akt sprawy, z-ca Dyrektora Zakładu Karnego pismem z dnia 18 września 2014 r. odpowiedział na wniosek skarżącego z dnia 17 sierpnia 2014 r., wskazując, że nie jest w posiadaniu aktualnych badań psychologicznych wymienionych we wnioskach funkcjonariuszy, wydanych przez uprawnionego psychologa.

W aktach osobowych funkcjonariuszy znajdują się jedynie zaświadczenia lekarskie wydawane przez komisję lekarską potwierdzające przydatność do pracy w Służbie Więziennej, które są wydawane na podstawie wyników cząstkowych badań zdrowotnych w tym badań przeprowadzonych przez uprawnionego psychologa. Skarżący został poinformowany, że kompletna dokumentacja na podstawie, której wystawia się zaświadczenia o przydatności do pracy w Służbie Więziennej archiwizowana jest w siedzibie Zakładu Opieki Zdrowotnej Medycyny Pracy Służby Więziennej przy ulicy (...).

Jeżeli chodzi o udostępnienie informacji, o którą skarżący zwrócił się w punkcie 2 wniosku to należy uznać, że jest ona nie precyzyjna, dotyczy uregulowań prawnych zawartych w ustawie o Służbie Więziennej, które określają kto może pełnić Służbę Więzienną, jak przebiega kwalifikacja kandydatów, w jaki sposób nawiązuje się stosunek służbowy z funkcjonariuszem.

Z żądania powinno wynikać jasno, jakich strona domaga się informacji.

Nie ulega wątpliwości, że żądanie powinno być wyrażone w sposób zrozumiały i precyzyjny, by organ, do którego jest skierowane, mógł zorientować się czego domaga się strona. (WSA w Krakowie II SAB/Kr 34/07 z dnia 31 marca 2008 r.).

Żądanie udostępnienia informacji publicznej musi być wyrażone jasno tak by adresat wniosku wiedział o jaką konkretnie informację chodzi. Zatem w ocenie Sądu pytanie zawarte w punkcie 2 nie stanowi wniosku o udzielenie informacji publicznej dlatego organ w tym zakresie nie był bezczynny.

Wobec powyższego na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało orzec jak w wyroku.

O przyznaniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej Sąd orzekł na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.